[1] Igitur, recensito David populo suo, constituit super eum tribunos et centuriones.
[2] Et divisit David populum in tres partes: tertiam partem sub manu Ioab et tertiam sub manu Abisai filii Sarviae fratris Ioab et tertiam in manu Ethai, qui erat de Geth. Dixitque rex ad populum: " Egrediar et ego vobiscum ".
[3] Et respondit populus: " Non exibis. Sive enim fugerimus, non magnopere ad eos de nobis pertinebit; et si media pars ceciderit e nobis, non satis curabunt, sed tu unus pro decem milibus computaris. Melius est igitur, ut sis nobis ex urbe praesidio ".
[4] Ad quos rex ait: " Quod vobis rectum videtur, hoc faciam ". Stetit ergo rex iuxta portam; egrediebaturque populus per turmas suas centeni et milleni.
[5] Et praecepit rex Ioab et Abisai et Ethai dicens: " Leniter mihi agite cum puero Absalom ". Et omnis populus audiebat praecipientem regem cunctis principibus pro Absalom.
[6] Itaque egressus est populus in campum contra Israel, et factum est proelium in saltu Ephraim.
[7] Et caesus est ibi populus Israel ab exercitu David; factaque est ibi plaga magna in die illa viginti milium hominum.
[8] Fuit autem ibi proelium dispersum super faciem omnis terrae; et multo plures erant, quos saltus consumpserat de populo, quam hi, quos voraverat gladius in die illa.
[9] Accidit autem, ut occurreret Absalom servis David sedens mulo; cumque ingressus fuisset mulus subter condensam quercum et magnam, adhaesit caput eius quercui, et mansit suspensus inter caelum et terram; mulus, cui insederat, pertransivit.
[10] Vidit autem hoc quispiam et nuntiavit Ioab dicens: " Vidi Absalom pendere de quercu ".
[11] Et ait Ioab viro, qui nuntiaverat ei: " Si vidisti, quare non confodisti eum in terra? Ego vero dedissem tibi decem argenti siclos et unum balteum ".
[12] Qui dixit ad Ioab: " Et si appenderes in manibus meis mille argenteos, nequaquam mitterem manum meam in filium regis. Audientibus enim nobis, praecepit rex tibi et Abisai et Ethai dicens: "Custodite, quisquis sit, puerum Absalom!".
[13] Sed et si fecissem contra animam meam infideliter, nequaquam hoc regem latere potuisset, et tu stares ex adverso ".
[14] Et ait Ioab: " Non ita praestolabor coram te ". Tulit ergo tres lanceas in manu sua et infixit eas in corde Absalom, cum adhuc palpitaret haerens in quercu;
[15] et cucurrerunt decem iuvenes armigeri Ioab et percutientes interfecerunt eum.
[16] Cecinit autem Ioab bucina, et destitit populus persequi fugientem Israel, quia Ioab retinuit populum.
[17] Et tulerunt Absalom et proiecerunt eum in saltu in foveam grandem et erexerunt super eum acervum lapidum magnum nimis; omnis autem Israel fugit in tabernacula sua.
[18] Porro Absalom erexerat sibi, cum adhuc viveret, lapidem, qui est in valle Regis; dixerat enim: " Non habeo filium, qui memoriam servabit nominis mei ". Vocavitque titulum nomine suo, et appellatur Manus Absalom usque ad hanc diem.
[19] Achimaas autem filius Sadoc ait: " Curram et nuntiabo regi, quia iudicium fecerit ei Dominus de manu inimicorum eius ".
[20] Ad quem Ioab dixit: " Non es vir boni nuntii in hac die, sed nuntiabis in alia; hodie enim non nuntiabis bona, eo quod filius regis est mortuus ".
[21] Et ait Ioab Aethiopi: " Vade et nuntia regi, quae vidisti ". Adoravit Aethiops Ioab et cucurrit.
[22] Rursus autem Achimaas filius Sadoc dixit ad Ioab: " Quidquid evenerit, etiam ego curram post Aethiopem! ". Dixitque Ioab: " Quid vis currere, fili mi? Non erit tibi merces pro bono nuntio ".
[23] Qui respondit: " Quidquid evenerit, curram ". Et ait ei: " Curre! ". Currens ergo Achimaas per viam regionis transivit Aethiopem.
[24] David autem sedebat inter duas portas; speculator vero, qui ierat in solarium portae super murum, elevans oculos vidit hominem currentem solum
[25] et exclamans indicavit regi. Dixitque rex: " Si solus est, bonus est nuntius in ore eius ". Properante autem illo et accedente propius,
[26] vidit speculator hominem alterum currentem, et clamavit speculator ad ianitorem: " Apparet mihi homo currens solus ". Dixitque rex: " Et iste bonus est nuntius ".
[27] Speculator autem: " Contemplor, ait, cursum prioris quasi cursum Achimaas filii Sadoc ". Et ait rex: " Vir bonus est et nuntium portans bonum venit ".
[28] Clamans autem Achimaas dixit ad regem: " Pax! ". Et adorans regem pronus in terram ait: " Benedictus Dominus Deus tuus, qui conclusit homines, qui levaverunt manus suas contra dominum meum regem! ".
[29] Et ait rex: " Estne pax puero Absalom? ". Dixitque Achimaas: " Vidi tumultum magnum, cum mitteret Ioab servum regis et me servum tuum, sed nescio quid fuerit ".
[30] Ad quem rex: " Recede, ait, et sta illic ". Cumque ille recessisset et staret,
[31] apparuit Aethiops et veniens ait: " Bonum apporto nuntium, domine mi rex; iudicavit enim pro te Dominus hodie salvans te de manu omnium, qui surrexerunt contra te ".
[32] Dixit autem rex ad Aethiopem: " Estne pax puero Absalom? ". Cui respondens Aethiops: " Fiant, inquit, sicut puer inimici domini mei regis et universi, qui consurrexerunt adversus eum in malum! ".