[1] Omnis namque pontifex ex hominibus assumptus pro homi nibus constituitur in his, quae sunt ad Deum, ut offerat dona et sacrificia pro peccatis;
[2] qui aeque condolere possit his, qui ignorant et errant, quoniam et ipse circumdatus est infirmitate
[3] et propter eam debet, quemadmodum et pro populo, ita etiam pro semetipso offerre pro peccatis.
[4] Nec quisquam sumit sibi illum honorem, sed qui vocatur a Deo tamquam et Aaron.
[5] Sic et Christus non semetipsum glorificavit, ut pontifex fieret, sed qui locutus est ad eum: “ Filius meus es tu; ego hodie genui te ”;
[6] quemadmodum et in alio dicit: “ Tu es sacerdos in aeternum secundum ordinem Melchisedech ”.
[7] Qui in diebus carnis suae, preces supplicationesque ad eum, qui possit salvum illum a morte facere, cum clamore valido et lacrimis offerens et exauditus pro sua reverentia,
[8] et quidem cum esset Filius, didicit ex his, quae passus est, oboedientiam;
[9] et, consummatus, factus est omnibus oboedientibus sibi auctor salutis aeternae,
[10] appellatus a Deo pontifex iuxta ordinem Melchisedech.
[11] De quo grandis nobis sermo et ininterpretabilis ad dicendum, quoniam segnes facti estis ad audiendum.
[12] Etenim cum deberetis magistri esse propter tempus, rursum indigetis, ut vos doceat aliquis elementa exordii sermonum Dei, et facti estis, quibus lacte opus sit, non solido cibo.
[13] Omnis enim, qui lactis est particeps, expers est sermonis iustitiae, parvulus enim est;
[14] perfectorum autem est solidus cibus, eorum, qui pro consuetudine exercitatos habent sensus ad discretionem boni ac mali.