[1] Сизге керчектен догърусыны айтам: ким къой къошуна къапудан кирмейип, башкъа ёл тапып тюшсе, о хырсыз ве айдуттыр.
[2] Къапудан кирген адам исе къойларнынъ чобаныдыр.
[3] Къаравул онъа къапуны ача, къойлар онынъ сесине къулакъ асалар. О озь къойларыны чагъыра ве тышарыгъа алып чыкъа.
[4] Озь къойларынынъ эписини чыкъаргъанынен, оларнынъ огюнде кете. Чобаннынъ сесини танып, къойлар онынъ артындан юрелер.
[5] Ябанджы адамнынъ артындан кетмезлер, аксине, ондан къачарлар, чюнки ябанджынынъ сесини танымайлар.
[6] Иса бу кинаели икяени айткъанда, динълегенлер Онынъ не бильдирмеге истегенини анъламадылар.
[7] Шу себептен Иса кене шай деди: – Сизге керчектен догърусыны айтам: Мен – къойларнынъ къапусы олам.
[8] Менден эвель кельгенлернинъ эписи хырсыз ве айдут эдилер. Лякин къойлар оларгъа къулакъ асмадылар.
[9] Мен – къапудырым. Ким Менден кирсе, къуртарыладжакъ. Кирип чыкъып, озюне отлакъ да тападжакъ.
[10] Хырсыз тек хырсызламакъ, ольдюрмек, йыкъмакъ ичюн келе. Мен исе оларгъа аят, толу аят бермек ичюн кельдим.
[11] Мен яхшы чобаным. Яхшы чобан къойлары ичюн джаныны бере.
[12] -
[13] Чобан олмагъан, шахсий къойлары олмагъан, пара ичюн чалышкъан адам къашкъырнынъ кельгенини корьсе, къойларны ташлай да къача, чюнки о парагъа чалыша ве къойлар ичюн ич къайгъырмай. Къашкъыр исе къойларны талай ве дагъыта.
[14] Мен яхшы чобаным. Мен Озь къойларымны билем, олар исе Мени билелер.
[15] Бабам Мени насыл бильсе, Мен де Бабамны шойле билем. Мен къойларым ичюн джанымны берем.
[16] Меним башкъа, бу къоштан олмагъан къойларым да бар. Оларны да алып кельмек керегим. Олар да Меним сесимни эшитеджеклер, ве бир чобаннен бир сюрю оладжакъ.
[17] Джанымны янъыдан эльге алмакъ ичюн, оны берем. Шунынъ ичюн Бабам Мени севе.
[18] Меним джанымны Менден кимсе тартып алмай. Мен оны Озь истегимнен берем. Оны бермеге де, къайтарып алмагъа да укюмим бар. Бу эмирни Мен Бабамдан къабул эттим.
[19] Бу сёзлери ичюн еудийлернинъ арасында кене дава чыкъты.
[20] Араларындан чокълары: – Оны джин ургъан, О, акъылдан айырылгъан! Оны не ичюн динълейсиз? – дей эдилер.
[21] Башкъалары исе: – Джин ургъан адам бойле сёзлерни айтмаз. Кёр адамнынъ козьлерини джин ачып олурмы? – дедилер.
[22] Сонъ Ерусалимге Алланынъ Сарайыны Янъыдан Эляллав Байрамы кельди. Къыш эди.
[23] Иса Сарайда Сулейманнынъ Эйванында айланып юре эди.
[24] Онынъ этрафыны еудийлернинъ башлыкълары сарып алдылар. – Даа не къадар Сен бизим сабырымызны сынайджакъсынъ? Эгер Сен Месих олсанъ, бизге ачыкътан-ачыкъ айт, – дедилер олар.
[25] Иса оларгъа джевап берди: – Мен сизге айттым, амма сиз инанмадынъыз. Бабамнынъ Адынен япкъан ишлерим Манъа шаатлыкъ этелер.
[26] Сиз исе инанмайсыз, чюнки сиз Меним къойларым дегильсиз.
[27] Къойларым сесимни эшителер. Мен оларны билем, ве олар Меним артымдан юрелер.
[28] Мен оларгъа эбедий аят берем, ве олар ич бир вакъыт гъайып олмайджакълар. Ич кимсе оларны къолумдан тартып аламаз.
[29] Оларны Манъа берген Бабам эписинден буюктир. Бабанынъ къолундан оларны ич кимсе тартып аламаз.
[30] Мен ве Бабам – бирмиз.
[31] О вакъыт еудийлернинъ башлыкълары Исаны ташларнен ольдюрмек ичюн, кене таш алып башладылар. Иса:
[32] – Мен сизге Бабамнынъ Адындан чокъ яхшы ишлер косьтердим. Оларнынъ къайсы бири ичюн Мени ташларнен ольдюрмеге истейсиз? – деди.
[33] Еудийлернинъ башлыкълары Онъа джевап берип: – Сени яхшы ишлеринъ ичюн дегиль, куфюр сёзлеринъ ичюн ташларнен ольдюрмеге истеймиз. Сен адам олып, Озюнъни Алла саясынъ! – дедилер.
[34] Иса шойле джевап къайтарды: – Сизинъ Къанунынъызда: «Мен айттым: “Сиз – аллаларсынъыз”», – деп язылмагъанмы?
[35] Алланынъ Сёзю кельген адамлар «аллалар» деп адландырылгъан эди. Мукъаддес Язы исе бозулмаз.
[36] Бабам Мени азиз этип, дюньягъа ёллады. «Мен Алланынъ Огълу олам» дегеним ичюн, «Куфюр сёзлер айта», деп, Мени къабаатлайсызмы?
[37] Эгер Мен Бабамнынъ ишлерини япмасам, Манъа иман этменъиз.
[38] Эгер Онынъ ишлерини япсам, Манъа инанмасанъыз да, ишлериме инанынъыз. Сонъ билирсиз ве инанырсыз ки, Баба Менде ве Мен Бабада олам.
[39] Сонъра еудийлер кене Исаны якъаламагъа чаресини къыдыра эдилер, лякин Иса оларнынъ къолларындан къуртулып кетти,
[40] кене Иордан озенининъ башкъа тарафына, башта Ягъя адамларны сувгъа батырып чыкъаргъан ерге барды ве шу ерде къалды.
[41] Онынъ алдына чокъ адамлар кельди. Олар дей эдилер ки, Ягъя ич бир бельги косьтермеген олса да, онынъ Иса акъкъында айткъанларынынъ эписи акъикъий чыкъты.
[42] О ерде чокъ адам Исагъа иман этти.