[1] – Къайт, къайт, Шуламмит, къайт, къайт, биз санъа бакъайыкъ. – Не ичюн Шуламмитке, Маханаим оюнына киби, бакъмагъа истейсинъиз?
[2] Сандалетли аякъларынъ не гузель, эй, асылзаде къыз! Герданлыкъ киби, толу баджакъларынъ, олар – уста къолунынъ ишидир.
[3] Кобегинъ – аджайип шарабы эксильмеген, тёгерек чаначыкъ кибидир. Къурсагъынънынъ тюбю – чевре-чети занбакъ олгъан, богъдай багъы кибидир.
[4] Кокюслеринъ – сыгъыннынъ эки уфакъ баласы киби назиктир, яш гъазельнинъ эгизидир.
[5] Бойнунъ – фильтиштен япылгъан юксек колонна кибидир, козьлеринъ – Бат-Раббим къапусы янындаки Хешбон шеэрининъ тыныкъ хавузлары кибидир. Бурнунъ – Дамасккъа бакъкъан догъру Ливан къуллеси кибидир.
[6] Башынъ, Къармел дагъы киби, юксек тура, башынъдаки сачларынъ – къап-къара, падиша къувурчыкъларынъны севе.
[7] Не де гузельсинъ, не шырынсынъ! Ярем, сен пек аджайипсинъ!
[8] Эндамынъ хурма пальмасына ошай, кокюслеринъ – онынъ мейваларыдыр.
[9] «Мытлакъа чыкъарым хурма пальмасына, япышарым онынъ мейваларына», – дедим мен. Кокюслеринъ юзюм салкъымлары киби олсун, нефесинъ алма киби къокъусын.
[10] Дудакъларынъ – энъ яхшы шарап кибидир. – Шарап севгилиме догъру акъсын, юкълагъанларнынъ агъзына зевкъ берсин.
[11] Мен – севгилимнинъким, о да мени истей.
[12] Кель, севгилим, чёльге чыкъайыкъ, койлерде геджелейик.
[13] Танъ аткъанда, юзюмликлерге барайыкъ, юзюм пытакълары ешердими, нарлар бурьленип, чечек ачтымы, бакъайыкъ. Анда санъа севгимни береджегим.
[14] Мандрагор чечеклери хош къокъуны сача, ве къапумызнынъ устюнде тазе ве пишкен, эр тюрлю аджайип мейва бар. Мен оларны сенинъ ичюн сакъладым, севгилим.