[1] Таң етиши биләнла, пүтүн алий роһанийлар билән хәлиқ ақсақаллири мәслиһәтлишип, һәзрити Әйсани өлүмгә мәһкүм қилдуруш үчүн бағлап,
[2] һаким Пилатусқа тапшуруп бәрди.
[3] Һәзрити Әйсаға сатқунлуқ қилған Йәһуда һәзрити Әйсаниң өлүмгә мәһкүм қилинғанлиғини көрүп, өз қилмишиға пушайман қилди вә алий роһанийлар билән ақсақалларға оттуз күмүч тәңгини қайтуруп берип:
[4] — Мән бегуна бир җанға замин болуп гуна өткүздүм, — деди. — Бу сениң ишиң, бизниң немә каримиз? — дейишти улар.
[5] Йәһуда пулларни ибадәтханиниң ичигә чечивәтти вә у йәрдин чиқип, есилип өлүвалди.
[6] Пулларни жиғивалған алий роһанийлар: — Қан төкүш үчүн төләнгән бу тәңгиләрни ибадәтханиниң ғәзнисигә қоюш һарам, — дейишти.
[7] Улар өз ара мәслиһәтлишип, бу пуллар билән яқа жутлуқларға мазарлиқ қилиш үчүн, хумданчиниң бир парчә йерини сетивалди.
[8] Шуниң үчүн бу йәр һазирғичә «Қанлиқ йәр» дәп атилип кәлмәктә.
[9] Бу вақиә арқилиқ Йәрәмия пәйғәмбәр тәрипидин бурун ейтилған мону сөзләр әмәлгә ашурулди: «Улар исраил хәлқиниң Униң үчүн бәлгүлигән баһасини, Йәни оттуз күмүч тәңгини елишти
[10] Вә Пәрвәрдигар маңа әмир қилғандәк, Хумданчиниң йерини сетивелишқа хәшләшти».
[11] Һәзрити Әйса һакимниң алдиға кәлтүрүлди. Һаким Униңдин: — Сән йәһудийларниң Падишасиму? — дәп сориди. — Ейтқиниңиздәк, — деди һәзрити Әйса.
[12] Алий роһанийлар вә ақсақаллар Униң үстидин әризә-шикайәт қилғанда, У бир еғизму җавап бәрмиди.
[13] Буниң билән Пилатус Униңға: — Сениң үстүңдин қилинған шунчә көп шикайәтләрни аңлимайватамсән? — деди.
[14] Бирақ һәзрити Әйса уларниң биригиму җавап бәрмиди. Һаким буниңға интайин һәйран қалди.
[15] Һәр қетимлиқ «Өтүп кетиш» һейтида, һаким адити бойичә халайиқ тәләп қилған бир мәһбусни қоюп берәтти.
[16] Әйни вақитта Бараббас исимлиқ нами чиққан бир мәһбус зинданда еди.
[17] Хәлиқ бир йәргә җәм болғанда, Пилатус улардин: — Силәр үчүн кимни қоюп беришимни тәләп қилисиләр? Бараббасниму яки Мәсиһ дәп аталған Әйсаниму? — дәп сориди.
[18] Пилатус алий роһанийлар вә ақсақалларниң һәзрити Әйсаға көрәлмәслик қилип Уни өзигә тапшуруп бәргәнлигини биләтти.
[19] Пилатус сорақ минбиридә олтарғанда, аяли униңға: — У бегуна Адәмгә тәгмәң. У түнүгүн кечә чүшүмгә кирип, көп азапландим, — дәп хәвәр әвәтти.
[20] Алий роһанийлар вә ақсақаллар болса хәлиқни күшкүртүп, һаким Пилатустин Бараббасни қоюп беришни вә һәзрити Әйсани өлүмгә мәһкүм қилишни тәләп қилдурди.
[21] Һаким улардин йәнә: — Силәр үчүн бу иккисиниң қайсисини қоюп беришимни тәләп қилисиләр? — дәп сориди. — Бараббасни, — дейишти улар.
[22] — Ундақ болса, Мәсиһ дәп аталған Әйсани қандақ бир тәрәп қилай? — деди Пилатус. Һәммиси бир еғиздин: — Уни чапрас яғачқа миқлитиң! — дейишти.
[23] Пилатус: — Немишкә? У зади немә җинайәт өткүзүпту? — дәп сориди. Бирақ улар техиму қаттиқ вақиришип: — Уни чапрас яғачқа миқлитиң! — дәп турувелишти.
[24] Пилатус йәнә сөзләшниң әһмийәтсиз екәнлигини, болмиса қалаймиқанчилиқ чиқидиғанлиғини көрүп, су елип, көпчиликниң алдида қолини жуйғач: — Бу Адәмниң қениға мән җавапкәр әмәс, бу ишқа өзәңлар җавапкәр болуңлар! — деди.
[25] Пүтүн хәлиқ бир еғиздин: — Униң қениниң җавапкәрлиги бизниң вә балилиримизниң үстидә болсун! — дейишти.
[26] Буниң билән Пилатус Бараббасни уларға чиқирип бәрди. Һәзрити Әйсани болса қамчилатқандин кейин, чапрас яғачқа миқлаш үчүн ләшкәрлиригә тапшурди.
[27] Кейин ләшкәрләр һәзрити Әйсани һаким ордисиға елип кирип, пүтүн ләшкәрләр топини бу йәргә жиғди.
[28] Улар һәзрити Әйсани ялиңачлап, учисиға шаһанә сөсүн рәңлик тон кийдүрүшти.
[29] Тикән шахлирини өрүп бир таҗа ясап, бешиға кийдүрди вә оң қолиға бир қомучни тутқузди. Андин Униң алдиға тизлинип: «Яшисун йәһудийларниң Падишаси!» дәп мәсқирә қилишти.
[30] Униңға түкүрүшти, қомучни елип Униң бешиға урушти.
[31] Уни мана шундақ мәсқирә қилғандин кейин, тонни салдуруп, учисиға өз кийимлирини кийдүрди вә чапрас яғачқа миқлаш үчүн елип меңишти.
[32] Улар ташқириға чиққинида, Кирини шәһирилик Симун исимлиқ бир кишини учритип, һәзрити Әйса көтирип маңған чапрас яғачни униңға мәҗбурий көтәргүзди.
[33] Улар Голгота, йәни «Баш сүйәк» дегән йәргә кәлгәндә,
[34] һәзрити Әйсаға ичиш үчүн дора арилаштурулған шарап бәрди, лекин һәзрити Әйса уни тетип көрүп, ичкили унимиди.
[35] Ләшкәрләр һәзрити Әйсани чапрас яғачқа миқлиғандин кейин, чәк ташлишип кийимлирини бөлүшүвалди.
[36] Андин кейин у йәрдә олтирип новәтчилик қилди.
[37] Улар һәзрити Әйсаниң бешиниң жуқури тәрипигә «Бу йәһудийларниң Падишаси Әйса» дәп йезилған бир гуна тахтисини асти.
[38] Һәзрити Әйсадин башқа икки қарақчиму чапрас яғачқа миқланған болуп, бири униң оң йенидики, йәнә бири сол йенидики чапрас яғачта еди.
[39] У йәрдин өткәнләр башлирини чайқишип, һәзрити Әйсани һақарәтләп:
[40] — Қени, Сән ибадәтханини бузуп ташлап, үч күндә қайтидин ясап чиқидиған Адәм едиңғу? Әнди Өзәңни қутқузғина! Худа Оғли болсаң, чапрас яғачтин чүшүп баққин! — дейишти.
[41] Алий роһанийлар, Тәврат устазлири вә ақсақалларму Уни шундақ мәсқирә қилип:
[42] — Башқиларни қутқузуптикән, Өзини қутқузалмиди, исраилларниң Падишасимиш техи! Әнди чапрас яғачтин чүшүп бақсунчу, андин Униңға ишинәйли.
[43] У Худаға ишинәтти, Худа Уни әзизлисә, қутқузуп бақмисунму! Чүнки У: «Мән Худа Оғли» дегән еди, — дейишти.
[44] Һәзрити Әйса билән биллә чапрас яғачқа миқланған қарақчиларму Уни шундақ һақарәтләшти.
[45] Чүш вақти саат он иккидин саат үчкичә пүтүн зиминни қараңғулуқ басти.
[46] Саат үчләрдә һәзрити Әйса жуқури аваз билән: «Ели, Ели, ләма шәвақтани?» йәни «Худайим, Худайим, Мени немишкә ташлавәттиң?» дәп вақириди.
[47] У йәрдә турғанларниң бәзилири буни хата аңлап: — Бу адәм Илияс пәйғәмбәргә мураҗиәт қиливатиду, — дейишти.
[48] Уларниң ичидин бири дәрһал жүгрәп берип, бир парчә латини әкәлди. Андин уни әрзән үзүм шаравиға чилап, қомучниң учиға бағлап, һәзрити Әйсаға ичкүзмәкчи болди.
[49] Башқилар: — Тохтап туруңлар, қарап бақайли, Илияс пәйғәмбәр келип Уни қутқузуп қалармикин? — дейишти.
[50] Һәзрити Әйса қаттиқ аваз билән йәнә бир вақиридидә, җан бәрди.
[51] Шу вақитта мәркизий ибадәтханидики пәрдә жуқуридин төвәнгә икки парчигә бөлүнүп житилди. Зимин силкинип, ташлар йерилип,
[52] қәбирләр ечилди. Һәзрити Әйса тирилгәндин кейин, бурун аләмдин өткән бир мунчә садақәтмән адәмләр тирилди.
[53] Улар қәбирлиридин чиқти вә муқәддәс шәһәр Йерусалимға кирип, у йәрдә нурғун кишиләргә көрүнди.
[54] Һәзрити Әйсани күзәт қиливатқан йүз беши вә ләшкәрләр зиминниң силкиниши вә башқа һадисиләрни көрүп, интайин қорқушқан һалда: — У һәқиқәтән Худа Оғли екән! — дейишти.
[55] У йәрдә йәнә вақиәни жирақтин көрүп турған бир мунчә аялларму бар еди. Улар һәзрити Әйсаға хизмәт қилиш үчүн, Җәлилийә өлкисидин Униңға әгишип кәлгән еди.
[56] Уларниң арисида мәҗдәллик Мәрийәм, Яқуп билән Йүсүпниң аниси Мәрийәм, Зәбәдийниң оғуллириниң анисиму бар еди.
[57] Күн петишқа йеқин араматиялиқ Йүсүп исимлиқ бир бай кәлди. Уму һәзрити Әйсаниң шагиртлиридин еди.
[58] У һаким Пилатусниң алдиға берип, һәзрити Әйсаниң җәсидини тәләп қилди. Пилатус җәсәтни униңға беришкә әмир қилди.
[59] Йүсүп җәсәтни елип, пакиз кәндир рәхт билән орап кепинлиди
[60] вә уни өзи үчүн қияда ойдурған йеңи қәбиргә қойди. Андин қәбирниң ағзиға йоған бир қорам ташни домилитип қоюп кетип қалди.
[61] Мәҗдәллик Мәрийәм билән йәнә бир Мәрийәм болса у йәрдә, қәбирниң удулида олтиришти.
[62] Дәм елиш күниниң һарписи өткән еди. Униң әтиси алий роһанийлар билән пәрисийләр һаким Пилатусниң алдида җәм болушуп:
[63] — Җанаплири, Әйсаниң һаят вақтида: «Мән өлүп үчинчи күни тирилимән», дегини есимиздә.
[64] Шуниң үчүн қәбирни үчинчи күнигичә қоғдаш үчүн әмир бәргәйсиз. Ундақ қилмиғанда, шагиртлири келип җәсәтни оғрилап кетип, хәлиққә: «У өлүмдин тирилди», дейиши мүмкин. У ялғанчилиқ алдинқисидинму бетәр болиду, — дейишти.
[65] Пилатус уларға: — Қоғдиғучи ләшкәр елип берип, қәбирни қурбиңларниң йетишичә қоғдаңлар, — деди.
[66] Улар ләшкәрләр билән биллә берип, ташни печәтләп, қәбирни муһапизәт астиға алди.