[1] РАББИден Йирмея пейгъамберге халкълар акъкъында хабер кельди.
[2] Мысыр акъкъында. Ёшиянынъ огълу Ехояким Ехудада дёртюнджи йыл падишалыкъ эткенде, Вавилоннынъ падишасы Невукъаднеццар Къаркемиш шеэри янында, Фират дерьясы янында Мысырнынъ падишасы Неконынъ ордусыны урып енъди. Неко фыравуннынъ ордусы акъкъында.
[3] – Буюк ве кичик къалкъанларны азырланъыз, дженк этмеге чыкъынъыз!
[4] Атларынъызны екинъиз, атларгъа мининъиз! Демир башлыкъларны кийип турынъыз, мызракъларынъызны къайранъыз, зырхларынъызны кийинъиз.
[5] Недир Меним корьгеним? Олар къоркъты, арткъа чевирильди, кучьлю аскерлери де урулды, артына бакъмайып, къачалар, орталыкъны къоркъу къаплады, – дей РАББИ.
[6] – Аягъы тез олгъан къачып оламаз, кучьлю къуртулмаз. Шимальде, Фират дерьясы янында сюрюнип йыкъылырлар.
[7] Нил дерьясы киби юксельген, акъымлар киби сувлары далгъалангъан ким?
[8] Дерья киби юксельген Мысырдыр, акъымлар киби сувлары далгъаланды. О: «Котерилирим ве ер юзюни къапларым, шеэрни ве анда яшагъанларны ёкъ этерим», – дей.
[9] Атлар, сычранъыз! Ат арабалары, тез кетинъиз! Къалкъаннен силялангъан Хуш ве Путтан кучьлю аскерлер, яй чеккен Луд окъчулары, огге чыкъынъыз!
[10] Бу кунь – Раббининъ, Ордулар РАББИсининъ джезасы кунюдир. О, душманларыны джезалайджакъ, къылычы тойгъандже ашайджакъ, къанларыны тойып ичеджек! Бу, шималь топракъта, Фират дерьясы янында Раббиге, Ордулар РАББИсине, чалынгъан къурбандыр.
[11] Эй, къыз! Мысыр къызы! Гилад дагъларына кетип, мелем ал! Лякин бошуна иляджларны чокълаштырдынъ, сен ичюн шифа ёкъ!
[12] Халкълар масхаралыгъынъ акъкъында эшиттилер, къычырувларынъ ер юзюни толдурды! Кучьлю аскерлер сюрюнди, ерге йыкъылдылар.
[13] Мысыр топрагъыны урмакъ ичюн Вавилон падишасы Невукъаднеццарнынъ келюви акъкъында РАББИден Йирмея пейгъамберге бойле хабер кельди:
[14] – Мысырда хабер этинъиз, Мигдолда бильдиринъиз, Ноф ве Тахпанхес шеэрлеринде бильдиринъиз! «Турунъыз, азырланынъыз, къылыч чевре-четинъни ашай», – айтынъыз!
[15] Не себептен кучьлю аскерлеринъ йыкъылды, не ичюн аякъта турамады? Оларны РАББИ къувалады.
[16] О, йыкъылгъанларнынъ сайысыны чокълаштырды, олар атта бири-бирининъ устюне йыкъылып: «Турунъыз, гъайып этиджи къылычтан сакъланып, халкъымызгъа, тувгъан топрагъымызгъа къайтайыкъ», – дейлер.
[17] Анда бойле къычыралар: «Фыравун, Мысырнынъ падишасы баягъы шамата котерди, лякин келишкен вакъытны къачырды!»
[18] – Озюмнен ант этем, – дей Падиша. Онынъ Ады – Ордуларнынъ РАББИси. – Дагълар арасында Тавор дагъы насыл юксек олса, Къармел дагъы денъиз ялысында насыл буюк олса, сизге келеджек де ойле олур!
[19] Эй, къыз! Мысырда яшагъанлар! Сюргюнлик ичюн шейлеринъни топла! Ноф бакъымсыз этиледжек, адамсыз къалып, харап оладжакъ.
[20] Мысыр – пек гузель бир танадыр! Шимальден онъа къаталакъ чибини учып келеята.
[21] Парагъа тутулгъан аскерлери – бесленген бузавлар киби, лякин олар да арткъа чевирилип, турып оламайып, къачтылар. Башларына беля куню кельди, джеза вакъты якъынлашты!
[22] Мысыр, йылан киби, сызгъырып, кете, ордулар келе, орманны кесиджилер онъа къаршы балталарынен чыкъалар.
[23] Орманыны кестилер, – дей РАББИ. – Чытырман олса да, оны йыкътылар. Олар сарынчкъадан чокъ, саймагъа чареси ёкъ!
[24] Мысыр къызы масхара олды, шималь халкъынынъ къолуна берильди.
[25] Ордуларнынъ РАББИси, Исраильнинъ Алласы, бойле дей: – Мына, Но шеэрининъ Амон алласыны, фыравунны, Мысырны, аллаларыны, падишаларыны, фыравуннен онъа ишангъанларыны джезалайджагъым.
[26] Джанларыны къыдыргъан Вавилоннынъ падишасы Невукъаднеццаргъа ве онынъ хызметчилерине оларны береджегим. Лякин ондан сонъ, эвель куньлерде олгъаны дайын, адамлар кене Мысырда яшайджакъ.
[27] – Сен исе, къулум Якъуп, къоркъма, эй, Исраиль, отюнъ патламасын! Бакъ! Мен сени узакъ мемлекеттен къуртараджагъым, эвлятларынъны да эсирлик топрагъындан къайтараджагъым. Якъуп арткъа къайтып, эсен-аман раат яшайджакъ ве кимседен къоркъмайджакъ.
[28] – Сен исе, къулум Якъуп, къоркъма, – дей РАББИ. – Мен сеннен! Сени къувалагъан эписи халкъларны ёкъ этеджегим, сени исе бутюнлей ёкъ этмейджегим. Сени адалетнен джезалайджагъым, джезасыз сени къалдырмайджагъым.