[1] Юреклеринъиз сыкъылмасын. Аллагъа иман этесиз, Манъа да иман этинъиз!
[2] Бабамнынъ эвинде ода чокъ. Ойле олмаса эди, Мен сизге ер азырламагъа кетем, дер эдимми?
[3] Мына, Мен барып сизге ер азырлайджагъым да, кене келип, сизни яныма алып кетеджегим. Сонъ Мен олгъан ерде сиз де оладжакъсынъыз.
[4] Сиз Мен бараджакъ ёлны билесиз.
[5] – Рабби! – деди Онъа Тома. – Къаерге кетеяткъанынъны биз бильмеймиз. Ёлуны да насыл билейик?
[6] Иса онъа деди: – Мен – ёл, акъикъат ве аят олам. Бабагъа келеджек эр ким тек Меним вастамнен келе.
[7] Эгер Мени бильген олсанъыз, Бабамны да биледжексиз. Шимди Оны билесиз ве Оны корьдинъиз.
[8] Филип Онъа деди: – Рабби, бизге Бабаны косьтер, бу биз ичюн етерли!
[9] – Филип, – деди Онъа Иса. – Мен о къадар вакъыттан берли сизнен берабер олдым, ве Мени бильмейсинъми? Мени корьген адам Бабамны да корьди. Сен насыл этип, «Бизге Бабаны косьтер», дейсинъ?
[10] Мен Бабада, Баба исе Менде олгъанына инанмайсынъмы? Мен сизге айткъан сёзлерни Озюмден айтмайым, Менде олгъан Баба шу ишлерни беджере.
[11] Мен Бабада ве Бабам Менде олгъанына, Манъа инанынъыз. Эгер бунъа инанмасанъыз, ич олмадым япкъан ишлерим ичюн Манъа инанынъыз.
[12] Сизге керчектен догърусыны айтам: Манъа иман эткен адам Мен япкъан ишлеримни озю япаджакъ ве атта бундан буюк ишлер де япаджакъ, чюнки Мен Бабанынъ янына кетеятам.
[13] Меним Адымдан бир шей сорасанъыз, оны беджереджегим, ве Баба Огълунда шерефленеджек.
[14] Меним Адымдан не сорасанъыз, Мен беджереджегим.
[15] Эгер Мени севсенъиз, эмирлеримни тутаджакъсынъыз.
[16] Мен Бабадан сорайджагъым, ве О, эбедий сизнен къаладжакъ башкъа Къорчалайыджыны береджек.
[17] О – Акъикъат Рухудыр. Дюнья Оны къабул этип оламаз, чюнки Оны корьмей ве бильмей. Сиз исе Оны билесиз, чюнки О, сизнен булуна, ве ичинъизде къаладжакъ.
[18] Сизни оксюз къалдырмам, янынъызгъа къайтып келеджем.
[19] Бираздан сонъ дюнья Мени корьмейджек. Амма сиз Мени кореджексиз. Мен яшамакътам, сиз де яшайджакъсыз.
[20] Шу куню биледжексиз ки, Мен Бабамда, сиз Менде ве Мен сизде олам.
[21] Меним эмирлеримни тутып беджерген адам Мени севе. Мени севген адамны Бабам да севеджек. Мен де оны севеджем ве онъа Озюмни косьтереджем, – деди Иса.
[22] Сонъ Иуда (Искариот дегиль): – Рабби, Сен не ичюн Озюнъни дюньягъа дегиль, лякин бизге косьтермеге истейсинъ? – деди.
[23] Иса онъа шойле джевап берди: – Мени севген адам сёзюмни тутаджакъ, ве Бабам оны севеджек. Биз онъа келип, онен яшайджакъмыз.
[24] Мени севмеген адам сёзлеримни тутмайджакъ. Сиз эшиткен сёз Меним дегиль, Мени ёллагъан Бабанынъ сёзюдир.
[25] Буны Мен даа сизнен олгъанымда айттым.
[26] Къорчалайыджы исе, Меним Адымдан Баба ёллайджакъ Мукъаддес Рух сизге эр шейни огретеджек ве Меним сизге айткъан эписи сёзлеримни акъылынъызгъа кетиреджек.
[27] Мен сизге барышыкъ къалдырам, Озь барышыгъымны сизге берем. Дюнья бергени киби Мен бермейим. Юреклеринъиз сыкъылмасын, къоркъманъыз.
[28] Сизге айткъанымны: «Мен сизден кетеятам ве кене къайтаджам», эшиттинъиз. Эгер Мени севген олсанъыз, «Бабамнынъ янына кетеятам» дегениме къуваныр эдинъиз, чюнки Бабам Менден буюктир.
[29] Бу шейлер ерине кельгенинен иман этинъиз деп, олар даа олмаздан эвель, Мен шуны сизге айттым.
[30] Сизнен лаф этмек ичюн чокъ вакътым къалмады. Бу дюньянынъ башлыгъы келеята. Онынъ пайы Менде ёкъ.
[31] Лякин дюнья бильсин ки, Мен Бабаны севем ве Бабанынъ Манъа буюргъаныны беджерем. Энди турунъыз, бу ерден кетейик.