[1] Йирмеянынъ сёзлери. Хилкия руханийнинъ огълу олып, о, Биньяминнинъ топрагъындан, Анатот шеэринден эди.
[2] Амоннынъ огълу Ёшия Ехудагъа он учюнджи йылы падишалыкъ эткенде, РАББИ Йирмеягъа Озь хаберлерини берип башлады.
[3] Сонъра, Ёшиянынъ огълу Ехояким Ехудагъа падишалыкъ эткенде, тап Ёшиянынъ огълу Цидкия Ехудагъа падишалыкъ эткенининъ он биринджи йылына, бешинджи айына, яни Ерусалим халкъынынъ сюргюн этильгенине къадар, Рабби Йирмеягъа хаберлер бере эди.
[4] РАББИ манъа бойле айтты:
[5] – Сени ана къурсагъында яратмагъанымдан эвель, сени сайладым. Сен догъмаздан эвель, Мен сени айырып элялладым, халкъларгъа пейгъамбер оларакъ къойдым.
[6] – РАББИ-ТААЛЯ! Лаф этмеге уста дегилим, мен пек яшым! – дедим.
[7] РАББИ исе: – «Мен пек яшым» деме, – деди манъа. – Сени кимге ёлласам, эр кеске бараджакъсынъ, санъа бутюн буюргъанларымны айтаджакъсынъ.
[8] Олардан къоркъма. Мен сенинъ янынъда оладжагъым ве олардан къуртараджагъым, – деди РАББИ.
[9] Сонъ РАББИ къолуны узатып, агъзыма тийдирди ве манъа: – Иште, агъзынъа сёзлеримни къойдым, – деди.
[10] – Бакъ, бугунь Мен сени халкълар ве падишалыкъларнынъ устюне къойдым. Сен тюбю-темелинден къыраджакъсынъ ве бозаджакъсынъ, ёкъ этеджексинъ ве йыкъаджакъсынъ, къураджакъсынъ ве сачаджакъсынъ.
[11] РАББИ манъа: – Йирмея, не коресинъ? – деди. – Бадем терегинден япылгъан таякъны корем, – дедим.
[12] – Догъру коресинъ, – деди манъа РАББИ. – Мен юкъламайым, айткъанларымны беджереджегим.
[13] Башкъа вакъыт РАББИ менден: – Не коресинъ? – деп сорады. – Къайнагъан бир къазан корем. Шимальден бу тарафкъа эгильген, – дедим.
[14] Сонъ РАББИ манъа бойле деди: – Ер юзюнде яшагъанларнынъ эписине беля шимальден келеджек.
[15] Бакъ, Мен шималь падишалыкъларынынъ бутюн халкъларыны чагъыраджагъым, – дей РАББИ. – Олар келип, Ерусалим къапуларынынъ янында, диварларынынъ чевре-четинде, бутюн Ехуда шеэрлеринде тахтларыны къояджакълар.
[16] Ишлеген къабаатлары, Менден вазгечкенлери, ябанджы аллаларгъа къокъулы отларны якъкъанлары, къоллары яраткъанларына ибадет эткенлери ичюн Ехуданы суд этип, джезалайджагъым.
[17] Сен тур, азырлан! Санъа бутюн буюраджакъларымны оларгъа айт. Олардан къоркъма! Ёкъса, оларнынъ козьлери огюнде сени урып йыкъарым.
[18] Бугунь Мен сени, къавийлештирильген шеэр, демир дирек ве тунч бир дивар киби къавий яптым. Сен бутюн мемлекетке къаршы, Ехуда падишаларына, башлыкъларына ве руханийлерине, бу топракънынъ халкъына къаршы оладжакъсынъ.
[19] Олар санъа къаршы дженк этеджек, амма сени енъип оламайджакълар. Мен сеннен оладжагъым, сени къуртараджагъым, – деди РАББИ.