[1] ከዚህ በኋላ ከኢየሩሳሌም የመጡ ጻፎችና ፈሪሳውያን ወደ ጌታችን ኢየሱስ ቀርበው እንዲህ አሉ ፥
[2] “ደቀ መዛሙርትህ የሽማግሌዎችን ሥርዐት ለምን ይተላለፋሉ? እንጀራ በሚበሉበት ጊዜ እጃቸውን አይታጠቡምና።”
[3] እርሱም መልሶ እንዲህ አላቸው “እናንተስ ስለ ወጋችሁ የእግዚአብሔርን ትእዛዝ ለምን ትተላለፋላችሁ?
[4] እግዚአብሔርስ ‘አባትህንና እናትህን አክብር፤ በአባቱና በእናቱ ላይ ክፉ ቃልን የተናገረ ፈጽሞ ይሙት ’ ብሏል።
[5] እናንተ ግን አባቱን ወይም እናቱን ከእኔ የምትጠቀምበት መባ ነው የሚል ሁሉ አባቱን ወይም እናቱን አያከብርም ትላላችሁ።
[6] ስለ ወጋችሁም የእግዚአብሔርን ቃል ሻራችሁ።
[7] እናንተ ግብዞች፥ ኢሳይያስ በእናንተ ላይ እንዲህ ሲል መልካም ተናገረ ፥
[8] ‘ይህ ሕዝብ በከንፈራቸው ያከብሩኛል፤ በልባቸው ግን ከእኔ እጅግ ይርቃሉ።’
[9] የሰው ወግ የሆነ ትምህርት እያስተማሩ በከንቱ ያመልኩኛል።”
[10] ሕዝቡንም ጠርቶ እንዲህ አላቸው፤ “ስሙ፥ አስተውሉም።
[11] ሰውን የሚያረክሰው ወደ አፍ የሚገባው አይደለም፤ ከአፍ የሚወጣው ሰውን ያረክሰዋል እንጂ።”
[12] ከዚህም በኋላ ደቀ መዛሙርቱ ቀርበው “ፈሪሳውያን ንግግርህን ሰምተው እንደ አንጐራጐሩ ታውቃለህን?” አሉት።
[13] እርሱም መልሶ እንዲህ አለ ፥ “የሰማዩ አባቴ ያልተከላት ተክል ሁላ ትነቀላለች።
[14] እነርሱን ተዉአቸው፤ ዕውሮችን የሚመሩ ዕውሮች ናቸውና፤ ዕውርም ዕውርን ቢመራ ሁለቱም ወደ ጕuድጓድ ይወድቃሉ።”
[15] ጴጥሮስም መልሶ ፥ “ምሳሌዉን ተርጕuምልን ” አለው።
[16] ጌታችን ኢየሱስም እንዲህ አላቸው ፥ “እናንተም ገና ይህን አላስተዋላችሁምን?
[17] ወደ አፍ የሚገባው ሁሉ ወደ ሆድ እንደሚወርድ፥ ወደ ውጭም እንደሚወድቅ አታውቁምን?
[18] ከአፍ የሚወጣው ግን ከልብ ይወጣል፤ ሰውንም የሚያረክሰው ይህ ነው።
[19] ከልብ ክፉ ዐሳብ ይወጣልና፤ ይኸውም መግደል፥ ምንዝርነት፥ ዝሙት፥ ስርቆት፥ በሐሰት መመስከር፥ ስድብም ነው።
[20] ሰውን የሚያረክሱት እነዚህ ናቸው፤ እጅን ሳይታጠቡ መብላትስ ሰውን አያረክሰውም።”
[21] ጌታችን ኢየሱስም ከዚያ ወጥቶ ወደ ጢሮስና ወደ ሲዶና አገር ሄደ።
[22] እነሆ፥ አንዲት ከነዓናዊት ሴት ከዚያ አገር ወጥታ ፥ “አቤቱ፥ የዳዊት ልጅ እዘንልኝ፤ ልጄን ክፉ ጋኔን ይዞ ያሠቃያታልና ” እያለች ጮኸች።
[23] ጌታችን ኢየሱስ ግን አንድም ቃል አልመለሰላትም፤ ደቀ መዛሙርቱም ቀርበው ፥ “ይህችን ሴት አሰናብታት፤ እኛን እየተከተለች ትጮሃለችና ” ብለው ማለዱት።
[24] እርሱም መልሶ ፥ “ከእስራኤል ቤት ወደ ጠፉ በጎች ብቻ እንጂ አልተላክሁም ” አላቸው።
[25] እርስዋ ግን ቀርባ ፥ “አቤቱ፥ ርዳኝ ” ብላ ሰገደችለት።
[26] እርሱም መልሶ ፥ “የልጆችን እንጀራ ወስዶ ለውሾች መስጠት መልካም አይደለም ” አላት።
[27] እርስዋም ፥ “አዎን ጌታዬ ውሾችም እኮ ከጌቶቻቸው ማዕድ የሚወድቀውን ፍርፋሪ ይበላሉ ” አለች።
[28] ከዚህም በኋላ ጌታችን ኢየሱስ መልሶ ፥ “አንቺ ሴት፥ እምነትሽ ታላቅ ነው፤ እንደ ወደድሽ ይሁንልሽ ” አላት፤ ከዚያችም ሰዓት ጀምሮ ልጅዋ ዳነች።
[29] ጌታችን ኢየሱስም ከዚያ አልፎ ወደ ገሊላ ባሕር አጠገብ ደረሰ፤ ወደ ተራራም ወጥቶ በዚያ ተቀመጠ።
[30] ብዙ ሕዝብም ወደ እርሱ ቀረቡ፤ ከእነርሱ ጋርም አንካሶችን፥ ዕውሮችን፥ ደንቆሮዎችን፥ ልምሾዎችንና ሌሎችንም ብዙዎች በሽተኟችን አምጥተው ከጌታችን ከኢየሱስ ክርስቶስ እግር በታች አኖሩአቸው፤ እርሱም አዳናቸው።
[31] ሕዝቡም ዲዳዎች ሲናገሩ፥ ሽባዎች ሲድኑ፥ አንካሶች ሲሄዱ፥ ዕውሮችም ሲያዩ አይተው፥ እስኪደነቁ ድረስ፥ የእስራኤልን አምላክ አመሰገኑት።
[32] ጌታችን ኢየሱስም ደቀ መዛሙርቱን ጠርቶ ፥ “እነዚህ ሰዎች ያሳዝኑኛል፤ በዚህ ከእኔ ጋር ከዋሉ ሦስት ቀን ነውና፤ የሚበሉትም የላቸውም፤ በመንገድ እንዳይደክሙ ጦማቸውን ላሰናብታቸው አልወድም ” አላቸው።
[33] ደቀ መዛሙርቱም ፥ “ይህን ያህል ሕዝብ የሚያጠግብ እንጀራ በምድረ በዳ ከወዴት እናገኛለን?” አሉት።
[34] ጌታችን ኢየሱስም ፥ “ስንት እንጀራ አላችሁ?” አላቸው፤ እነርሱም ፥ “ሰባት እንጀራ፥ ጥቂትም ዓሣ ” አሉት።
[35] ሕዝቡንም በምድር ላይ እንዲቀመጡ አዘዘ፤
[36] ሰባቱን እንጀራና ዓሣውን ይዞ አመሰገነ፤ ቈርሶም ለደቀ መዛሙርቱ ሰጣቸው፤ ደቀ መዛሙርቱም ለሕዝቡ አቀረቡ።
[37] ሁሉም በልተው ጠገቡ፤ የተረፈውንም ቐርስራሽ ሰባት ቅርጫት ሙሉ አነሡ።
[38] የበሉት ሰዎችም ከሴቶችና ከልጆች በቀር አራት ሺህ ወንዶች ነበሩ።
[39] ሕዝቡንም አሰናብቶ ወደ ታንኳው ገባ፤ ወደ መጌዶል አገርም ሄደ።