[1] Вавилон падишасы Невукъаднеццар Ехуданынъ падишасыны Ехоякимнинъ огълу Еконьяны ве Ехуданынъ башлыкъларыны, усталарыны, демирджилерини Ерусалимден сюргюн этип, оларны Вавилонгъа алып кетирген сонъ, РАББИ манъа Сарайынынъ огюнде къоюлгъан эки сепет инджир косьтерди.
[2] Сепетлернинъ биринде пек яхшы, биринджи джыйылгъан инджирлер бар эди; экинджисинде ярамай, ашамагъа чареси олмагъан ярамай инджирлер бар эди.
[3] РАББИ менден: – Йирмея, не коресинъ? – деп сорады. – Инджир, – деп джевап бердим. – Пек яхшы инджирлерни ве пек ярамай инджилерни корем. Ойле ярамай ки, ашалмайджакъ къадар ярамай.
[4] Бунъа РАББИ манъа бойле деди:
[5] – РАББИ, Исраильнинъ Алласы бойле дей: Мындан къасдийлилернинъ топрагъына къувалангъан Ехуда сюргюнлерини, бу яхшы инджирлер киби, яхшы саяджагъым.
[6] Оларгъа бакъып, яхшылыкъ этеджегим, бу мемлекетке къайтараджагъым. Оларны яхшы ерлештиреджегим, ёкъ этмейджегим; терекни киби, оларны сачаджагъым, тамырларынен чыкъармайджагъым.
[7] Мен – РАББИ олгъанымны бильсинлер деп, оларнынъ акъылларыны ачаджагъым. Олар Меним халкъым оладжакълар, Мен де оларнынъ Алласы оладжагъым. Бутюн джан-юрегинен Манъа бериледжеклер.
[8] Амма ашалмайджакъ, ярамай бозукъ инджирлер акъкъында РАББИ бойле дей: Ехуданынъ падишасы Цидкияны, онынъ башлыкъларыны, Ерусалимде къалгъанларны, эм мемлекетте отургъанларны, эм Мысыр топрагъында яшагъанларны ярамай инджир киби япаджагъым.
[9] Бутюн ер юзюндеки падишалыкъларынынъ козюнде олар джиренч ве къоркъунчлы бир шей оладжакълар. Оларны яманлайджакълар, устьлеринден куледжеклер, эр къувалангъан ерлерде оларны мыскъыллайджакъ ве къаргъайджакълар.
[10] Оларгъа къаршы къылыч, ачлыкъ, ольдюриджи хасталыкъларны ёллайджагъым ве оларгъа ве баба-деделерине берген топракътан ёкъ этеджегим.