Skip to content
Opens in a new window

[1] Yaz ortasında kar, hasatta yağmur uygun olmadığı gibi, Akılsıza da onur yakışmaz.

[2] Öteye beriye uçuşan serçe Ve kırlangıç gibi, Hak edilmemiş lanet de tutmaz.

[3] Ata kırbaç, eşeğe gem, Akılsızın sırtına da değnek gerek.

[4] Akılsıza ahmaklığına göre karşılık verme, Yoksa sen de onun düzeyine inersin.

[5] Akılsıza ahmaklığına uygun karşılık ver, Yoksa kendini bilge sanır.

[6] Akılsızın eliyle haber gönderen, Kendi ayaklarını kesen biri gibi, Kendine zarar verir.

[7] Akılsızın ağzında özdeyiş, Kötürümün sarkan bacakları gibidir.

[8] Akılsızı onurlandırmak, Taşı sapana bağlamak gibidir.

[9] Sarhoşun elindeki dikenli dal ne ise, Akılsızın ağzında özdeyiş de odur.

[10] Oklarını gelişigüzel fırlatan okçu neyse, Yoldan geçen akılsızı ya da sarhoşu ücretle tutan da öyledir.

[11] Ahmaklığını tekrarlayan akılsız, Kusmuğuna dönen köpek gibidir.

[12] Kendini bilge gören birini tanıyor musun? Akılsız bile ondan daha umut vericidir.

[13] Tembel, "Yolda aslan var, Sokaklarda aslan dolaşıyor" der.

[14] Menteşeleri üzerinde dönen kapı gibi, Tembel de yatağında döner durur.

[15] Tembel elini sahana daldırır, Yeniden ağzına götürmeye üşenir.

[16] Tembel kendini, Akıllıca yanıt veren yedi kişiden daha bilge sanır.

[17] Kendini ilgilendirmeyen bir kavgaya bulaşan kişi, Yoldan geçen köpeği kulaklarından tutana benzer.

[18] -

[19] Ateşli ve öldürücü oklar savuran bir deli neyse, Komşusunu aldatıp, "Şaka yapıyordum" Diyen de öyledir.

[20] Odun bitince ateş söner, Dedikoducu yok olunca kavga diner.

[21] Kor için kömür, ateş için odun neyse, Çekişmeyi alevlendirmek için kavgacı da öyledir.

[22] Dedikodu tatlı lokma gibidir, İnsanın ta içine işler.

[23] Okşayıcı dudaklarla kötü yürek, Sırlanmış toprak kaba benzer.

[24] Yüreği nefret dolu kişi sözleriyle niyetini gizlemeye çalışır, Ama içi hile doludur.

[25] Güzel sözlerine kanma, Çünkü yüreğinde yedi iğrenç şey vardır.

[26] Nefretini hileyle örtse bile, Kötülüğü toplumun önünde ortaya çıkar.

[27] Başkasının kuyusunu kazan içine kendi düşer, Taşı yuvarlayan altında kalır.

[28] Yalancı dil incittiği kişilerden nefret eder, Yaltaklanan ağızdan yıkım gelir.

Özdeyi̇şler — Chapters