[1] – Эй, Исраиль, сен къайткъанда, Манъа къайтаджакъсынъ, – дей РАББИ. – Юзюмнинъ огюнден джиренч шейлерни узакълаштыргъанда, бир даа манасыз долашмайджакъсынъ;
[2] РАББИнинъ Адынен ант этип, акъикъатнен, адалетнен ве догърулыкънен ант этеджексинъ; Рабби халкъларгъа яхшылыкъ этеджек, ве олар Оны макътайджакълар.
[3] РАББИ Ехуда акъайларына ве Ерусалим халкъына бойле дей: – Ишлетильмеген топрагъынъызны сюрюнъиз, тикенлер арасында сачманъыз.
[4] Ехуда акъайлары, Ерусалим халкъы! РАББИ ичюн сюннет олунъыз, юреклеринъизни сюннет этинъиз. Ёкъса, гъазабым атеш киби ягъаджакъ, яман япкъанларынъыз ичюн сёнмейип янаджакъ.
[5] – Ехудада хабер этинъиз, Ерусалимде бильдиринъиз, мемлекет бою бору чалып, айтынъыз, бар сесинъизнен къычырынъыз: «Топланынъыз, айдынъыз, къавийлештирильген шеэрлерге кетейик!»
[6] Сионгъа сигнал беринъиз, токътамаздан къачынъыз! Мен шимальден беляны, эр шейни йыкъаджакъ фелякетни алып кетиреджегим.
[7] Арслан ормандан еринден чыкъа, халкъларны харап этмеге келе, мемлекетинъизни бош ве бакъымсыз этмек ичюн, озь еринден чыкъа. Шеэрлеринъ йыкъыладжакъ, адамсыз къаладжакъ.
[8] Онынъ ичюн чувал токъумасына сарылынъыз, аджджы агъланъыз, РАББИнинъ янгъан ачувы бизден къайтмайджакъ.
[9] – О куню, – дей РАББИ, – падиша да, башлыкълар да рухтан тюшеджеклер, руханийлернинъ отьлери патлайджакъ, пейгъамберлер шашып къаладжакълар.
[10] О заман: – Ах, РАББИ-ТААЛЯ! – дедим. – Аджеба, «Сизде тынчлыкъ-аманлыкъ оладжакъ», – дегенде, бу халкъны ве Ерусалимни алдаттынъмы? Олар къылычтан джан береджекми?
[11] О заман бу халкъкъа ве Ерусалимге айтыладжакъ: – Сахрадаки бош тёпеликлерден халкъымнынъ къызына сыджакъ ель уфюреджек, амма онен арманда савурмакъ, кепекни айырмакъ мумкюн дегиль,
[12] Мен ёллагъан ель бундан даа кучьлю оладжакъ, о заман Мен сизлерни суд этеджегим.
[13] Бакъынъыз, душман, булут киби, котериле, дженк арабалары – боран кибидир, атлары къарталлардан чабик! Вай-вай-вай! Ёкъ оладжакъмыз!
[14] Эй, Ерусалим, къуртулмакъ ичюн, юрегинъни яман шейлерден темизле. Къара ниетлеринъ ичинъде даа не къадар къаладжакъ?
[15] Дандан бир сес эшитиле, Эфраим дагъларындан фена хабер келе!
[16] Халкъларгъа бильдиринъиз, Ерусалимни хабердар этинъиз ки, узакъ мемлекеттен алкъагъа аладжакъ аскерлер келелер, Ехуда шеэрлеринде къычыралар,
[17] чёль къаравуллары киби, Ерусалимнинъ чевресини саралар. – Шеэр Манъа къаршы чыкъты, – дей РАББИ. –
[18] Бунынъ эписини башынъа арекетлеринъ ве япкъанларынъ тюшюрдилер. Яманлыгъынъ аджджы джеза кетирди, юрегинъни урды.
[19] Ах, ичим-багърым, ичим-багърым! Юрегим яна, юрегим сызлай, сусып оламайым! Джаным боразан сесини, дженк давушларыны эшите!
[20] Беля артындан беля келе: бутюн мемлекет бошап къалды, чадырларым апансыздан йыкъылды, перделерим бир аньде ёкъ олды.
[21] Байракъларны даа чокъ кореджегимми, боразан сесини не къадар эшитеджегим?
[22] – Халкъым акъылсыз, Мени танымайлар. Олар – акъылсыз балалар, ич бир шейни анъламайлар. Яманлыкъ япмагъа усталар, яхшылыкъ этмеге исе бильмейлер.
[23] Мен мемлекетке бакътым, о, бакъымсыз ве боштыр; кокке бакътым, ярыкъ ёкътыр.
[24] Дагъларгъа бакътым, иште, тепренелер, бутюн байырлар къалтырайлар.
[25] Бакътым, бир инсан ёкъ, коктеки эписи къушлар къачкъанлар.
[26] Бакътым, берекетли топракъ сахрагъа чевирильген, РАББИнинъ къызгъын ачувындан бутюн шеэрлери харап олгъандыр.
[27] РАББИ бойле дей: – Бутюн мемлекет бакъымсыз оладжакъ, амма бутюнлей йыкъылмайджакъ.
[28] Мемкелет агълайджакъ, юкъарыдаки коклер къарараджакъ. Мен айттым, къарар эттим, пешман этмейджегим, ниетимден къайтмайджагъым.
[29] Эр шеэрнинъ халкъы атлыларнен окъчуларнынъ гудюрдисинден къачаджакъ; кими орманларгъа кетеджек, кими къаяларгъа тырмашаджакъ. Эписи шеэрлер бакъымсыз къаладжакъ, анда кимсе яшамайджакъ.
[30] Эй, сен, йыкъылгъан шеэр, энди не япаджакъсынъ? Ал урба кийсенъ де, озюнъни алтын ильванларнен безетсенъ де, козьлеринъе сурьме къойсанъ да, бошуна озюнъни яраштырасынъ. Ойнашларынъ сенден вазгечти, джанынъны алмагъа истейлер.
[31] Дерди туткъан къадыннынъ къычырувыны, биринджи баласыны догъгъан къадынны, Сион къызынынъ сесини киби эшитем. О, къолларыны узатып: «Вай-вай-вай! Белягъа огърадым! Мени ольдюргенлернинъ огюнде такъаттан кесильдим», – дей.