[1] – Отлагъымнынъ къойларыны дагъыткъан ве ёкъ эткен чобанларгъа беля! – дей РАББИ.
[2] Онынъ ичюн РАББИ, Исраильнинъ Алласы, халкъымны бакъкъан чобанларгъа бойле дей: – Сизлер къойларымны дагъыттынъыз, оларны къачырдынъыз, оларны бакъмадынъыз. Бакъынъыз! Яман ишлеринъиз ичюн сизни джезалайджагъым, – дей РАББИ.
[3] – Халкъымдан къалгъанларны бутюн олар къувулгъан мемлекетлерден топлайджагъым, отлакъларына къайтараджагъым. Олар анда балалы олып артаджакълар.
[4] Оларгъа чобанларны къояджагъым, бу чобанлар къойларымны бакъаджакълар. Ондан сонъ олар бир даа къоркъмайджакълар, отьлери патламайджакъ ве джоюлмайджакълар, – дей РАББИ.
[5] – Мына, бойле куньлер келеята ки, Мен Давутнынъ эвлядыны, Инсафлы Пытакъны юксельтеджегим, – дей РАББИ. – Падиша падишалыкъ этмеге башлайджакъ. О, акъыллы олып, ер юзюнде адалетнен суд этеджек.
[6] Онынъ куньлеринде Ехуда къуртуладжакъ, Исраиль къоркъусыз яшайджакъ. Онъа: «РАББИ бизни акълай», – айтаджакълар.
[7] Онынъ ичюн бойле куньлер келеята ки, – дей РАББИ, – энди: «Исраиль огъулларыны Мысыр топрагъындан чыкъаргъан РАББИ тиридир!» – дегенлер тапылмайджакъ.
[8] Бунынъ ерине: «Исраиль огъулларыны шималь мемлекетинден ве бутюн башкъа Озю къувалагъан мемлекетлерден чыкъаргъан ве алып кетирген РАББИ тиридир!» – дейджеклер. Олар озь топракъларында яшайджакълар.
[9] Пейгъамберлер акъкъында. Юрегим ичимде сызлай, кемиклерим титрей. РАББИнинъ огюнде, Онынъ азиз сёзлери ичюн, мен сархош киби олдым, башыны шарап айландыргъан адамгъа чевирильдим.
[10] Мемлекет ороспулыкъкъа толу, къаргъыш ичюн окюр-окюр агълай, чёль отлакълары къуруды. Олар яманлыкъ япмагъа ниетленелер, яланда кучь тапалар.
[11] Эм пейгъамберлер, эм руханийлер бозулды, Эвимде биле яманлыкъларыны корьдим, – дей РАББИ.
[12] – Онынъ ичюн юреджек ёллары къаранлыкъта тайгъакъ ерлер киби оладжакъ. Оларны итеп, олар анда йыкъыладжакълар. Башларына яман беля тюшюреджегим, джеза вакъты якъынлаша, – дей РАББИ.
[13] – Самарие пейгъамберлери арасында чиркин шей корьдим: олар Баалнынъ адынен пейгъамберлик этип, Меним халкъымны, Исраильни ёлдан урдылар.
[14] Ерусалим пейгъамберлери арасында да къоркъунчлы шейни корьдим: ороспулыкъ этелер, яланнен яшайлар, яманлыкъ эткенлерге къол туталар, кимсе яманлыгъындан къайтмай. Меним ичюн эписи – Содом киби, шеэрнинъ халкъы – Гомора киби олды.
[15] Онынъ ичюн Ордуларнынъ РАББИси пейгъамберлер акъкъында бойле дей: – Бакъынъыз! Оларгъа аджджы отларны ашатаджагъым, зеэрли сув ичиреджегим, чюнки Ерусалим пейгъамберлеринден чыкъкъан имансызлыкъ бутюн мемлекетке джайрады.
[16] Ордуларнынъ РАББИси айта ки: – Сизге пейгъамберлик эткен пейгъамберлернинъ айткъанларыны динълеменъиз, олар сизни алдаталар, РАББИнинъ агъзындан чыкъкъан шейлерни дегиль де, юреклериндеки истеклерини айталар.
[17] Манъа хор бакъкъан адамларгъа даима: «РАББИ дей: Сизде аманлыкъ оладжакъ!» – айталар. Юреклерининъ инатлыгъына коре арекет эткенлерге: «Башынъызгъа беля тюшмейджек», – дейлер.
[18] Амма РАББИнен акъыл танышып, эписини корип, Онынъ сёзюни ким эшитти? Онынъ сёзюне къулакъ асып эшиткен ким?
[19] Бакъынъыз! РАББИнинъ гъазабынен боран къопты, къоркъунчлы боран яманларнынъ башына тюшеджек.
[20] Юрегининъ ниетлерини беджермегендже, РАББИнинъ ачувы ятышмаз. Сиз буны сонъки куньлерде ачыкъ анълайджакъсынъыз.
[21] Мен бу пейгъамберлерни ёлламадым, олар озьлери чапып кельдилер. Оларгъа ич бир шей айтмагъа буюрмадым, олар озьлери пейгъамберлик эттилер.
[22] Меним ниетлеримни бильселер, сёзлеримни халкъыма бильдирир эдилер, оларны яман ёлларындан ве яман ишлеринден къайтарыр эдилер.
[23] Аджеба, Мен тек янынъызда олгъанымда, Алла оламмы? Узакъ олгъанымда, Алла дегилимми? – дей РАББИ.
[24] – Адамлар Меним козьлеримден гизли ерге сакъланып олурмы? – дей РАББИ. – Мен коклернен ерни толдурмайыммы? – дей РАББИ.
[25] Меним Адымдан ялан пейгъамберлик эткен пейгъамберлерининъ айткъанларыны эшиттим. «Мен тюш корьдим! Тюш корьдим!» – дейлер.
[26] Бу даа чокъкъа бараджакъмы? Ялан ве алдавнен пейгъамберлик эткен пейгъамберлернинъ акъылларында бир шей къалдымы?
[27] Деделери Баал ичюн Адымны насыл унуткъан олсалар, олар да бири-бирлерине тюшлерини анълатып, халкъыма Адымны унуттырмагъа истейлерми?
[28] Тюш корьген пейгъамбер оны тюш киби анълатсын, амма Меним сёзюмни алгъан адам оны догъру бильдирсин. Богъдайнынъ янында саман недир? – дей РАББИ.
[29] – Меним сёзюм атеш киби дегильми? Къаяларны парлагъан чёкюч киби дегильми? – дей РАББИ.
[30] – Онынъ ичюн Мен пейгъамберлерге къаршым, – дей РАББИ. – Олар сёзлеримни бири-биринден хырсызлайлар.
[31] Бакъынъыз! Мен пейгъамберлерге къаршым. Олар озь сёзлерини айтып: «РАББИ бойле деди», – дейлер, – дей РАББИ.
[32] – Бакъынъыз! Ялан тюшлер корьген пейгъамберлерге къаршым, – дей РАББИ. – Бу тюшлерни айтып, яланнен ве бош лафларынен халкъымны ёлдан уралар. Мен оларны ёлламадым, айтмагъа оларгъа буюрмадым. Олардан бу халкъкъа бир тюрлю файда ёкъ, – дей РАББИ.
[33] – Халкътан бири, бир пейгъамбер я да руханий сенден: «РАББИ санъа насыл пейгъамберлик буюрды?» – деп сораса, оларгъа РАББИнинъ хаберини айт, бойле джевап бер: «Насыл пейгъамберлик? “Мен сизлерни ташлап кеттим”, – дей РАББИ».
[34] Эгер бир пейгъамбер, руханий я да халкътан башкъа бирев: «Бу – РАББИнинъ хабери», – десе, Мен бу адамны да, эвини де джезалайджагъым.
[35] Бири-биринъизге, агъа къардашына: «РАББИ насыл джевап берди?» я да: «РАББИ не деди?» – айтынъыз.
[36] Бир даа РАББИнинъ хаберини акъылларынъызда тутмайджакъсынъыз. Эр кеснинъ сёзю озь пейгъамберлик хабери олды, Тири Алланынъ, Ордулар РАББИсининъ, Алланъызнынъ сёзлерини исе боздынъыз.
[37] Пейгъамберден бойле деп сора: «РАББИ санъа насыл джевап берди?» я да «РАББИ не деди?»
[38] Эгер сизлер: «РАББИнинъ хабери», – десенъиз, РАББИ айта ки: Мен сизге: «РАББИнинъ хабери» деп айтманъыз, дедим, сизлер исе: «РАББИнинъ хабери» айтасынъыз.
[39] Шунынъ ичюн Мен сизлерни бутюнлей унутаджагъым, сизни ташлап кетеджегим, деделеринъизге берген шеэрден де юзюмни чевиреджегим.
[40] Сиз эбедиен хор ве масхара оладжакъсынъыз, масхаралыгъынъыз ич бир вакъыт унутылмайджакъ.