Skip to content
Opens in a new window

[1] คน​โง่​รำพึง​ใน‍ใจ​ตน​ว่า “ไม่​มี​พระ‍เจ้า” เขา​ทั้ง‍หลาย​ก็​เลว‍ทราม​และ​ทำ​ความ​อยุติ‍ธรรม​ที่​น่า​เกลียด​น่า‍ชัง ไม่​มี​ผู้ใด​ทำ​ดี

[2] พระ‍เจ้า​ทอด​พระ‍เนตร​ลง​มา​จาก​ฟ้า‍สวรรค์​ดู​มนุษย์​ทั้ง‍หลาย ว่า​จะ​มี​คน​ใด​บ้าง​ที่​ฉลาด ที่​แสวง‍หา​พระ‍เจ้า

[3] เขา​ทั้ง‍หลาย​หัน​กลับ​ไป​หมด เสื่อม‍ทราม​เหมือน​กัน​สิ้น ไม่​มี​ผู้ใด​ทำ​ดี ไม่​มี​สัก​คน​เดียว

[4] บรร‌ดา​ผู้​ทำ​ความ​ชั่ว​ไม่‍รู้​หรือ? คือ​ผู้​ที่​กิน​ประ‌ชา‍กร​ของ​เรา​อย่าง​กิน​อา‌หาร และ​ไม่​ได้​ร้อง‍ทูล​พระ‍เจ้า

[5] เขา​ทั้ง‍หลาย​จะ​อยู่​ที่‍นั่น​อย่าง​หวาด‍กลัว​ยิ่งนัก หวาด‍กลัว​อย่าง​ที่​ไม่‍เคย​เป็น เพราะ​พระ‍เจ้า​จะ​ทรง​กระ‌จาย​กระ‌ดูก​ของ​คนที่​ตั้ง​ค่าย​สู้​เจ้า เจ้า​จะ​ทำ​ให้​พวก‍เขา​อับ‌อาย เพราะ​พระ‍เจ้า​ทรง​ปฏิ‌เสธ​เขา

[6] ขอ​ให้​การ​ช่วย‍กู้​อิส‌รา‌เอล​ออก​มา​จาก​ศิโยน เมื่อ​พระ‍เจ้า​ทรง​ให้​ประ‌ชา‍กร​ของ​พระ‍องค์​กลับ​สู่​สภาพ​ดี ยา‌โคบ​จะ​เปรม‍ปรีดิ์ อิส‌รา‌เอล​จะ​ยินดี

สดุดี — Chapters