[1] Къургъакълыкъ акъкъында РАББИнинъ Йирмеягъа берген хабери.
[2] – Ехуда агълай, шеэр къапулары йыкъылды, ер устюнде ята-ята къарардылар; Ерусалимде къычырувлар котериле.
[3] Мырзалар хызметчилерини сувгъа ёллайлар, олар къую янына келип, сув тапамайлар, бош савутнен къайталар. Утанып чекинелер, башларыны орьтелер.
[4] Ягъмур олмагъаны ичюн, мемлекетте ер чатлады, топракъны ишлегенлер де утанып, башларыны орьтелер.
[5] Ала кийик биле янъы догъгъан баласыны чёльде ташлай, отлар да ёкъ.
[6] Кийик эшеклер байырларда турып, шакъал киби зорнен нефес алалар. Козьлери сёнген, отлар да ёкъ.
[7] – Гуналарымыз бизни къабаатлайлар, лякин, я РАББИ, Адынъ ичюн бир шейлер яп да! Пек чокъ хаинлик эттик, Санъа къаршы гуна ишледик.
[8] Эй, Исраильнинъ Умюти! Яман вакъытларындаки Къуртарыджысы! Не ичюн мемлекетте бир ябанджы дайынсынъ, ялынъыз геджелемек ичюн кирген ёлджу кибисинъ?
[9] Не ичюн шашкъан бир адамгъа, къуртармагъа кучю олмагъан аскерге ошайсынъ? Лякин, я РАББИ, эписи бир Сен арамыздасынъ, Адынънен адланамыз. Бизни быракъма!
[10] Бу халкъ акъкъында РАББИ бойле дей: – Аякъларыны тутмайып, токътамаздан кезмеге севгенлери ичюн, РАББИ олардан разы дегиль, къабаатларыны акъылында тутар, гуналары ичюн джезалар.
[11] РАББИ манъа: – Бу халкънынъ эйилиги ичюн дува этме, – деди.
[12] – Ораза тутаджакълар, лякин къычырувларыны эшитмейджегим. Бутюнлей якъыладжакъ къурбанларны ве ашлыкъ бахшышларыны кетиреджеклер, амма олардан разы олмайджагъым. Оларны къылычнен, ачлыкънен ве ольдюриджи хасталыкънен ёкъ этеджегим.
[13] О вакъыт: – Ах, РАББИ-ТААЛЯ! – дедим. – Пейгъамберлер оларгъа: «Къылычны корьмейджексинъиз, ачлыкъ сизге кельмейджек. Бу ерде мен сизге даимий тынчлыкъ-аманлыкъ береджегим», – дейлер.
[14] РАББИ манъа: – Пейгъамберлер Меним Адымдан ялан пейгъамберлик этелер, – деди. – Мен оларны не ёлладым, не эмир бердим, не де оларгъа бир шей айттым. Олар сизге ялан руяларны, фалджылыкъны, бош шейлерни, юреклерининъ арзуларыны айтып, пейгъамберлик этелер.
[15] Онынъ ичюн РАББИ бойле дей: Мен ёлламагъан, амма Адымдан пейгъамберлик япкъан пейгъамберлер: «Бу мемлекетте къылыч да, ачлыкъ да олмайджакъ», – дейлер, лякин бойле пейгъамберлер къылыч ве ачлыкънен ёкъ этиледжеклер.
[16] Олар пейгъамберлик эткен халкъ къылычтан ве ачлыкътан гъайып олып, Ерусалимнинъ сокъакъларында ятаджакълар. Оларны да, апайларыны, огъулларыны, къызларыны да комеджек кимсе олмайджакъ. Япкъан яманлыкъларыны озьлерининъ башларына тюшюреджегим.
[17] Оларгъа бойле хабер эт: – Козьлерим гедже-куньдюз, токътамаздан козьяш тёксюн; халкъымнынъ къызыны чокъ урдылар, ве о йыкъылды, пек агъыр яраланды.
[18] Тарлагъа чыкъсам, анда къылычнен ольдюрильгенлер яталар, шеэрге кирсем, ачлыкътан битип кеткенлерни корем. Пейгъамбернен руханий биле мемлекет бою долашалар, ич бир шейни анъламайлар.
[19] – Керчектен де, Сен Ехуданы ред эттинъми? Сионгъа нефретнен бакъасынъмы? Не ичюн бизни чекиштиресинъ? Не ичюн шифа тапып оламаймыз? Тынчлыкъ-аманлыкъны беклей эдик, яхшылыкъ кельмеди. Шифа кореджек вакътыны бекледик, къоркъуларны таптыкъ.
[20] Я РАББИ! Япкъан яманлыкъларымызны, деделеримизнинъ гуналарыны билемиз. Керчектен де, Санъа къаршы гуна ишледик.
[21] Адынъ ичюн бизге хор бакъма, шуретли тахтынъны ашалама! Хатырла! Бизге берильген васиетинъни четке ташлама!
[22] Халкъларнынъ бош путлары ягъмур ягъдыралармы? Кок озю-озюнден ягъмур ягъдырамы? Сен – РАББИсинъ, бизим Алламызсынъ! Биз Санъа ишанамыз, тек Сен бутюн буларны япасынъ!