Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 2:28

[1] Oğlum, sözlerimi yerine getir, Aklında tut buyruklarımı.

[2] Buyruklarımı yerine getir ki, yaşayasın. Öğrettiklerimi gözünün bebeği gibi koru.

[3] Onları yüzük gibi parmaklarına geçir, Yüreğinin levhasına yaz.

[4] Bilgeliğe, "Sen kızkardeşimsin", Akla, "Akrabamsın" de.

[5] Zina eden kadından, Yaltaklanan ahlaksız kadından seni koruyacak olan bunlardır.

[6] Evimin penceresinden, Kafesin ardından dışarıyı seyrederken,

[7] Bir sürü toy gencin arasında, Sağduyudan yoksun bir delikanlı çarptı gözüme.

[8] -

[9] Akşamüzeri, alaca karanlıkta, Akşam karanlığı çökerken, O kadının oturduğu sokağa saptığını, Onun evine yöneldiğini gördüm.

[10] Derken kadın onu karşıladı, Fahişe kılığıyla sinsice.

[11] Yaygaracı, dik başlı biriydi kadın. Bir an bile durmaz evde.

[12] Kâh sokakta, kâh meydanlardadır. Sokak başlarında pusuya yatar.

[13] Delikanlıyı tutup öptü, Yüzü kızarmadan ona şöyle dedi:

[14] "Esenlik kurbanlarımı kesmek zorundaydım, Adak sözümü bugün yerine getirdim.

[15] Bunun için seni karşılamaya, seni aramaya çıktım, İşte buldum seni!

[16] Döşeğime Mısır ipliğinden dokunmuş Renkli örtüler serdim.

[17] Yatağıma mür, öd Ve tarçın serptim.

[18] Haydi gel, sabaha dek doya doya sevişelim, Aşktan zevk alalım.

[19] Kocam evde değil, Uzun bir yolculuğa çıktı.

[20] Yanına para torbasını aldı, Dolunaydan önce eve dönmeyecek."

[21] Onu bir sürü çekici sözlerle baştan çıkardı, Tatlı diliyle peşinden sürükledi.

[22] Kesimevine götürülen öküz gibi Hemen izledi onu delikanlı; Tuzağa düşen geyik gibi,

[23] Ciğerini bir ok delene kadar; Kapana koşan bir kuş gibi, Bunun yaşamına mal olacağını bilmeden.

[24] Çocuklarım, şimdi dinleyin beni, Kulak verin söylediklerime,

[25] Sakın o kadına gönül vermeyin, Onun yolundan gitmeyin.

[26] Yere serdiği bir sürü kurbanı var, Öldürdüğü kişilerin sayısı pek çok.

[27] Ölüler diyarına giden yoldur onun evi, Ölüm odalarına götürür.

Özdeyi̇şler — Chapters