Skip to content
Opens in a new window

[1] ข้า‍แต่​พระ‍ยาห์‌เวห์ ขอ​อย่า​ทรง​ดุ​ว่า​ข้า​พระ‍องค์​ด้วย​ความ‍กริ้ว และ​ขอ​อย่า​ทรง​ตี​สอน​ข้า​พระ‍องค์​ด้วย​พระ‍พิ‌โรธ

[2] ข้า‍แต่​พระ‍ยาห์‌เวห์ ขอ​ทรง​พระ‍กรุ‌ณา​แก่​ข้า​พระ‍องค์​เพราะ​ข้า​พระ‍องค์​อ่อน​ระ‍โหย​โรย​แรง ข้า‍แต่​พระ‍ยาห์‌เวห์ ขอ​ทรง​รัก‌ษา​ข้า​พระ‍องค์​เพราะ​กระ‌ดูก​ข้า​พระ‍องค์​ทุกข์‍ยาก​ลำ‌บาก

[3] ทั้ง​จิต‍ใจ​ข้า​พระ‍องค์​ก็​ทุกข์‍ยาก​ลำ‌บาก​ยิ่ง​นัก ข้า‍แต่​พระ‍ยาห์‌เวห์ อีก​นาน​สัก​เท่า‍ใด?

[4] ข้า‍แต่​พระ‍ยาห์‌เวห์ ขอ​ทรง​หัน‍มา​ช่วย​ชีวิต​ของ​ข้า​พระ‍องค์​ด้วย​เถิด ขอ​ทรง​ช่วย​ข้า​พระ‍องค์​ให้​รอด เพราะ​เห็น‍แก่​ความ​รัก​มั่น‍คง​ของ​พระ‍องค์

[5] เพราะ​ใน​ความ​ตาย ไม่‍มี​การ​ระลึก​ถึง​พระ‍องค์ ใน​แดน​คน‍ตาย ใคร‍เล่า​จะ​ยก‍ย่อง​พระ‍องค์?

[6] ข้า​พระ‍องค์​อ่อน‍เปลี้ย​ด้วย​การ‍คร่ำ‍ครวญ และ​หลั่ง​น้ำ‍ตา​ท่วม​ที่‍นอน​ทุก​คืน ที่​เอน‍กาย​ก็​ชุ่ม‍โชก​ไป​ด้วย​น้ำ‍ตา

[7] ดวง‍ตา​ข้า​พระ‍องค์​ร่วงโรย​ไป​ด้วย​ความ​ระทม มัน​อิด‍โรย​เพราะ​คู่‍อริ​ทั้ง‍ปวง​ของ​ข้า​พระ‍องค์

[8] เจ้า​ทุก​คน​ผู้​ทำ​ความ​ชั่ว จง​พราก​ไป​จาก​ข้า เพราะ​พระ‍ยาห์‌เวห์​ทรง​สดับ​เสียง​ร้อง‍ไห้​ของ​ข้า​แล้ว

[9] พระ‍ยาห์‌เวห์​ได้​ทรง​สดับ​คำ‍วิง‍วอน​ของ​ข้า พระ‍ยาห์‌เวห์​ทรง​รับ​คำ​อธิษ‌ฐาน​ของ​ข้า

[10] ศัตรู​ทั้ง‍สิ้น​ของ​ข้า​จะ​อับ‌อาย​และ​หวาด‍หวั่น​ยิ่ง​นัก เขา​ทั้ง‍หลาย​จะ​หัน‍กลับ​และ​จะ​อับ‌อาย​ใน​พริบ‍ตา​เดียว

สดุดี — Chapters