[1] – Къызкъардашым, келиним! Мен багъчама кирдим, мюрюмни къокъулы отларымнен топладым, солакъ балымны ашадым, шарабымны сютюмнен ичтим. – Эй, достлар! Ашанъ, ичинъ! Эй, севгилилер! Севгиден сархош олунъ!
[2] – Мен юкълай эдим, амма юрегим уяныкъ эди. Мына, севгилимнинъ сеси, къапуны къакъып деди: «Къызкъардашым, ярем, гогерджиним, темиз-пакым, ач манъа! Башым сылакъ олды чыкътан, къувурчыкъларым гедженинъ дымындан».
[3] Урбамны чыкъардым, кене кийинейимми? Аякъларымны ювдым, кене кирлетейимми?
[4] Севгилим къолуны къапу арасындан узатты, онынъ ичюн ичим-багърым къайнап кетти.
[5] Севгилиме къапу ачмагъа турдым, мюр меним къолумдан тамлады, пармакъларымдан мандал устюне акъты.
[6] Къапуны севгилиме ачтым, амма севгилим кеткен эди! О, лаф эткенде, джаным ичимден чыкъа эди! Къыдырдым оны, амма тапалмадым, чагъырдым, амма о, джевап бермеди.
[7] Шеэрни бойлап юрген къаравуллар мени расткетирди, мени урдылар ве яраладылар. Шеэр диварларыны къаравуллагъанлар устюмдеки шалымны чыкъардылар.
[8] Эй, Ерусалим къызлары! Емин этинъиз: эгер севгилимни тапсанъыз, айтынъыз онъа, севгиден эсимни джоям.
[9] – Эй, энъ гузель къадын! Севгилинънинъ башкъаларындан не фаркъы бар? Бизге бойле емин эттиресинъ, лякин севгилинъ неде яхшы башкъаларындан?
[10] – Севгилим сагълам, янакълары алдыр! Бинълер арасында энъ гузельдир!
[11] Бети – темиз алтын дайын дюльбер, сачлары – къувурчыкъ, къузгъун киби къара.
[12] Козьлери – сувлар янындаки гогерджинлер кибидир, сют ичине ювунып, раат отуралар.
[13] Янакълары – къокъулы отларгъа толу ёлакълар, хош къокъу сачалар. Дудакълары – занбакълар, олардан мюр тамлай.
[14] Къоллары – алтын дайын, олар кучьлю, сары якъутларнен яраштырылгъан. Къурсагъы фильтиштен япылгъандай, кок якъутларнен донатылгъан.
[15] Баджакълары – алтын темельге къоюлгъан мермер колонналар кибидир. Къыяфети Ливан дагъларына ошай, кедр тереклери киби, о, къудретли.
[16] Дудакълары татлы, баштан-аякъ истек догъура! Бойледир севгилим, бойледир достум, эй, Ерусалим къызлары!