[1] ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขออย่าทรงดุว่าข้าพระองค์ด้วยโทสะ หรือตีสอนข้าพระองค์ด้วยพระพิโรธเลย
[2] เพราะลูกธนูของพระองค์จมเข้าไปในข้าพระองค์ และพระหัตถ์ของพระองค์ลงมาเหนือข้าพระองค์
[3] เนื่องด้วยความโกรธของพระองค์ จึงไม่มีความปกติในร่างกายของข้าพระองค์ เนื่องด้วยบาปของข้าพระองค์ จึงไม่มีความสมบูรณ์ในกระดูกของข้าพระองค์
[4] เพราะความชั่วของข้าพระองค์ท่วมศีรษะ มันหนักเหมือนภาระ ซึ่งหนักเหลือกำลังข้าพระองค์
[5] เนื่องด้วยความเขลาของข้าพระองค์ บาดแผลของข้าพระองค์จึงเน่าเหม็น
[6] ข้าพระองค์ค้อมลงและน้อมตัวลงอย่างมาก ข้าพระองค์ดำเนินอย่างทุกข์โศกวันยังค่ำ
[7] เพราะบั้นเอวของข้าพระองค์เต็มไปด้วยรอยไหม้ และไม่มีความปกติในร่างกายของข้าพระองค์
[8] ข้าพระองค์หมดแรงและถูกตีจนน่วม ข้าพระองค์ครวญครางเพราะความทุกข์ระทมใจ
[9] ข้าแต่องค์เจ้านาย ความปรารถนาทั้งสิ้นของข้าพระองค์ก็ปรากฏอยู่ต่อพระพักตร์พระองค์ การถอนหายใจของข้าพระองค์คงไม่พ้นที่พระองค์ทรงทราบ
[10] ใจของข้าพระองค์สั่น และเรี่ยวแรงของข้าพระองค์หมดไป และความสว่างในดวงตาของข้าพระองค์ก็พรากไปจากข้าพระองค์
[11] มิตรสหายและเพื่อนบ้านของข้าพระองค์ยืนห่างจากภัยพิบัติที่ข้าพระองค์ได้รับ และญาติของข้าพระองค์ยืนห่างออกไปไกลโพ้น
[12] บรรดาผู้ที่มุ่งเอาชีวิตข้าพระองค์ได้วางบ่วงไว้ ผู้ที่คิดทำร้ายข้าพระองค์พูดถึงความหายนะ และคิดแต่อุบายล่อลวงอยู่วันยังค่ำ
[13] แต่ข้าพระองค์เหมือนคนหูหนวก ข้าพระองค์ไม่ได้ยิน และเหมือนคนใบ้ผู้ไม่อ้าปากของตน
[14] ข้าพระองค์เป็นเหมือนคนที่ไม่ได้ยิน ซึ่งในปากของเขาไม่มีการโต้แย้ง
[15] ข้าแต่พระยาห์เวห์ แต่ข้าพระองค์รอคอยพระองค์ ข้าแต่องค์เจ้านายพระเจ้าของข้าพระองค์ คือพระองค์ผู้ที่จะตรัสตอบข้าพระองค์
[16] เพราะข้าพระองค์ทูลว่า “ขออย่าให้พวกเขายินดีเย้ยข้าพระองค์ คือเขาผู้อวดตัวสู้ข้าพระองค์ เมื่อเท้าข้าพระองค์พลาดไป”
[17] เพราะข้าพระองค์จวนจะล้มแล้ว และความเจ็บปวดอยู่ต่อหน้าข้าพระองค์เสมอ
[18] ข้าพระองค์สารภาพความชั่วของข้าพระองค์ ข้าพระองค์เป็นทุกข์เพราะบาปของข้าพระองค์
[19] บรรดาศัตรูของข้าพระองค์ก็ว่องไวและแข็งแรง และคนที่เกลียดข้าพระองค์อย่างไร้เหตุผลก็มีมาก
[20] บรรดาผู้ที่ทำชั่วตอบแทนความดีของข้าพระองค์ ก็เป็นปฏิปักษ์ของข้าพระองค์เพราะข้าพระองค์ทำความดี
[21] ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขออย่าทรงทอดทิ้งข้าพระองค์ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขออย่าทรงอยู่ไกลจากข้าพระองค์
[22] ข้าแต่องค์เจ้านาย ผู้ทรงเป็นความรอดของข้าพระองค์ ขอทรงรีบมาช่วยข้าพระองค์เถิด