Skip to content
Opens in a new window

[1] Dürüst yaşayan bir yoksul olmak, Yalancı bir akılsız olmaktan yeğdir.

[2] Bilgisiz heves işe yaramaz, Acelecilik insanı yanılgıya düşürür.

[3] İnsanın ahmaklığı yaşamını yıkar, Yine de içinden RAB'be öfkelenir.

[4] Zenginlik dost üstüne dost kazandırır. Oysa yoksulun dostu onu yüzüstü bırakır.

[5] Yalancı tanık cezasız kalmaz, Yalan soluyan kurtulamaz.

[6] Birçokları önemli kişinin gözüne girmek Ve eli açık olanın dostu olmak ister.

[7] Yoksulun akrabaları bile onu sevmezse, Dostlarının ondan uzak duracağı daha da kesindir. Ne kadar yalvarsa ona yaklaşmazlar.

[8] Sağduyulu olan canını sever, Aklı izleyen bolluğa kavuşur.

[9] Yalancı tanık cezasız kalmaz, Yalan soluyan yok olur.

[10] Akılsızın gösterişli bir yaşam sürmesi uygun değilse, Kölelerin önderlere egemen olması Hiç uygun değildir.

[11] Sağduyulu kişi sabırlıdır, Kusurları hoş görmesi ona onur kazandırır.

[12] Kralın öfkesi genç aslanın kükreyişine benzer, Lütfuysa otların üzerine düşen çiy gibidir.

[13] Akılsız çocuk babasının başına beladır, Dırdır eden kadın sürekli damlayan su gibidir.

[14] Ev ve servet babadan mirastır, Ama sağduyulu kadın RAB'bin armağanıdır.

[15] Tembellik insanı uyuşukluğa iter, Haylaz kişi de aç kalır.

[16] Tanrı buyruğuna uyan canını korur, Gitmesi gereken yolları umursamayan ölür.

[17] Yoksula acıyan kişi RAB'be ödünç vermiş olur, Yaptığı iyilik için RAB onu ödüllendirir.

[18] Henüz umut varken çocuğunu eğit, Onun yıkımına neden olma.

[19] Huysuz insan cezasını çekmelidir. Onu bir kere kurtarsan da, hep aynı şeyi yapman gerekir.

[20] Öğüde kulak ver, terbiyeyi kabul et ki, Ömrünün kalan kısmı boyunca bilge olasın.

[21] İnsan yüreğinde çok şey tasarlar, Ama gerçekleşen, RAB'bin amacıdır.

[22] İnsandan istenen vefadır, Yoksul olmak yalancı olmaktan yeğdir.

[23] RAB korkusu Doygun ve dertsiz bir yaşama kavuşturur.

[24] Tembel sahana daldırdığı elini Ağzına geri götürmek bile istemez.

[25] Alaycıyı döversen bön kişi ibret alır, Akıllı kişiyi azarlarsan bilgisine bilgi katar.

[26] Babasına saldıran, annesini kovan çocuk, Ailesinin utancı ve yüzkarasıdır.

[27] Oğlum, uyarılara kulağını tıkarsan, Bilgi kaynağı sözlerden saparsın.

[28] Niyeti bozuk tanık adaletle eğlenir, Kötülerin ağzı fesatla beslenir.

[29] Alaycılar için ceza, Akılsızların sırtı için kötek hazırdır.

Özdeyi̇şler — Chapters