[1] ఆ రోజుల్లో చాలా పెద్ద జన సమూహం గుమికూడారు. వారి దగ్గర తినడానికి ఏమీ లేకపోవడం చేత యేసు తన శిష్యులను దగ్గరకు పిలిచి వారితో ఇలా అన్నాడు:
[2] “ఈ జన సమూహం మీద నాకు జాలి వేస్తున్నది. ఎందుకంటే తినడానికి వీరిదగ్గర ఏమీ లేదు. మూడు రోజులు నా దగ్గరే ఉన్నారు గదా.
[3] ఒకవేళ నేను వారిని ఆకలితోనే వారి ఇండ్లకు పంపివేస్తే దారిలో శోషపోతారు. కొందరు చాలా దూరం నుంచి వచ్చారు.”
[4] అందుకు ఆయన శిష్యులు “ఈ నిర్జన ప్రాంతంలో వీరు తృప్తిగా తినేలా ఎవరు రొట్టెలు పెట్టగలరు?” అని జవాబిచ్చారు.
[5] “మీ దగ్గర ఎన్ని రొట్టెలున్నాయి?” అని ఆయన వారినడిగాడు. వారు “ఏడు” అన్నారు.
[6] జనసమూహం నేలమీద కూర్చోవాలని ఆయన ఆదేశించాడు. అప్పుడా ఏడు రొట్టెలు చేతపట్టుకొని దేవునికి కృతజ్ఞత అర్పించాడు. వాటిని విరిచి జనానికి వడ్డించాలని తన శిష్యులకు అందించాడు. వారు జన సమూహానికి వడ్డించారు.
[7] వారి దగ్గర కొన్ని చిన్న చేపలు కూడా ఉన్నాయి. ఆయన వాటిని దీవించి ఇవి కూడా జనానికి వడ్డించాలని ఆదేశించాడు.
[8] జనం తృప్తిగా తిన్నారు. తరువాత మిగిలిన ముక్కలను ఎత్తితే ఏడు గంపలు నిండాయి.
[9] తిన్న వారు సుమారు నాలుగు వేలమంది. ఆయన వారిని పంపివేసి,
[10] వెంటనే తన శిష్యులతోపాటు పడవ ఎక్కి దల్మానుతా ప్రాంతానికి వెళ్ళాడు.
[11] పరిసయ్యులు వచ్చి ఆయనను పరీక్షించాలనే ఉద్దేశంతో పరలోకంనుంచి సూచనకోసం అద్భుతం ఒకటి చూపించమని కోరుతూ ఆయనతో తర్కించసాగారు.
[12] దానికి ఆయన అంతరాత్మలో దీర్ఘంగా నిట్టూర్చి “ఈ తరంవారు సూచనకోసం అద్భుతం ఎందుకు కోరుతున్నారు? మీతో ఖచ్చితంగా అంటున్నాను, ఈ తరంవారికి ఏ సూచనా ఇవ్వబడదు” అన్నాడు.
[13] ఆయన వారిని విడిచి మళ్ళీ పడవ ఎక్కి అవతలి ఒడ్డుకు వెళ్ళాడు.
[14] శిష్యులు తమతో రొట్టెలు తెచ్చుకోవడం మరచిపోయారు. వారి దగ్గర పడవలో ఒకే రొట్టె తప్ప మరెక్కువ ఏమీ లేదు.
[15] ఆయన వారిని హెచ్చరిస్తూ “మీరు శ్రద్ధ కలిగి ఉండండి – పరిసయ్యులకూ హేరోదురాజుకూ సంబంధించిన ‘పొంగజేసే పదార్థం’ గురించి జాగ్రత్తగా ఉండండి!” అన్నాడు.
[16] వారు ఒకరితో ఒకరు చర్చించుకొంటూ “మనదగ్గర రొట్టెలు లేవు గనుక ఇలా అన్నాడు” అని చెప్పుకొన్నారు.
[17] అది తెలుసుకొని యేసు వారితో అన్నాడు “మీ దగ్గర రొట్టెలు లేవని ఎందుకు చర్చించుకొంటున్నారు? మీరింకా తెలుసుకోలేదా? గ్రహించలేదా? మీకింకా గుండె బండబారి పోయిందా?
[18] కళ్ళుండి కూడా చూడరా? చెవులుండి కూడా వినరా? మీకు జ్ఞాపకం లేదా? –
[19] ఆ అయిదు వేలమందికి నేను ఆ అయిదు రొట్టెలు విరిచి పంచిన సమయంలో మిగిలిన ముక్కలను ఎన్ని గంపల నిండ ఎత్తారు?” వారాయనతో “పన్నెండు” అన్నారు.
[20] “నేను నాలుగు వేలమందికి ఏడు రొట్టెలు విరిచినప్పుడు మిగిలిన ముక్కలను ఎన్ని గంపల నిండా ఎత్తారు?” అన్నాడు. వారాయనతో “ఏడు” అన్నారు.
[21] ఆయన వారితో “మీకు అర్థం కాకపోవడమెలాగు?” అన్నాడు.
[22] ఆయన బేత్‌సయిదా చేరుకొన్నప్పుడు కొందరు ఒక గుడ్డివాణ్ణి ఆయనదగ్గరకు తీసుకువచ్చి అతడిమీద చేయి ఉంచమని ఆయనను వేడుకొన్నారు.
[23] ఆయన గుడ్డివాణ్ణి చేయి పట్టుకొని ఊరి బయటికి తీసుకువెళ్ళాడు. అతడి కండ్లమీద ఉమ్మివేసి అతడి మీద చేతులుంచి “నీకేమైనా కనిపిస్తున్నదా?” అని అతణ్ణి అడిగాడు.
[24] అతడు పైకి చూస్తూ “మనుషులు నడవడం నాకు కనిపిస్తున్నది. వారు చెట్లలాగా ఉన్నారు” అన్నాడు.
[25] మరో సారి ఆయన అతడి కండ్లమీద చేతులుంచి పైకి చూడమన్నాడు. అప్పుడతడు పూర్తిగా నయమయ్యాడు. అందరూ తేటగా అతనికి కనిపించారు.
[26] అతణ్ణి అతని ఇంటికి పంపిస్తూ ఆయన “ఊరిలోకి వెళ్ళకు, ఈ సంగతి ఊరిలో ఎవరికి చెప్పకు” అన్నాడు.
[27] యేసు, ఆయన శిష్యులు కలిసి సీజరియ ఫిలిప్పీలో ఉన్న గ్రామాలకు బయలుదేరారు. దారిలో ఆయన తన శిష్యులను ఇలా ప్రశ్నించాడు: “నేనెవరినని మనుషులు చెప్పుకొంటున్నారు?”
[28] వారు “బాప్తిసమిచ్చే యోహానంటారు కొందరు. ఏలీయావని అంటారు మరి కొందరు. మరి కొందరేమో ప్రవక్తలలో ఒకరివంటారు” అన్నారు.
[29] “అయితే నేనెవరినని మీరు చెప్పుకొంటున్నారు?” అని ఆయన వారినడిగాడు. “నీవు అభిషిక్తుడవే!” అని పేతురు ఆయనకు సమాధానం చెప్పాడు.
[30] అప్పుడు ఆయన తనను గురించి ఎవరికీ చెప్పకూడదని వారిని హెచ్చరించాడు.
[31] అప్పుడాయన వారికి ఈ సంగతులు నేర్పడం ఆరంభించాడు: మానవ పుత్రుడు అనేక బాధలు అనుభవించి పెద్దల, ప్రధాన యాజుల, ధర్మశాస్త్ర పండితుల నిరాకరణకు గురి అయి చంపబడి మూడు రోజుల తరువాత మళ్ళీ సజీవంగా లేవడం తప్పనిసరి అని.
[32] ఈ విషయం తేటతెల్లంగా చెప్పాడు. అయితే పేతురు ఆయనను ఒక్కణ్ణే తీసుకువెళ్ళి మందలించసాగాడు.
[33] అందుకు యేసు మళ్ళుకొని తన శిష్యులను చూచి పేతురును మందలిస్తూ “సైతానూ! నా వెనుకకు పో! మనుషుల సంగతుల మీదే గాని దేవుని సంగతులమీద నీ మనసు ఉండడం లేదు.”
[34] అప్పుడాయన తన శిష్యులనూ జన సమూహాన్నీ దగ్గరకు పిలిచి వారితో అన్నాడు “ఎవరైనా సరే నావెంట రావాలనుకొంటే, తనను తిరస్కరించుకొని తన సిలువ ఎత్తుకొని నన్ను అనుసరించాలి.
[35] తమకోసం ప్రాణాన్ని దక్కించుకోవాలి అనుకొనేవారు దానిని పోగొట్టుకొంటారు. కానీ నాకోసం, శుభవార్త కోసం తమ ప్రాణాన్ని పోగొట్టుకొనేవారు దానిని దక్కించుకొంటారు.
[36] ఒక మనిషి ప్రపంచమంతా సంపాదించుకొని తన ప్రాణాన్ని పోగొట్టుకొంటే ఆ వ్యక్తికి లాభమేమిటి?
[37] మనిషి తన ప్రాణానికి బదులు ఏమిస్తాడు?
[38] వ్యభిచార సంబంధమైన ఈ పాపిష్ఠి తరంలో ఎవరైనా సరే నన్ను గురించి గానీ నా మాటల గురించి గానీ సిగ్గుపడుతూ ఉంటే, మానవ పుత్రుడు కూడా తన తండ్రి మహిమతోనూ పవిత్ర దేవదూతలతోనూ వచ్చేటప్పుడు ఆ వ్యక్తిని గురించి సిగ్గుపడుతాడు.”