[1] Bilge kişi terbiye edilmeyi sever, Alaycı kişi azarlansa da aldırmaz.
[2] İyi insan ağzından çıkan sözler için ödüllendirilir, Ama hainlerin soluduğu zorbalıktır.
[3] Dilini tutan canını korur, Ama boşboğazın sonu yıkımdır.
[4] Tembel canının çektiğini elde edemez, Çalışkanın istekleriyse tümüyle yerine gelir.
[5] Doğru kişi yalandan nefret eder, Kötünün sözleriyse iğrençtir, yüzkarasıdır.
[6] Doğruluk dürüst yaşayanı korur, Kötülük günahkârı yıkar.
[7] Kimi hiçbir şeyi yokken kendini zengin gösterir, Kimi serveti çokken kendini yoksul gösterir.
[8] Kişinin serveti gün gelir canına fidye olur, Oysa yoksul kişi tehdide aldırmaz.
[9] Doğruların ışığı parlak yanar, Kötülerin çırası söner.
[10] Kibirden ancak kavga çıkar, Öğüt dinleyense bilgedir.
[11] Havadan kazanılan para yok olur, Azar azar biriktirenin serveti çok olur.
[12] Ertelenen umut hayal kırıklığına uğratır, Yerine gelen dilekse yaşam verir.
[13] Uyarılara kulak asmayan bedelini öder, Buyruklara saygılı olansa ödülünü alır.
[14] Bilgelerin öğrettikleri yaşam kaynağıdır, İnsanı ölüm tuzaklarından uzaklaştırır.
[15] Sağduyulu davranış saygınlık kazandırır, Hainlerin yoluysa yıkıma götürür.
[16] İhtiyatlı kişi işini bilerek yapar, Akılsız kişiyse ahmaklığını sergiler.
[17] Kötü ulak belaya düşer, Güvenilir elçiyse şifa getirir.
[18] Terbiye edilmeye yanaşmayanı Yokluk ve utanç bekliyor, Ama azara kulak veren onurlandırılır.
[19] Yerine getirilen dilek mutluluk verir. Akılsız kötülükten uzak kalamaz.
[20] Bilgelerle oturup kalkan bilge olur, Akılsızlarla dost olansa zarar görür.
[21] Günahkârın peşini felaket bırakmaz, Doğruların ödülüyse gönençtir.
[22] İyi kişi torunlarına miras bırakır, Günahkârın servetiyse doğru kişiye kalır.
[23] Yoksulun tarlası bol ürün verebilir, Ama haksızlık bunu alıp götürür.
[24] Oğlundan değneği esirgeyen, onu sevmiyor demektir. Seven baba özenle terbiye eder.
[25] Doğru kişinin yeterince yiyeceği vardır, Kötünün karnıysa aç kalır.