[1] แล้วโยบตอบว่า
[2] “โอ ข้าอยากให้ชั่งดูความทุกข์ใจของข้า และเอาภัยพิบัติของข้าใส่ในตราชูด้วย
[3] ก็จะหนักกว่าทรายในทะเล เพราะเหตุนี้ ข้าจึงพูดไม่ยั้งคิด
[4] เพราะธนูขององค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ก็อยู่ในตัวข้า จิตวิญญาณข้าดื่มพิษของมัน บรรดาสิ่งน่ากลัวจากพระเจ้าเรียงแถวเข้าหาข้า
[5] ลาป่าร้องเมื่อมันมีหญ้าหรือ? วัวผู้ร้องเมื่อมันมีฟางหรือ?
[6] จะกินของจืดโดยไม่ใส่เกลือได้หรือ? หรือไข่ขาว จะมีรสชาติอะไร?
[7] ข้าไม่ยอมแตะต้องของเหล่านั้น มันเป็นเหมือนอาหารที่ข้ารังเกียจ
[8] “โอ ข้าอยากจะได้ตามที่ทูลขอ ขอพระเจ้าประทานตามที่ข้าปรารถนา
[9] คือพระเจ้าพอพระทัยที่จะขยี้ข้า คือพระองค์จะเหยียดพระหัตถ์และตัดข้าออกเสีย
[10] นี่จะเป็นการปลอบโยนใจข้า ข้าจะเต้นโลด แม้เจ็บปวดแสนสาหัส เพราะข้ามิได้ปฏิเสธพระวจนะขององค์บริสุทธิ์นั้น
[11] ข้ามีกำลังอะไรที่ข้าจะคอย? และอะไรเป็นปลายทางของข้าที่ข้าจะต้องอดทน?
[12] กำลังของข้าเป็นกำลังของหินหรือ? เนื้อของข้าเป็นเนื้อทองสัมฤทธิ์หรือ?
[13] ที่จริงข้าไม่มีความช่วยเหลือในตัวข้าเลย สติปัญญาก็พรากไปจากข้า
[14] “ผู้ใดหน่วงเหนี่ยวความเมตตาไว้จากเพื่อน ก็ทอดทิ้งความยำเกรงองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์
[15] พี่น้องของข้า ก็เชื่อถือไม่ได้อย่างห้วย อย่างลำห้วยที่น้ำไหลล้น
[16] ซึ่งมืดทึบไปด้วยน้ำแข็ง และหิมะซ่อนตัวอยู่ในนั้น
[17] ในฤดูร้อน มันก็หายไป เมื่อร้อน มันก็อันตรธานไปจากที่ของมัน
[18] กองคาราวานหันออกจากทางของตน พวกเขาขึ้นไปยังที่ร้างเปล่า และพินาศ
[19] กองคาราวานแห่งเทมามองหาน้ำ กลุ่มคนเดินทางแห่งเชบารอคอย
[20] เพราะพวกเขามั่นใจ จึงต้องอับอาย เขามาถึงที่นั่นและตกตะลึง
[21] บัดนี้ ท่านทั้งหลายเป็นอย่างนั้นสำหรับข้า พวกท่านเห็นสิ่งที่สยองขวัญ ก็กลัว
[22] ข้าพูดหรือว่า ‘ขอของกำนัลข้าหน่อย’? หรือพูดว่า ‘ขอสินบนจากทรัพย์ของท่านให้ข้า’?
[23] หรือว่า ‘ขอช่วยกู้ข้าจากมือของปฏิปักษ์’? หรือว่า ‘ขอไถ่ข้าจากมือของผู้บีบบังคับ’?
[24] “สอนข้าซี แล้วข้าจะเงียบ ขอทำให้ข้าเข้าใจว่าข้าผิดตรงไหน
[25] คำซื่อตรงมีอำนาจมากจริงๆ แต่คำตำหนิของท่านตำหนิอะไร?
[26] ท่านคิดว่าท่านตำหนิถ้อยคำได้หรือ เมื่อคำกล่าวของคนสิ้นหวังเป็นเพียงลม?
[27] เออ ท่านทั้งหลายคงจะได้จับฉลากเอาลูกกำพร้าพ่อ และต่อรองเอาเพื่อนของท่านเหมือนเป็นสินค้า
[28] “แต่บัดนี้ ขอมองดูข้า เพราะข้าจะไม่โกหกต่อหน้าท่าน
[29] โปรดหันมาคิดใหม่ อย่าทำผิดเลย เออ หันมาคิดใหม่เถอะ ข้ายังถูกอยู่
[30] ลิ้นข้าพูดสิ่งใดผิดหรือ? ข้าไม่รู้ซึ้งถึงภัยพิบัติหรือ?