[1] Сулейманнынъ энъ яхшы йыры. – Опь мени, дудакъларынънен опь мени, чюнки севгинъ шараптан яхшы!
[2] Не де аджайип къокъуй мискълеринъ! Сенинъ адынъ – мискъ къокъусы киби! Къызлар бунынъ ичюн сени севелер.
[3] Мени янынъа ал, кель ашыкъайыкъ! Эфендим мени озь одасына кирсетти! – Сеннен тааджипленип къуванайыкъ, севгинъни шараптан зияде юксельтейик. – Севги ичюн не къадар ляйыкъсынъ!
[4] Эй, Ерусалимнинъ къызлары! Теним къара, лякин мен гузелим. Кедар огъулларынынъ чадырлары киби къарам, Сулейманнынъ перделери киби гузелим!
[5] Эсмери олгъаныма бакъманъыз – кунеш мени къарартты. Агъаларым манъа ачувландылар, юзюм багъларыны къаравулламагъа мени къойдылар, амма озь юзюм багъымны сакълап оламадым.
[6] Эй, джанымнынъ севгиси, айт манъа, къой-эчкилеринъни къайда отлатасынъ, уйледе къаерде раатланасынъ? Не себептен аркъадашларынънынъ айванлары янында кезинип, сени къыдырайым?
[7] – Эй, гузеллернинъ гузели, бильмесенъ, къойларнынъ изинден кет, чобанларнынъ чадырлары янында улакъларынъны отлат.
[8] – Эй, ярем! Фыравуннынъ дженк арабасына екильген аткъа ошатам сени!
[9] Янакъларынъ ильваннен, бойнунъ герданлыкъларнен не гузель!
[10] Санъа кумюш пулларнен алтын ильван япаджакъмыз.
[11] – Падиша софра башына отургъанда, къыйметли нард ягъларымнынъ гузель къокъусы джайылды.
[12] Севгилим – кокюслерим арасында яткъан мюр толу бир кисе кибидир!
[13] Севгилим – Эн-Геди юзюм багъларында бир топ къына чечеги кибидир!
[14] – Ах, не гузельсинъ, ярем, не гузель! Козьлеринъ тамам гогерджин козьлери кибидир!
[15] – Ах, не аджайипсинъ, севгилим, не татлысынъ! Ятагъымыз – ешилликтир.
[16] – Эвимизнинъ дамы – кедр тереклеридир, таван агъачларымыз – кипарислердир.