<Мәтта баян қилған Хуш Хәвәр 28

[1] Дәм елиш күни өтүп йәкшәнбә күни таң сүзүлгәндә, мәҗдәл­лик Мәрийәм билән йәнә бир Мәрийәм қәбирни йоқлап барди.

[2] Туюқсиз қаттиқ йәр тәврәп кәтти, чүнки Рәбниң периштәлиридин бири асмандин чүшүп, қәбиргә берип, ташни бир янға домилитип, үстидә олтарған еди.

[3] Периштәниң қияпити чақмақтәк, кийимлири қардәк аппақ еди.

[4] Қоғдиғучилар униңдин қорқуп титришип, өлүктәк қетипла қалди.

[5] Периштә аялларға мундақ деди: — Қорқмаңлар! Силәрниң чапрас яғачқа миқланған һәзрити Әйсани издәйдиғанлиғиңларни билимән.

[6] У бу йәрдә әмәс; У Өзи ейтқандәк тирилди. Келиңлар, У ятқан җайни көрүңлар.

[7] Дәрһал берип Униң шагиртлириға: «Һәзрити Әйса өлүмдин тирилипту. Җәлилийәгә силәрдин авал баридикән, Уни шу йәрдә көридикәнсиләр», дәңлар. Мана мән силәргә ейтип бәрдим.

[8] Аяллар бир тәрәптин қорқса, йәнә бир тәрәптин зор хошаллиқ ичидә қәбирдин дәрһал кетип, жүгригән пети һәзрити Әйсаниң шагирт­лириға хәвәр беришкә кетишти.

[9] Тосаттин һәзрити Әйса уларниң алдиға чиқип: — Салам силәргә! — деди. Уларму алдиға берип, һәзрити Әйсаниң путиға есилип, Униңға сәҗдә қилди.

[10] Шу чағда һәзрити Әйса уларға: — Қорқмаңлар! Берип қериндашлиримға хәвәр қилиңлар. Җәли­лийәгә барсун, Мени шу йәрдә көриду, — деди.

[11] Аяллар техи йолда кетиватқанда, қәбир қоғдиғучиларниң бәзилири шәһәргә кирип, болған вақиәләрниң һәммисини алий роһаний­ларға хәвәр қилди.

[12] Алий роһанийлар ақсақаллар билән бир йәргә жиғилип мәслиһәтләшкәндин кейин, ләшкәрләргә зор миқдарда пул берип:

[13] — Силәр: «Әйсаниң шагиртлири кечиси келип, биз ухлаватқанда, Униң җәсидини оғрилап әкетипту», дәңлар.

[14] Әгәр бу хәвәр һаким­ниң қулиғиға йетип қалса, биз ариға чүшүп, силәргә гәп кәлтүр­мәймиз, — деди.

[15] Шундақ қилип, ләшкәрләр пулни алди вә уларниң дегини бойичә қилди. Бу ялған гәп-сөз бүгүнгичә йәһудийлар арисида тарқилип кәлмәктә.

[16] Он бир шагирт һәзрити Әйса уларға ейтқан Җәлилийәдики таққа чиқишти.

[17] Улар һәзрити Әйсани көргинидә, Униңға сәҗдә қилишти, лекин бәзилири гуман ичидә еди.

[18] Һәзрити Әйса уларниң йениға келип, мундақ деди: — Асманда вә йәр йүзидә пүтүн һоқуқ Маңа берилди.

[19] Шуниң үчүн берип пүткүл милләтләрни Мениң шагиртлирим қилип йетиш­түрүңлар. Уларни Худа Ата, Униң Оғли вә Муқәддәс Роһниң нами билән чөмүлдүрүп,

[20] уларға Мән силәргә буйруған барлиқ әмирләргә әмәл қилишни үгитиңлар. Мән һәқиқәтәнму заман ахириғичә һәр дайим силәр билән биллә болимән.