[1] -
[2] Агъыр куньлер кельмезден, «Оларда бир къуванч ёкъ», – дейджек йыллар башынъа тюшмезден, кунеш, ай, ярыкъ ве йылдызлар сёнмезден, ягъмур артындан янъы булутлар кельмезден, яшлыгъынъда Яратыджынъны акъылынъда тут.
[3] Бир кунь эвни къаравуллагъанлар къалтырар, кучьлю акъайлар къатланыр, ун чеккенлер, аз къалгъанлары ичюн, токътар, пенджереге бакъкъанлар агъыр корер.
[4] Сокъакъкъа бакъкъан къапулар япылыр, дегирменнинъ сеси тынар. Адам хораз къычыргъанда турар, амма къушларнынъ тюркюлерини эшитип оламаз.
[5] Тёпеликлерден къоркъар, ёлнынъ дешетлеринден де къоркъар. Бадем ачар, чегертки агъырлашыр, истек де гъайып олур. Адам озь эбедий эвине кетер, такъмакъчылар сокъакъ бою юрер.
[6] Кумюш йип йыртылмаздан, алтын савут патламаздан, чокъракъ башындаки бардакъ парланмаздан, къуюнынъ макъарасы къырылмаздан, Алланы унутма.
[7] Сонъ тоз топракътан келип, топракъкъа чевирилир, джан исе оны берген Аллагъа къайтыр.
[8] «Бош, бош! – деди Джемаат Башы. – Эр шей бошуна!»
[9] Джемаат Башы икметли олгъанындан гъайры, халкъкъа бильги бере эди. О, эр шейни сынап огренди ве чокъ икметли сёзлер къалдырды.
[10] Джемаат Башы гузель сёзлерни тапмагъа тырышты ве акъикъат сёзлерини о догъру язып алды.
[11] Икметлининъ сёзлери – инелер ве къакъылгъан мыхлар дайын, оларны топлагъанлар да – бир чобандандыр.
[12] Бундан артыкъ олгъан шейлерден сакъын, огълум! Чокъ китап язмакънынъ сонъу олмаз, чокъ окъумакъ да – беден къыйнамакътыр.
[13] Бутюн эшиткенлернинъ нетиджеси бойледир: Алладан къоркъ ве эмирлерини тут. Будыр адамнынъ боюн-борджу.
[14] Яхшымы-яманмы, эр бир сырлы ишни, эр бир япылгъан шейни Алла укюм этер.