[1] Бундан сонъ еудийлернинъ бир байрамына Иса Ерусалимге барды.
[2] Ерусалимнинъ Къойлар Къапусы янында еудийдже Бетзата деген беш софалы бир хавуз бар эди.
[3] -
[4] Бу софаларда пек чокъ хаста, кёр, топал ве паралич ургъан адамлар ята эдилер.
[5] Бу ерде отуз секиз йыл девамында хаста олып яткъан бир адам бар эди.
[6] Иса онынъ яткъаныны корьди, чокъ вакъыттан берли хаста олгъаныны бильди де, ондан: – Сагъ олмагъа истейсинъми? – деп сорады.
[7] Хаста Исагъа джевап берип: – Эфендим! Сув чалкъангъанда, мени хавузгъа тюшюрген адам ёкъ. Мен баргъандже, менден эвель башкъасы тюше, – деди.
[8] – Еринъден тур, тёшегинъни алып бар! – деди Иса хастагъа.
[9] Хаста шу ань сагъ олды. Тёшегини алып, юрип кетти. О кунь раатлыкъ куню эди.
[10] Шунынъ ичюн еудийлер сагъ олгъан адамгъа: – Бугунь раатлыкъ куню. Санъа тёшегинъни алып кетирмеге мумкюн дегиль! – дедилер.
[11] – Мени тедавийлеген адам манъа: «Тёшегинъни алып бар», деди, – джевап берди о адам.
[12] – «Тёшегинъни алып бар», деген адам ким? – деп сорадылар олар ондан.
[13] Сагъ олгъан адам исе Онынъ ким олгъаныны бильмей эди. О ерде халкъ чокълугъы себебинден Иса андан кимсеге дуйдурмайып кеткен эди.
[14] Сонъ Иса о адамны Алланынъ Сарайында тапты. – Мына, сен сагъ олдынъ. Энди гуна япма, ёкъса санъа даа да бетер шей оладжакъ, – деди онъа.
[15] Бу адам барып, еудийлерге оны тедавийлеген Иса олгъаныны бильдирди.
[16] Бунынъ ичюн еудийлер Исаны къувалап башладылар, чюнки О, бойле ишлерни раатлыкъ кунюнде япа эди.
[17] Амма Иса оларгъа шойле деди: – Меним Бабам шимдигедже чалыша, Мен де чалышам.
[18] Шунынъ ичюн еудийлер Исаны ольдюрмек ичюн, даа чокъ арекет эте башладылар, чюнки Иса раатлыкъ кунюни бозгъанындан гъайры Аллагъа «Бабам» дей эди ве шунынънен Озюнинъ Аллагъа тенъ олгъаныны косьтере эди.
[19] Иса еудийлерге къаршы чыкъып, шай деди: – Сизге керчектен догърусыны айтам: Огъул Бабасынынъ япкъан ишлерини корьмегендже, Озю ич бир шей япалмаз. Бабасы не япса, Огълу да тамам шу шейлерни япа.
[20] Баба Огълуны севе ве Огълуна Озю япкъан эр шейни косьтере. О, сизни шашыртып, бундан да буюк шейлерни косьтереджек.
[21] Баба насыл этип олюлерни тирильтсе ве оларгъа аят берсе, Огъул да кимни истесе, оны тирильте.
[22] Баба ич кимсени суд этмей, лякин суд этмеге акъкъыны бутюнлей Огълуна берди.
[23] Шунынъ ичюн, адамларнынъ эписи Бабаны урьмет эткени киби, Огълуны да урьмет этсинлер. Огъулны урьмет этмеген адам исе Оны ёллагъан Бабаны да урьмет этмей.
[24] Сизге керчектен догърусыны айтам: Меним сёзлеримни динълеген ве Мени Ёллагъангъа иман эткен адам эбедий аятны ала. О, суд этильмейджек, лякин энди олюмден аяткъа кечкендир.
[25] Сизге керчектен догърусыны айтам: ойле заман келеята ве энди кельди ки, олюлер Алла Огълунынъ сесини эшитеджек, ве Онынъ сесини эшиткенлер тири оладжакълар.
[26] Алланынъ Озю аят чокърагъы олгъаны киби, аят чокърагъы олмагъа Огълуна да ёл берди.
[27] Баба Огълуна суд этмек акъкъыны да берген, чюнки О – Инсан Огълудыр.
[28] Бунъа шашманъыз. Ойле заман келеята ки, мезарлыкъта олгъанларнынъ эписи Онынъ сесини эшитеджек
[29] ве тышарыгъа чыкъаджакълар. Яхшылыкъ япкъанлар тирилип, эбедий омюрни аладжакълар, ярамайлыкъ япкъанлар исе тирилип, судгъа кетеджеклер.
[30] Мен Озь-Озюмден ич бир шей япып оламайым. Насыл эшитсем, ойле суд этем. Меним судум адалетлидир, чюнки Мен Озь истегенимни дегиль, Мени Ёллагъаннынъ истегенини беджермеге истейим.
[31] Эгер Озюм акъкъымда Мен Озюм шаатлыкъ япсам, шаатлыгъым керчек дегиль.
[32] Меним акъкъымда шаатлыкъ япкъан башкъасы бар, ве билем ки, Онынъ Меним акъкъымда шаатлыгъы керчектир.
[33] Сиз Ягъянынъ алдына адамларны ёлладынъыз, ве Ягъя акъикъаткъа шаатлыкъ этти.
[34] Мен Озюм инсанларнынъ шаатлыгъыны къабул этмейим, лякин сиз буны эшитип къуртулсын деп, Мен буны айтам.
[35] Ягъя – къандиль, о, яна ве нур сача эди. Сиз онынъ ярыгъында аз олса да, къувана эдинъиз.
[36] Амма Менде Ягъя япкъан шаатлыкътан даа буюк шаатлыкъ бар. Меним акъкъымда, Мени Бабам ёллагъанына Баба Манъа берген, Мен беджерген ишлернинъ озьлери шаатлыкъ этелер.
[37] Меним акъкъымда Мени ёллагъан Бабамнынъ Озю де шаатлыкъ этти. Сиз Онынъ сесини ич бир вакъыт эшитмединъиз, къыяфетини де корьмединъиз.
[38] Онынъ Сёзю юрегинъизде яшамай, чюнки О ёллагъан Инсангъа инанмайсыз.
[39] Сиз Мукъаддес Языларны дикъкъатнен огренесиз, оларнынъ ярдымынен эбедий аятны алмагъа тюшюнесиз. Бу Язылар исе Меним акъкъымда шаатлыкъ этелер.
[40] Амма сиз эбедий аятны алмакъ ичюн, Манъа кельмеге истемейсиз.
[41] Мен адамлардан шерефни къабул этмейим.
[42] Лякин сизни билем: юреклеринъизде Аллагъа севги ёкъ.
[43] Мен Бабамнынъ Адындан кельдим, лякин сиз Мени къабул этмейсиз. Озь адындан келеджек башкъасыны къабул этерсиз.
[44] Сиз бир-биринъизден шереф алмагъа бегенесиз, лякин бирден-бир Алланынъ шерефини къазанмагъа арекет этмейсиз. Шу алда насыл этип иман этеджексиз?
[45] Мен сизни Бабамнынъ алдында къабаатларым, деп тюшюнменъиз. Сизни сиз умют эткен Муса къабаатлар.
[46] Эгер Мусагъа инансанъыз, Манъа да инаныр эдинъиз, чюнки о, Меним акъкъымда язгъан.
[47] Мусанынъ язгъанларына инанмасанъыз, Меним сёзлериме насыл инанаджакъсыз?