Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 4:39

[1] Ехоякимнинъ огълу Еконьядан сонъ Ёшиянынъ огълу Цидкия падиша олды. Вавилон падишасы Невукъаднеццар оны Ехуданынъ падишасы этти.

[2] Не Цидкия, не хызметчилери, не мемлекетнинъ халкъы РАББИнинъ Йирмея пейгъамбер ярдымынен айткъан сёзлерине къулакъ асмадылар.

[3] Цидкия падиша Шелемьянынъ огълу Ехукъалны ве Маасеянынъ огълу Цефанья руханийни Йирмея пейгъамберге бойле сёзлернен ёллады: «РАББИге, бизим Алламызгъа биз акъкъында дува эт».

[4] О вакъыт Йирмея халкънынъ арасында сербест юре эди, оны даа зиндангъа атмагъан эдилер.

[5] О вакъыт фыравуннынъ ордусы Мысырдан чыкъты ве Ерусалимни алкъада туткъан къасдийлилер бу хаберни эшиткен сонъ, Ерусалимден чекильдилер.

[6] РАББИден Йирмея пейгъамберге хабер кельди:

[7] – РАББИ, Исраильнинъ Алласы, бойле дей: Сизни Меним истегимни сорамагъа ёллагъан Ехуданынъ падишасына айтынъыз: «Мына, фыравуннынъ ордусы сизге ярдым этмек ичюн ёлгъа чыкъты, лякин аскерлер кене озь топрагъына, Мысыргъа къайтаджакъ.

[8] Къасдийлилер исе мында къайтып, бу шеэрге къаршы дженк этеджеклер, оны запт этеджеклер ве якъаджакълар».

[9] РАББИ бойле дей: Озьлеринъизни алдатманъыз, къасдийлилер мындан кетеджек, деп тюшюнменъиз. Олар кетмейджеклер.

[10] Сизге къаршы дженк эткен къасдийлилернинъ бутюн ордусыны енъген олсанъыз ве оларда тек яралы сойлары къалгъан олсалар, олар биле озь чадырындан чыкъып, бу шеэрни якъар эдилер.

[11] Фыравуннынъ ордусы ичюн къасдийлилернинъ ордусы Ерусалимден чекильгенде,

[12] Йирмея Ерусалимден чыкъты ве халкънынъ арасында джоюлмакъ ичюн, Биньямин топрагъына кетти.

[13] Амма о, Биньямин Къапусындан кечкенде, анда олгъан Хананьянынъ торуны, Шелемьянынъ огълу Иреия адлы къаравулларнынъ башлыгъы Йирмея пейгъамберни токътатып: – Къасдийлилернинъ тарафына кечмеге истейсинъми? – деп сорады.

[14] – Ялан! – деди Йирмея. – Къасдийлилернинъ тарафына кечмеге истемейим. Амма Иреия оны динълемеди. Оны тутып, башлыкъларгъа алып кетирди.

[15] Башлыкълар Йирмеягъа ачувланды. Оны котеклеп, зиндангъа ташладылар, Ехонатан языджынынъ эвине къапаттылар. Бу эвни зиндан эттилер.

[16] Йирмеяны зиндангъа аттылар, ве баягъы вакъыт девамында о, анда къалды.

[17] Сонъ Цидкия адамларны ёллап, Йирмеяны кетиртти. Падиша озь сарайында: – РАББИден насылдыр хабер бармы? – деп гизлиден ондан сорады. – Бар, – деди Йирмея. – Сен Вавилон падишасынынъ къолуна тюшеджексинъ.

[18] Сонъ Йирмея Цидкия падишадан: – Мен сенинъ, хызметчилеринъ ве бу халкънынъ огюнде не гуна къазандым да, сиз мени зиндангъа аттынъыз? – деп сорады.

[19] – Сизинъ: «Вавилон падишасы сизге къаршы ве бу топракъкъа къаршы кетмез», – деп пейгъамберлик эткен пейгъамберлеринъиз къайда?

[20] Шимди исе, эфендим падиша, мени динъле! Ялварувымны эшит. Мени Ехонатан языджынынъ эвине къайтарма. Ёкъса, мен анда оледжегим.

[21] Цидкия падишанынъ буюргъанына коре Йирмеяны къаравуллар азбарында къапаттылар. Шеэрде отьмек битмегендже, эр кунь онъа фурунджылар сокъагъындан бир пите бере эдилер. Бойледже, Йирмея къаравуллар азбарында къалды.

Йирмея — Chapters