[1] Бу сёзлерни айткъан сонъ, Иса Озь шегиртлеринен о ерден чыкъып, Кидрон вадийининъ башкъа тарафына кечти. Шу ерде бир багъ бар эди. Иса шегиртлеринен берабер багънынъ ичине кирдилер.
[2] Исаны саткъан Иуда о ерни биле эди, чюнки Иса шегиртлеринен берабер о ерде сыкъ-сыкъ топлаша эдилер.
[3] Бойлеликнен, Иуда бир арбий болюкни эм де баш руханийлерден ве фериселерден мемурларны алып, о ерге кельди. Къолларында лампатлар, фенерлер ве силя бар эди.
[4] Иса, Озюне оладжакъ эр шейни биле эди. О, адамларнынъ огюне чыкъып, сорады: – Кимни къыдырасыз?
[5] – Назаретли Исаны, – деп джевап берди олар. – Бу Меним, – деди Иса. (Исаны саткъан Иуда оларнынъ арасында эди.)
[6] Иса «Бу Меним» дегенинен, олар арткъа чекилип, озьлерини ерге ташладылар.
[7] Иса олардан кене сорады: – Кимни къыдырасыз? – Назаретли Исаны, – дедилер олар.
[8] – Сизге айттым да, бу Меним. Эгер Мени къыдырсанъыз, бу адамларны йиберинъиз, кетсинлер, – деди оларгъа Иса.
[9] Шунынънен, Онынъ эвельден: «Сен Манъа берген адамлардан ич бирисини гъайып этмедим», деген сёзлери беджерильмек керек эди.
[10] Шу ань Симон Пётр озь къылычыны чыкъарды да, баш руханийнинъ къулуны урып, онынъ онъ къулагъыны кести. Къулнынъ ады Малхос эди.
[11] Иса Пётргъа: – Къылычынъны къынына сакъла! Бабам Манъа берген къадени ичмемми? – деди.
[12] О вакъыт болюкнинъ аскерлери, бинъбашы ве еудийлернинъ мемурлары Исаны якъалап багъладылар.
[13] Оны башта Аннаснынъ алдына алып кельдилер. Аннас о йылы баш руханий олгъан Каяфанынъ къайнатасы эди.
[14] Эвельден еудий башлыкъларына: «Халкъ ичюн бир адамнынъ ольгени яхшыджа», деп акъыл огреткен адам Каяфа эди.
[15] Исанынъ артындан Симон Пётр ве даа башкъа бир шегирт кеттилер. Бу шегирт баш руханийнен таныш эди, шунынъ ичюн о, Исанен берабер баш руханийнинъ азбарына кирди.
[16] Пётр исе тышарыда, къапунынъ янында токътап къалды. Сонъ баш руханийнен таныш олгъан шегирт чыкъты ве къапуны къаравул эткен къызгъа бир шейлер айтып, Пётрны ичериге алып кирди.
[17] О вакъыт, къапуны къаравул эткен къыз Пётрдан: – Сен де о адамнынъ шегиртлеринден дегильсинъми? – деп сорады. – Ёкъ! – деди Пётр.
[18] Ава сувукъ олгъаны ичюн, о ерде тургъан къуллар ве мемурлар комюрден атеш якъып, къызына эдилер. Пётр да оларнен берабер къызынып тура эди.
[19] О вакъыт баш руханий Исагъа Онынъ шегиртлери ве огретюви акъкъында суаллер бере эди.
[20] Иса онъа джевап берди: – Мен бутюн дюньягъа ачыкъ айттым. Эр вакъыт еудийлернинъ эписи топлашкъан синагогаларда ве Алланынъ Сарайында огреттим, гизли ич бир шей айтмадым.
[21] Не ичюн Менден сорайсынъ? Меним лафларымны эшиткенлерден сорап биль, олар айткъанымны билелер.
[22] Иса буларны айткъан вакъытта, якъын тургъан мемурлардан бири, Исанынъ бетине урып: – Баш руханийге насыл джевап бересинъ? – деди.
[23] Иса джевап берип: – Эгер Мен янълыш айткъан олсам, о, янълыш олгъаны акъкъында шаатлыкъ бер. Эгер догъру айткъан олсам, не ичюн Мени урасынъ? – деди.
[24] Бундан сонъ Аннас Исаны багълангъан алда баш руханий Каяфагъа ёллады.
[25] Симон Пётр исе даа къызынып тура эди. – Сен де Онынъ шегиртлеринден дегильсинъми? – деп сорадылар ондан. – Ёкъ! – деп инкяр этти о.
[26] Баш руханийнинъ къулларындан бири, Пётр къулагъыны кесип ташлагъан адамнынъ сою эди. Бу къул Пётргъа: – Багъчада Онен берабер сени корьмедимми? – деди.
[27] Пётр кене инкяр этти. Шу ань хораз къычырды.
[28] Исаны Каяфанынъ эвинден преториягъа алып бардылар. Саба эрте эди. Песах ашыны ашамагъа истеп, еудийлер арамланмакъ истемедилер ве преториягъа кирмедилер.
[29] Шу себептен Пилат тышарыгъа, оларнынъ алдына чыкъты. – Бу адамны неде къабаатлайсыз? – деп сорады.
[30] – Эгер О, яманлыкъ япмагъан олса, Оны санъа алып кетирмез эдик, – деп джевап берди олар.
[31] – Оны озюнъиз алынъыз да, озь Къанунынъыз боюнджа суд этинъиз, – деди Пилат. – Бизим ич кимсени олюм джезасына бермеге акъкъымыз ёкъ, – деди онъа еудийлер.
[32] Шунынънен, Исанынъ келеджек олюми акъкъында айткъан сёзлери ерине кельмек керек эди.
[33] Пилат преториягъа къайтып, Исаны чагъырды да: – Еудийлернинъ Падишасы Сен оласынъмы? – деп сорады.
[34] – Бу лаф озюнъден чыкътымы, я да Меним акъкъымда санъа башкъалары айттылармы? – деп сорады Иса.
[35] – Не, мен еудийимми? Сени манъа Озь халкъынъ, Озь баш руханийлеринъ якъалап бердилер. Сен насыл иш яптынъ? – деди Пилат.
[36] Иса джевап берди: – Меним Падишалыгъым бу дюньядан дегиль. Эгер Падишалыгъым бу дюньядан олгъан олса, Мен еудий башлыкъларынынъ къолуна берильмемек ичюн, хызметчилерим курешир эдилер. Ёкъ, Меним Падишалыгъым бу ерден дегиль.
[37] – Демек, Сен падишасынъ? – деди Пилат. – Буны сен озюнъ айтасынъ, – деди Иса. – Мен акъикъат акъкъында шаатлыкъ этмек ичюн догъдым ве шу макъсатнен дюньягъа кельдим. Ким акъикъат тарафында олса, Меним сесимни эшите.
[38] – Акъикъат недир? – деп сорады Пилат. Буны айтты да, кене тышарыгъа, еудийлернинъ алдына чыкъты. – Мен Онда ич бир къабаат тапмайым, – деди оларгъа.
[39] – Сизинъ бир адетинъиз бар: сиз ичюн Песах Байрамында бир мабюсни азат этем. Истейсизми, сизге еудийлернинъ Падишасыны азат этейим?
[40] Лякин олар кене къычырып: – Оны дегиль, Бараббаны азат эт! – дедилер. Барабба исе айдут эди.