[1] Çocuklarım, babanızın uyarılarına kulak verin. Dikkat edin ki anlayışlı olasınız.
[2] Çünkü size iyi ders veriyorum, Ayrılmayın öğrettiğimden.
[3] Ben bir çocukken babamın evinde, Annemin körpecik tek yavrusuyken,
[4] Babam bana şunu öğretti: "Söylediklerime yürekten sarıl, Buyruklarımı yerine getir ki yaşayasın.
[5] Bilgeliği ve aklı sahiplen, Söylediklerimi unutma, onlardan sapma.
[6] Bilgelikten ayrılma, o seni korur. Sev onu, seni gözetir.
[7] Bilgeliğe ilk adım onu sahiplenmektir. Bütün servetine mal olsa da akla sahip çık.
[8] Onu el üstünde tut, o da seni yüceltecek, Ona sarılırsan seni onurlandıracak.
[9] Başına zarif bir çelenk, Görkemli bir taç giydirecektir."
[10] Dinle oğlum, sözlerimi benimse ki, Uzasın ömrün.
[11] Seni bilgelik yolunda eğitir, Doğru yollara yöneltirim.
[12] Ayakların takılmadan yürür, Sürçmeden koşarsın.
[13] Aldığın terbiyeye sarıl, bırakma, Onu uygula, çünkü odur yaşamın.
[14] Kötülerin yoluna ayak basma, Yürüme alçakların yolunda,
[15] O yoldan sakın, yakınından bile geçme, Yönünü değiştirip geç.
[16] Çünkü kötülük etmedikçe uyuyamaz onlar, Uykuları kaçar saptırmadıkça birilerini.
[17] Yedikleri ekmek kötülük, İçtikleri şarap zorbalık ürünüdür.
[18] Oysa doğruların yolu şafak ışığı gibidir, Giderek öğle güneşinin parlaklığına erişir.
[19] Kötülerin yoluysa zifiri karanlık gibidir, Neden tökezlediklerini bilmezler.
[20] Oğlum, sözlerime dikkat et, Dediklerime kulak ver.
[21] Aklından çıkmasın bunlar, Onları yüreğinde sakla.
[22] Çünkü onları bulan için yaşam, Bedeni için şifadır bunlar.
[23] Her şeyden önce de yüreğini koru, Çünkü yaşam ondan kaynaklanır.
[24] Yalan çıkmasın ağzından, Uzak tut dudaklarını sapık sözlerden.
[25] Gözlerin hep ileriye baksın, Dosdoğru önüne!
[26] Gideceğin yolu düzle, O zaman bütün işlerin sağlam olur.
[27] Sapma sağa sola, Ayağını kötülükten uzak tut.