[1] Süleyman'ın özdeyişleri: Bilge çocuk babasını sevindirir, Akılsız çocuk annesini üzer.
[2] Haksızca kazanılan servetin yararı yoktur, Ama doğruluk ölümden kurtarır.
[3] RAB doğru kişiyi aç komaz, Ama kötülerin isteğini boşa çıkarır.
[4] Tembel eller insanı yoksullaştırır, Çalışkan el zengin eder.
[5] Aklı başında evlat ürünü yazın toplar, Hasatta uyuyansa ailesinin yüzkarasıdır.
[6] Bereket doğru kişinin başına yağar, Kötülerse zorbalıklarını sözle gizler.
[7] Doğrular övgüyle, Kötüler nefretle anılır.
[8] Bilge kişi buyrukları kabul eder, Çenesi düşük ahmaksa yıkıma uğrar.
[9] Dürüst kişi güvenlik içinde yaşar, Ama hileli yoldan giden açığa vurulacaktır.
[10] Sinsice göz kırpan, acılara neden olur. Çenesi düşük ahmak da yıkıma uğrar.
[11] Doğru kişinin ağzı yaşam pınarıdır, Kötülerse zorbalıklarını sözle gizlerler.
[12] Nefret çekişmeyi azdırır, Sevgi her suçu bağışlar.
[13] Akıllı kişinin dudaklarından bilgelik akar, Ama sağduyudan yoksun olan sırtına kötek yer.
[14] Bilge kişi bilgi biriktirir, Ahmağın ağzıysa onu yıkıma yaklaştırır.
[15] Zenginin serveti onun kalesidir, Fakirin yoksulluğu ise onu yıkıma götürür.
[16] Doğru kişinin ücreti yaşamdır, Kötünün geliriyse kendisine cezadır.
[17] Terbiyeye kulak veren yaşam yolunu bulur. Uyarıları reddedense başkalarını yoldan saptırır.
[18] Nefretini gizleyen kişinin dudakları yalancıdır. İftira yayan akılsızdır.
[19] Çok konuşanın günahı eksik olmaz, Sağduyulu kişiyse dilini tutar.
[20] Doğru kişinin dili saf gümüş gibidir, Kötünün niyetleriyse değersizdir.
[21] Doğru kişinin sözleri birçoklarını besler, Ahmaklarsa sağduyu yoksunluğundan ölür.
[22] RAB'bin bereketidir kişiyi zengin eden, RAB buna dert katmaz.
[23] Kötülük akılsızlar için eğlence gibidir. Aklı başında olanlar içinse bilgelik aynı şeydir.
[24] Kötü kişinin korktuğu başına gelir, Doğru kişiyse dileğine erişir.
[25] Kasırga gelince kötü kişiyi silip götürür; Ama doğru kişi sonsuza dek ayakta kalır.
[26] Dişler için sirke, Gözler için duman neyse, Tembel ulak da kendisini gönderen için öyledir.
[27] RAB korkusu ömrü uzatır, Kötülerin yıllarıysa kısadır.
[28] Doğrunun umudu onu sevindirir, Kötünün beklentileriyse boşa çıkar.
[29] RAB'bin yolu dürüst için sığınak, Fesatçı içinse yıkımdır.
[30] Doğru kişi hiçbir zaman sarsılmaz, Ama kötüler ülkede kalamaz.
[31] Doğru kişinin ağzı bilgelik üretir, Sapık dilse kesilir.
[32] Doğru kişinin dudakları söylenecek sözü bilir, Kötünün ağzındansa sapık sözler çıkar.