[1] Песах Байрамындан алты кунь эвель Иса Бетаниягъа кельди. Анда Иса олюлерден тирильткен Лазар яшай эди.
[2] О ерде Иса ичюн акъшамлыкъ ашыны азырладылар. Марта хызмет этмекте эди, Лазар Исанен берабер ашагъан адамлардан бири эди.
[3] О вакъыт Мерьем бир кучюк бардачыкъ темиз, паалы къокъулы ягъ кетирип, Исанынъ аякъларына якъты ве сачларынен Онынъ аякъларыны сюртип къурутты. Ягънынъ къокъусына бутюн эв толды.
[4] Исанынъ шегиртлеринден бири, Оны сатаджакъ Иуда Искариот:
[5] – Бу ягъны учь юз динаргъа сатып, фукъарелерге болип берсе, яхшыджа олмаз эдими? – деди.
[6] Бу сёзлерни о фукъарелерге къайгъыргъаны ичюн дегиль, хырсыз олгъаны ичюн айтты. Онда ортакъ акъча къутусы эди, ве о къутугъа къоюлгъан паралардан озюне алып хырсызлай эди.
[7] – О къадынны раатсызлама! – деди Иса. – О, бу ягъны Меним дефн этиледжек кунюм ичюн сакълады.
[8] Фукъарелер сизинъ аранъызда эр вакъыт оладжакълар, Мен исе эр вакъыт олмайджам.
[9] Исанынъ не ерде олгъаныны билип, о ерге чокъ еудийлер кельдилер. Олар тек Исаны дегиль, Иса олюлерден тирильткен Лазарны да корьмеге истей эдилер.
[10] Баш руханийлер Лазарны да ольдюрмеге тырыша эдилер,
[11] чюнки онынъ ичюн чокъ еудийлер кетип, Исагъа иман эте башладылар.
[12] Эртеси куню байрамгъа кельген чокъ адамлар Исанынъ Ерусалимге келеяткъаныны эшиттилер.
[13] Пальма терегининъ пытакъларыны алып, Оны къаршыламагъа чыкътылар ве кучьлю сеслернен къычырып башладылар: – Аллагъа шукюр! Раббининъ Ады иле Келеяткъанны, Исраильнинъ Падишасыны шуретленъиз!
[14] Иса бир яш эшекни тапып, устюне минди. Бу акъкъында эвельден бойле язылгъан эди:
[15] «Эй, Сион къызы, къоркъма! Сенинъ Падишанъ яш эшекке минип келеята!»
[16] Шегиртлери буны башта анъламадылар. Иса Озь шуретине тек иришкен сонъ, бу сёзлер Онынъ акъкъында язылгъаныны ве халкъ Оны бойле къаршылагъаныны хатырладылар.
[17] Иса Лазарны къабирден чагъыргъан ве олюлерден тирильткен вакъытта Онен берабер олгъан халкъ бу акъкъында шаатлыкъ эте эди.
[18] Иса бойле бельгини косьтергени акъкъында эшиткен халкъ Оны къаршыламагъа чыкъты.
[19] Фериселер исе бир-бирине: – Коресизми, энди ич бир шей япып оламайсыз. Онынъ артындан бутюн дюнья кетти! – дей эдилер.
[20] Ибадет этмек ичюн байрамгъа кельгенлер арасында юнанлар да бар эди.
[21] Олар Галилеянынъ Бетсайда шеэринден олгъан Филипнинъ алдына барып ялвардылар: – Эфенди, биз Исаны корьмеге истеймиз.
[22] Филип барып, бу акъта Андрейге айтты, сонъ Андрейнен Филип экиси Исанынъ алдына барып, Онъа айттылар.
[23] Иса оларгъа шойле джевап къайтарды: – Инсан Огълу шуретленеджек вакъты кельди.
[24] Сизге керчектен догърусыны айтам: эгер богъдайнынъ урлугъы топракъкъа тюшип ольмесе, о тек адий бир урлучыкъ олып къаладжакъ. Амма ольсе, чокъ берекет береджек.
[25] Ким озь джаныны севсе, оны гъайып этеджек. Ким бу дюньяда озь джаныны аджымаса, оны эбедий аят ичюн сакълап къалдыраджакъ.
[26] Ким Манъа хызмет этмеге истесе, Меним артымдан кельсин. Мен къаерде олсам, хызметчим де о ерде оладжакъ. Манъа хызмет эткенни Баба урьмет этеджек.
[27] Энди юрегим сызлай. Мен не айтсам экен? «Эй, Баба, Мени бу сааттен къуртар», дейимми? Лякин Мен шу саат ичюн кельдим.
[28] Эй, Баба, Озь Адынъны шерефле! Иса буны айткъанынен, коктен: – Мен оны шерефледим ве даа шерефлейджегим, – деген сес кельди.
[29] О ерде тургъан халкъ буны эшитип, кок гудюрдиси белледи. «Ёкъ, Онен мелек лаф этти!» – деди башкъалары.
[30] Бунъа джевап берип Иса деди: – Бу сес Мен ичюн дегиль, сиз ичюн олды.
[31] Шимди бу дюнья суд этиледжек, шимди бу дюньянынъ башлыгъы тышарыгъа чыкъарылып къувуладжакъ.
[32] Мен ерден юкъарыгъа котерильгенимде, Озюме эр кесни чекеджегим.
[33] Бу сёзлерни Иса Озюнинъ насыл оледжегини бильдирмек макъсадынен айтты. Халкъ бунъа джевап берип деди:
[34] – Биз Къанундан, Месих эбедий бизнен оладжагъыны эшиттик. Насыл этип Сен: «Инсан Огълуна юкъарыгъа котерильмеге керек», – дейсинъ? Ким бу Инсан Огълу?
[35] Иса оларгъа деди: – Даа къыскъа бир вакъыт ичинде ярыкъ сизнен оладжакъ. Къаранлыкъ сизни басмасын деп, ярыкъта юрюнъиз. Къаранлыкъта юрген адам къаерге кетеяткъаныны бильмей.
[36] Ярыкъ даа сизнен олгъанда, ярыкъкъа иман этинъиз, сонъ ярыкънынъ огъуллары оладжакъсыз. Бу сёзлерни айтып, Иса узакълашып гизленди.
[37] Иса халкънынъ козю огюнде о къадар чокъ бельгилерни косьтерген олса да, олар Онъа иман этмей эдилер.
[38] Ешая пейгъамбернинъ сёзлери беджериледжек эди: «Я Рабби! Бизим хаберимизге ким инанды? РАББИнинъ къудрети кимге ачылды?»
[39] Олар ана шу себептен инанып оламай эдилер. Ешая пейгъамбер даа айткъаны киби:
[40] «Рабби бу халкънынъ козьлерини кёр этти, юрегини де бир шей анъламагъан киби этти. Бойледже, олар козьлеринен корьмезлер, акъылларынен анъламазлар, оларны тедавийлесин деп, Онъа кельмезлер».
[41] Ешая буны айткъанда, Месихнинъ шуретини корип, Онынъ акъкъында айта эди.
[42] Бунъа бакъмадан, чокъ башлыкълар Исагъа иман эттилер. Лякин, синагогалардан айырылмасынлар деп, олар фериселер ичюн Исаны ачыкъ танымай эдилер.
[43] Башлыкълар Алланынъ шуретинден адамларнынъ шуретини зияде севе эдилер.
[44] Иса къычырып: – Манъа иман эткен адам Манъа дегиль, Мени Ёллагъангъа иман эте.
[45] Мени корьген адам Мени Ёллагъанны коре.
[46] Манъа иман эткен эр бир адам къаранлыкъта къалмасын деп, Мен дюньягъа ярыкъ олып кельдим.
[47] Ким Меним сёзлеримни эшитип иман этмесе, оны Мен суд этмейим. Мен дюньяны суд этмек ичюн дегиль, къуртармакъ ичюн кельдим.
[48] Мени ред этип, сёзлеримни къабул этмеген адамнынъ суд этиджиси бар – оны ахыр заманда Меним айткъан Сёзюм суд этеджек.
[49] Мен Озь Адымдан айтмадым. Мени ёллагъан Баба Манъа не айтмакъны ве насыл айтмакъны буюрды.
[50] Онынъ эмири исе эбедий аят олгъаныны билем. Мен не айтсам, Манъа Баба буюргъаныны айтам, – деди.