[1] Audite verbum, quod locutus est Dominus super vos, domus Israel.
[2] Haec dicit Dominus: " Iuxta vias gentium nolite discere et a signis caeli nolite metuere, quae timent gentes,
[3] quia leges populorum vanae sunt. Quia lignum de saltu praecidit opus manuum artificis in ascia,
[4] argento et auro decoravit illud, clavis et malleis firmavit, ut non moveatur;
[5] sicut formido in cucumerario sunt et non loquentur, portantur, quia incedere non valent: nolite ergo timere ea, quia nec male possunt facere nec bene ".
[6] Non est similis tui, Domine; magnus es tu, et magnum nomen tuum in fortitudine.
[7] Quis non timebit te, o rex gentium? Te enim decet, quoniam inter cunctos sapientes gentium et in universis regnis earum nullus est similis tui.
[8] Pariter insipientes et fatui sunt; doctrina vanitatis eorum lignum est.
[9] Argentum involutum, quod de Tharsis affertur, et aurum de Ophaz, opus artificis et manuum aurificis, hyacinthus et purpura indumentum eorum; opus artificum universa haec.
[10] Dominus autem Deus verus est, ipse Deus vivens et rex sempiternus; ab indignatione eius commovebitur terra, et non sustinebunt gentes comminationem eius.
[11] Sic ergo dicetis eis: " Dii, qui caelos et terram non fecerunt, pereant de terra et de his, quae sub caelis sunt ".
[12] Qui fecit terram in fortitudine sua, firmavit orbem in sapientia sua et prudentia sua extendit caelos.
[13] Ad vocem suam dat multitudinem aquarum in caelo et elevat nebulas ab extremitatibus terrae; fulgura in pluviam facit et educit ventum de thesauris suis.
[14] Stultus factus est omnis homo absque scientia; confusus est omnis artifex in sculptili, quoniam falsum est, quod conflavit, et non est spiritus in eis.
[15] Vana sunt et opus risu dignum; in tempore visitationis suae peribunt.
[16] Non est his similis pars Iacob: qui enim formavit omnia, ipse est, et Israel tribus hereditatis eius, Dominus exercituum nomen illi.
[17] Congrega de terra sarcinam tuam, quae habitas in obsidione,
[18] quia haec dicit Dominus: " Ecce ego longe proiciam habitatores terrae in hac vice et tribulabo eos, ita ut inveniant me ".
[19] Vae mihi super contritione mea, pessima plaga mea! Ego autem dixi: " Plane haec infirmitas mea est, et portabo illam ".
[20] Tabernaculum meum vastatum est, omnes funiculi mei dirupti sunt; filii mei exierunt a me et non subsistunt, non est qui extendat ultra tentorium meum et erigat pelles meas.
[21] Quia stulte egerunt pastores et Dominum non quaesierunt; propterea non prosperati sunt, et omnis grex eorum dispersus est.
[22] Vox auditionis ecce venit et commotio magna de terra aquilonis, ut ponat civitates Iudae solitudinem et habitaculum thoum.
[23] " Scio, Domine, quia non est hominis via eius, nec viri est, ut ambulet et dirigat gressus suos.
[24] Corripe me, Domine, verumtamen in iudicio et non in furore tuo, ne forte ad nihilum redigas me ".
[25] Effunde indignationem tuam super gentes, quae non cognoverunt te, et super cognationes, quae nomen tuum non invocaverunt; quia comederunt Iacob et devoraverunt eum et consumpserunt illum et pascua eius dissipaverunt.