[1] ዐሥራ ሁለቱን ደቀ መዛሙርቱን ጠርቶ ያወጡአቸው ዘንድ፥ ደዌንና ሕማምንም ሁሉ ይፈውሱ ዘንድ በርኩሳን መናፍስት ላይ ሥልጣንን ሰጣቸው።
[2] የዐሥራ ሁለቱ ሐዋርያትም ስማቸው እንዲህ ነው፤ መጀመሪያው ጴጥሮስ የተባለው ስምዖን፥ ወንድሙ እንድርያስም፥ የዘብዴዎስ ልጅ ያዕቆብም፥ ወንድሙም ዮሐንስ፤
[3] ፊልጶስም፥ በርተሎሜዎስም፥ ቶማስም፥ ቀራጩ ማቴዎስም፥ የዕልፍዮስ ልጅ ያዕቆብም፥ ታዴዎስ የተባለ ልብድዮስም፤
[4] ቀነናዊው ስምዖን፥ አሳልፎ የሰጠው የአስቆሮቱ ሰው ይሁዳም።
[5] ጌታችን ኢየሱስ እነዚህን ዐሥራ ሁለቱን ሐዋርያት ላካቸው፤ እንዲህም ብሎ አዘዛቸው፤ “በአሕዛብ መንገድ አትሂዱ፤ ወደ ሳምራውያን ከተማም አትግቡ።
[6] ነገር ግን ከእስራኤል ወገን ወደ ጠፉ በጎች ሂዱ።
[7] ሄዳችሁም መንግሥተ ሰማያት ቀርባለች እያላችሁ አስተምሩ።
[8] ድውያንን ፈውሱ፤ ሙታንንም አንሡ፤ ለምጻሞችንም አንጹ፤ አጋንንትንም አውጡ፤ ያለ ዋጋ የተቀበላችሁትን ያለ ዋጋ ስጡ።
[9] በመቀነታችሁም ወርቅ፥ ወይም ብር፥ ወይም መሐለቅ አትያዙ።
[10] ለመንገድም ስልቻ፤ ወይም ሁለት ልብስ፥ ወይም ጫማ፥ ወይም በትር አትያዙ፤ ለሠራተኛ ዋጋው ይገባዋልና።
[11] በምትገቡባትም በማንኛዪቱም ከተማ፥ ወይም መንደር በዚያ የሚገባው ማን እንደ ሆነ በጥንቃቄ መርምሩ፤ እስክትወጡም ድረስ በዚያ ተቀመጡ።
[12] ወደ ቤትም በገባችሁ ጊዜ፥ ሰላምታ ስጡአቸው።
[13] ለዚያ ቤት የሚገባው ቢሆን ሰላማችሁ ይደርበት፤ የማይገባው ቢሆን ግን ሰላማችሁ ወደ እናንተ ይመለስ።
[14] ከማይቀበላችሁ፥ ቃላችሁንም ከማይሰማችሁ ግን ከዚያች ቤት፥ ወይም ከዚያች ከተማ ወጥታችሁ፥ የእግራችሁን ትቢያ አራግፉ።
[15] ከዚያች ሀገር ይልቅ በፍርድ ቀን ሰዶምና ገሞራ ዕረፍት እንደሚያገኙ በእውነት እነግራችኋለሁ።
[16] “እነሆ እኔ እንደ በጎች በተኵuላዎች መካከል እልካችኋለሁ፤ እንግዲህ እንደ እባብ ብልሆች፥ እንደ ርግብም የዋሆች ሁኑ።
[17] ከክፉዎች ሰዎች ተጠበቁ፤ ወደ አደባባዮችም አሳልፈው ይሰጡአችኋልና፤ በምኵuራቦቻቸውም ይገርፉአችኋልና።
[18] ለእነርሱና ለአሕዛብ ምስክር ትሆኑ ዘንድ ስለ እኔ ወደ መሳፍንትና ወደ ነገሥታት ይወስዱአችኋል።
[19] አሳልፈው በሰጧችሁ ጊዜ፥ እንዴት ወይም ምን እንደምትናገሩ አትጨነቁ፤ በዚያች ሰዓት የምትናገሩት ይሰጣችኋልና።
[20] የሰማያዊው አባታችሁ መንፈስ እርሱ በእናንተ ላይ አድሮ ይናገራል እንጂ የምትናገሩ እናንተ አይደላችሁምና።
[21] ወንድምም ወንድሙን፥ አባትም ልጁን ለሞት አሳልፎ ይሰጣል፤ ልጆችም በወላጆቻቸው ላይ ይነሣሉ፤ ይገድሉአቸዋልም።
[22] ስለ ስሜም በሰው ሁሉ ዘንድ የተጠላችሁ ትሆናላችሁ፤ እስከ ፍጻሜ የሚታገሥ ግን እርሱ ይድናል።
[23] ከዚያች ከተማ ቢአሳድዱአችሁ ወደ ሌላዪቱ ሽሹ፤ እውነት እላችኋለሁ፤ የሰው ልጅ እስኪመጣ ድረስ፥ የእስራኤል ከተሞች አይፈጸሙም።
[24] ከመምህሩ የሚበልጥ ደቀ መዝሙር፥ ከጌታውም የሚበልጥ አገልጋይ የለም።
[25] ደቀ መዝሙር እንደ መምህሩ፥ አገልጋይም እንደ ጌታው ከሆነ ይበቃዋል። ባለቤቱን በሰይጣናት አለቃ ሰይጣናትን ያወጣል ካሉት፥ ቤተ ሰቡንማ እንደ ምን ከዚህ አብልጠው አይናገሩአቸው?
[26] “እንግዲህ አትፍሩአቸው፤ የማይገለጥ የተከደነ የለምና፤ የማይታወቅም የተሰወረ የለምና።
[27] በጨለማ የነገርሁአችሁን በብርሃን ተናገሩት፤ በጆሮአችሁ በሹክሹክታ የነገርሁዋችሁንም በሰገነት ላይ ስበኩት።
[28] ሥጋችሁንም የሚገድሉትን አትፍሩአቸው፤ ነፍሳችሁን ግን ሊገድሉአት አይችሉም፤ ነገር ግን ነፍስንም ሥጋንም አንድ አድርጎ በገሃነም ማጥፋት የሚቻለውን እርሱን ፍሩት።
[29] ሁለት ወፎች በሁለት መሐለቅ ይሸጡ የለም? ከእነርሱ አንዲትWa እንኳ ሰማያዊው አባታችሁ ሳያውቅ በምድር ላይ አትወድቅም።
[30] የእናንተስ የራስ ጠጕuራችሁ ሁሉ እንኳን የተቈጠረ ነው።
[31] እንኪያስ አትፍሩ፤ ከብዙ ወፎች እናንት ትበልጣላችሁና።
[32] በሰው ፊት ለሚመሰክርልኝ ሁሉ፤ እኔም በሰማያት በአለው አባቴ ፊት እመሰክርለታለሁ።
[33] በሰው ፊት የሚክደኝን ግን፥ እኔም በሰማያት ባለው አባቴ ፊት እክደዋለሁ።
[34] “በምድር ላይ ሰላምን ለማምጣት የመጣሁ አይምሰላችሁ፤ ሰይፍን እንጂ ሰላምን ለማምጣት አልመጣሁም።
[35] ወንድ ልጅን ከአባቱ፥ ሴት ልጅንም ከእናቷ፥ ምራትንም ከአማቷ ልለይ መጥቻለሁ።
[36] ለሰውም ጠላቶቹ ቤተ ሰቦቹ ይሆኑበታል።
[37] ከእኔ ይልቅ አባቱንና እናቱን የሚወድድ ለእኔ ሊሆን አይገባውም፤ ከእኔም ይልቅ ወንድ ልጁንና ሴት ልጁን የሚወድድ ለእኔ ሊሆን አይገባውም።
[38] መስቀሉንም ተሸክሞ እኔን በኋላዬ የማይከተለኝ ለእኔ ሊሆን አይገባውም።
[39] ነፍሱን የሚያገኛት ያጠፋታል፤ ነፍሱንም ስለ እኔ የሚያጠፋት ያገኛታል።
[40] “እናንተን የሚቀበል እኔን ይቀበላል፤ እኔንም የሚቀበል የላከኝን ይቀበላል።
[41] በነቢይም ስም ነቢይን የሚቀበል የነቢይን ዋጋ ይቀበላል፤ በጻድቅም ስም ጻድቅን የሚቀበል የጻድቅን ዋጋ ይቀበላል።
[42] ከእነዚህ ከታናናሾቹ ለአንዱ በደቀ መዝሙሬ ስም ቀዝቃዛ ጿ ውኃ ብቻ የሚያጠጣ እውነት እላችኋለሁ፤ ዋጋውን አያጣም።”