Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 4:40

[1] РАББИнинъ Йирмеягъа айткъан сёзлери.

[2] – Тур, чёльмекчининъ эвине бар, санъа анда хабер береджегим.

[3] Мен чёльмекчининъ эвине кеттим, бакъсам, о чарх устюнде чалыша эди.

[4] Чёльмекчининъ чамурдан япкъан савуты къолунда дагъылгъанда, о чамурдан истегени дайын башкъа савут япа эди.

[5] РАББИ манъа кене деди:

[6] – Исраиль халкъы! Бу чёльмекчининъ япкъаныны Мен де сизнен япып олмаммы? – дей РАББИ. – Чёльмекчининъ элинде чамур не олса, сиз де Меним къолумда ойлесинъиз, Исраиль эви!

[7] Бир аньде Мен бирде-бир халкъ я да падишалыкъ акъкъында къарар этип олам ве оларны къырып ташлайджагъым, ёкъ этеджегим, ве олар гъайып оладжакълар.

[8] Амма Мен джезаламагъа истеген халкъ яман ишлеринден къайтса, Мен де онъа япаджакъ яманлыкътан вазгечем.

[9] Бир аньде Мен бирде-бир халкъ я да падишалыкъ акъкъында къарар чыкъарып олам ве оларны къавий этем ве къуветлештирем.

[10] Лякин о халкъ сесимни динълемейип, козюм огюнде яман шей япсалар, онъа яхшылыкъны япмакътан вазгечеджегим.

[11] Бойледже, Ехуда акъайларына ве Ерусалимде яшагъанларгъа РАББИнинъ сёзлерини бильдир: «Мына, Мен сизге къаршы бир яманлыкъ япмагъа азырланам. Онынъ ичюн эр биринъиз яман ёлунъыздан къайтынъыз, ёлларынъызны ве ишлеринъизни тюзетинъиз».

[12] Амма олар: «Акъылгъа биле кетирме! Озь тюшюнджелеримизге коре яшайджакъмыз, яман юреклеримизнинъ инатлыгъына коре арекет этеджекмиз», – дейлер.

[13] Бунынъ ичюн РАББИ бойле дей: – Халкълардан соранъыз, бунъа ошагъан бир шейни ким эшитти? Исраиль къызы пек джиренч шейлер япты.

[14] Ливаннынъ къаялы дагъларында къар эксилирми? Узакътан акъкъан сувукъ сувлар кесилирми?

[15] Халкъым исе Мени унутты, бош путларгъа къокъулы отларны якъалар, къадимий ёлундан урулдылар, юрюльген ёлдан дегиль де, насылдыр сокъачыкътан кеттилер.

[16] Шунынъ ичюн мемлекетлери къоркъунчлы оладжакъ, эбедий масхаралыкъкъа огърайджакъ. Андан эр кечкен адам къоркъуда къалып, башыны саллайджакъ.

[17] Куньдогъуш ель киби олып, оларны душманларынынъ огюнде савураджагъым. Беля куньлеринде оларгъа юзюмни дегиль, аркъамны чевиреджегим.

[18] Олар исе: – Айдынъыз, Йирмеягъа къаршы келишейик, – дедилер. – Къанун руханийлернен къаладжакъ, насиат акъыллы адамлардан кетмейджек, пейгъамберлер хабер этип береджеклер. Келинъиз, оны лафнен урып йыкъайыкъ, айткъанларына къулакъ асмайыкъ.

[19] – Динъле мени, я РАББИ, душманларымнынъ сесини эшит!

[20] Яхшылыкъкъа яманлыкъ япылырмы? Олар исе джаныма чукъур къазалар. Юзюнъ огюнде тургъанымны, олар ичюн яхшылыкъ тилегенимни, олардан гъазабынъны къайтаргъанымны унутма.

[21] Бунынъ ичюн огъулларына ачлыкъ ёлла, оларны къылычнен ольдюр; апайлары баласыз, тул къалсын, акъайлары ольдюрильсин, йигитлери дженкте къылычтан ольсюн.

[22] Апансыздан оларгъа душман аскерлерини ёлла, эвлеринден агълавлар эшитильсин. Мени тутмакъ ичюн, чукъур къазалар, аякъларыма гизли къапкъан къойдылар.

[23] Мени ольдюрмеге эписи ниетлерини билесинъ, я РАББИ! Къабаатларыны багъышлама, оларнынъ гунасы эр вакъыт огюнъде олсун. Сенинъ огюнъде йыкъылып къалсынлар, оларны гъазабынънен джезала.

Йирмея — Chapters