[1] Иса кечип кеткенде, бир догъма кёр адамны корьди.
[2] Шегиртлери Исадан: – Равви, о, кёр олып догъгъаны озюнинъ, я да ана-бабасынынъ гунасы ичюнми? – деп сорадылар.
[3] Иса бойле джевап берди: – Озюнинъ де, ана-бабасынынъ да гунасы ичюн дегиль. Алланынъ ишлери онда белли оладжагъы ичюн, о кёр олып догъды.
[4] Даа куньдюз олгъанда, Мени Ёллагъаннынъ ишлерини япмакъ керекмиз. Гедже келеята, о вакъыт ич кимсе чалышып оламайджакъ.
[5] Мен даа дюньяда олгъанымда, дюньянынъ ярыгъы олам.
[6] Иса бу сёзлерни айтып, ерге тюкюрди ве тюкюриктен чамур япып, кёрнынъ козьлерине якъты.
[7] – Барып, Силоам хавузында ювун, – деди онъа. (Силоам – «ёлланылгъан» демектир.) Кёр адам барып ювунды, ве корип башлагъан козьлеринен эвине кельди.
[8] Къомшулары ве эвельден онынъ кёр олып тиленгенини корьген адамлар: – Бу, анавы тиленип отургъан кёр адам дегильми? – деп сорадылар.
[9] Базылары: – Эбет, одыр, – деселер, башкъалары: – Ёкъ, лякин онъа ошай, – дедилер. Адамнынъ озю исе: – Догъру, бу меним, – деди.
[10] – Ойле олса, козьлеринъ насыл ачылды? – деп сорадылар. Адам:
[11] – Иса адлы акъай чамур япып, козьлериме якъты да, манъа: «Барып, Силоам хавузында ювун», деди. Мен барып ювундым ве корип башладым, – деди.
[12] – О адам къаерде? – деп сорадылар. – Бильмейим, – деп джевап берди о.
[13] Сонъ кёр олгъан адамны фериселернинъ алдына кетирдилер.
[14] Иса чамур япып, кёр адамнынъ козьлерини ачкъан кунь исе еудийлернинъ раатлыкъ куню эди.
[15] Фериселер де кёр адамдан козьлери насыл ачылгъаныны сорадылар. – О, козьлериме чамур якъты. Мен ювундым, ве энди козьлерим коре, – деди адам.
[16] – Бу адам Алладан дегиль, чюнки О, раатлыкъ кунюни тутмай, – деди базы фериселер. Башкъалары исе: – Гуналы адам бойле бельгилерни насыл косьтерип олур? – дедилер. Бойледже, араларында дава пейда олды.
[17] – Сенинъ фикиринъдже, козьлеринъни ачкъан адам кимдир? – деп, кене кёр адамдан сорадылар. – О, пейгъамбердир, – деди о.
[18] Амма еудийлернинъ башлыкълары, козьлери ачылгъан адамнынъ эвельден кёр олгъанына ве козьлери ачылгъанына инанмадылар, козьлери корьген адамнынъ ана-бабасыны чагъыртып:
[19] – Кёр олып догъды, деген огълунъыз шумы? Я энди насыл этип онынъ козьлери коре? – деп сорадылар.
[20] Ана-бабасы бойле джевап бердилер: – Бу бизим огълумыз, онынъ кёр олып догъгъаныны билемиз.
[21] Лякин насыл корип башлагъаныны бильмеймиз, козьлерини ким ачкъаныны да бильмеймиз. О акъыл-балигъ яшында, озюнден соранъыз. Озю ичюн озю джевап берсин.
[22] Кёрнынъ ана-бабасы бойле дедилер, чюнки еудийлернинъ башлыкъларындан къоркъа эдилер. Еудийлернинъ башлыкълары бундан эвель, ким Исаны Месих деп таныса, синагогадан айырылсын, деген къарарны чыкъаргъан эдилер.
[23] Шу себептен кёрнынъ ана-бабасы: «О акъыл-балигъ яшында, озюнден соранъыз», – дедилер.
[24] Бундан сонъ, эвельден кёр олгъан адамны экинджи кере чагъыртып: – Алланынъ огюнде догърусыны айт! Биз о адамнынъ гуналы олгъаныны билемиз, – дедилер.
[25] – О, гуналымы, ёкъмы, мен бильмейим, – деп джевап берди о. – Мен тек шуны билем: кёр эдим, энди исе корем.
[26] – О санъа не япты? Козьлеринъни насыл ачты? – деп сорадылар ондан.
[27] – Мен сизге энди айткъан эдим де, сиз динълемединъиз! Буны даа эшитмеге истейсиз? Я сиз де Онынъ шегиртлери олмагъа истейсизми? – деди о адам.
[28] Еудийлернинъ башлыкълары оны акъаретлеп: – Сен Онынъ шегиртисинъ, биз исе – Мусанынъ шегиртлеримиз!
[29] Биз билемиз ки, Алла Мусанен лаф эткен. Бу адам исе къаерден олгъаныны бильмеймиз, – дедилер.
[30] – Шашыладжакъ бир шей! – деп джевап берди о. – Сиз Онынъ къаерден олгъаныны бильмейсиз, лякин О меним козьлеримни ачты!
[31] Биз билемиз ки, Алла гуналы адамларны динълемей. Ким Алладан къоркъып, Онынъ истегенини беджерсе, Алла тек оны динълей.
[32] Догъма кёрнынъ козьлерини бир кимсе ачкъаныны дюнья тургъандан берли эшитильмеген.
[33] Эгер о адам Алладан олмагъан олса, ич бир шей япып оламаз эди.
[34] Еудий башлыкълары бунъа джевап берип: – Сен бутюнлей гуна ичинде догъгъан олсанъ да, энди бизге акъыл огретесинъми? – деп, оны къувып чыкъардылар.
[35] Иса о адамнынъ къувып чыкъарылгъаныны эшитип, оны къыдырып тапты. – Сен Алланынъ Огълуна иман этесинъми? – деп сорады ондан. О адам Исагъа:
[36] – Эфендим, – деди, – мен Онъа иман этмек ичюн, О ким олгъаныны бильмек керегим.
[37] – Сен Оны корьдинъ, мына сеннен лаф эткен – Онынъ Озю, – деди Иса.
[38] О вакъыт адам: – Иман этем, Рабби! – деди де, Исанынъ огюнде озюни ерге ташлады.
[39] Иса: – Корьмегенлер корьсюнлер, корьгенлер исе кёр олсунлар деп, Мен бу дюньягъа суд этмеге кельдим, – деди.
[40] Онынъ этрафында базы фериселер тура эдилер. Олар бу лафны эшитип: – Биз кёр дегильмизми? – деп сорадылар.
[41] Иса оларгъа: – Эгер кёр олсанъыз, гунанъыз олмаз эди. Лякин сиз, козьлеримиз корелер, дегенинъиз ичюн, гунанъыз сизде къала, – деди.