[1] Песах Байрамындан эвель Иса бу дюньядан Бабанынъ янына кетмек вакъты кельгенини биле эди. О, бу дюньяда Озюнинъкилерни севген эди ве шимди оларны сонъунадже севди.
[2] Акъшамлыкъ ашы вакъты эди. Шейтан энди Симон Искариот огълу Иуданынъ юрегине Исаны сатмакъ ниетини къойгъан эди.
[3] Баба эр шейни Исанынъ къолуна бергенини, Алладан чыкъып, кене Алланынъ янына къайтаяткъаныны билип,
[4] Иса софра башындан турды, усть урбасыны чыкъарды, бир эльбез алды да, белине багълады.
[5] Легенге сув къойып, шегиртлерининъ аякъларыны юва, белине багълагъан эльбезнен сюртип къурута башлады.
[6] Симон Пётрнынъ янына кельгенде: – Рабби! Сен меним аякъларымны ювмагъа истейсинъми?! – деди Пётр.
[7] – Не япкъанымны шимди анъламайсынъ. Сонъ анълайджакъсынъ, – деди Иса онъа джевап берип.
[8] – Меним аякъларымны ич бир вакъыт ювмайджакъсынъ! – деди Пётр. – Эгер ювмасам, Меннен бирликте пайынъ олмайджакъ, – деди Иса.
[9] О вакъыт Симон Пётр: – Рабби, тек аякъларымны дегиль, къолларымны, башымны да юв! – деди.
[10] Иса онъа: – Ювулгъан адам бутюнлей темиз, онынъ тек аякъларыны ювмакъ керек. Сиз темизсиз, амма эпинъиз дегиль, – деди.
[11] Иса Оны сатаджакъ адамны биле эди, шунынъ ичюн «Эпинъиз темиз дегильсиз», деди.
[12] Шегиртлерининъ аякъларыны ювгъан сонъ, Иса усть урбасыны кийип, ерине ерлешти. Шегиртлерине деди: – Мен сизге не япкъанымны анъладынъызмы?
[13] Сиз Манъа «Оджа» ве «Рабби» дейсиз, эм догъру айтасыз, чюнки Мен бу олам.
[14] Эгер Мен Рабби ве Оджа олып, аякъларынъызны ювгъан олсам, сизге де бир-биринъизнинъ аякъларынъызны ювмакъ керек.
[15] Мен сизге орьнек косьтердим. Энди Мен сизге не япкъан олсам, сизге де ойле япмакъ керек.
[16] Сизге керчектен догърусыны айтам: къул озь эфендисинден устюн дегиль, ёлланылгъан да оны ёллагъандан устюн дегильдир.
[17] Эгер буны анъласанъыз, буны беджерип бахтлы олурсыз!
[18] Мен эпинъиз акъкъында айтмайым, – девам этти Иса. – Мен сайлагъан адамларымны билем. Лякин отьмегимни ашагъан адамнынъ Манъа къаршы табаныны котергени акъкъында Языда язылгъан сёзлер беджерильмек керек.
[19] Шимдиден, даа бу вакъиалар олмаздан эвель, Мен буны сизге айтам, чюнки бу вакъиалар олгъан сонъ, сиз иман этеджексиз ки, Мен – Одырым.
[20] Сизге керчектен догърусыны айтам: ким Мен ёллайджакъ адамны къабул этсе, Мени къабул эте. Мени къабул эткен исе Мени Ёллагъанны къабул эте.
[21] Бу сёзлерни айткъан сонъ, Исанынъ джаны пек сыкъылды. Энди ачыкътан-ачыкъ айтып башлады: – Сизге керчектен догърусыны айтам: Мени сизден биринъиз сатаджакъ.
[22] Шегиртлери исе, О, ким акъкъында айткъаныны бильмейип, шашкъынлыкънен бир-бирине бакъып тура эдилер.
[23] Олардан бири Исанынъ янында ята эди. Иса оны пек севе эди.
[24] Симон Пётр онъа, Иса ким акъкъында айткъаныны сораса, деп ишмар этти.
[25] О, Исанынъ кокрегине башыны къойып: – Рабби, о кимдир? – деп сорады.
[26] Иса джевап берип: – Мен бу пите парчасыны ашкъа батырып кимге берсем, одыр, – деди. Сонъ О, бир пите парчасыны батырып, Симон Искариот огълу Иудагъа берди.
[27] Шу ань, Иуда питени алгъанынен, онынъ ичине Шейтан кирди. – Япаджагъынъны тез-тез яп, – деди онъа Иса.
[28] Иса бу сёзлерни не ичюн айткъаныны софра этрафындакилерден ич кимсе анъламады.
[29] Акъча къутусы Иудада олгъаны ичюн, базылары тюшюндилер ки, Иса онъа: «Байрам ичюн бизге керек олгъан шейлерни сатын ал», я да «Фукъарелерге бир шей бер», деди.
[30] Иуда исе питени алып, бирден тышарыгъа чыкъып кетти. Энди гедже тюшкен эди.
[31] Иуда чыкъып кеткен сонъ, Иса деди: – Шимди Инсан Огълу шерефленди, Инсан Огълунда Алла да шерефленди.
[32] Эгер Алла Инсан Огълунда шерефленген олса, Алла Озюнде Инсан Огълуны шерефлейджек, Оны тез арада шерефлейджек.
[33] Балалар! Мен сизлернен берабер даа аз вакъыт оладжагъым. Мени къыдыраджакъсыз. Еудийлернинъ башлыкъларына айткъаным киби, сизге де айтам: Мен кетеяткъан ерге сиз барып оламайсыз.
[34] Сизге янъы эмир берем: бир-биринъизни севинъиз. Мен сизни насыл севген олсам, сиз де бир-биринъизни шойле севинъиз.
[35] Эгер аранъызда бир-биринъизге севги олса, сиз Меним шегиртлерим олгъанынъызны эписи биледжек.
[36] Симон Пётр Исагъа деди: – Рабби, Сен къаерге кетесинъ? – Мен кетеяткъан ерге сен артымдан шимди барып оламайсынъ, амма сонъ бараджакъсынъ, – деп джевап берди онъа Иса.
[37] – Рабби, – деди онъа Пётр, – не ичюн артынъдан шимди барып оламайым? Мен Сен ичюн джанымны береджегим!
[38] Иса джевап берип: – Мен ичюн джанынъны береджексинъ? Санъа керчектен догърусыны айтам: хораз къычырмаздан эвель, сен Менден учь кере вазгечеджексинъ, – деди.