[1] ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขอทรงสู้ผู้ที่สู้กับข้าพระองค์ ขอทรงรบกับผู้ที่รบกับข้าพระองค์
[2] ขอทรงถือดั้ง และโล่ และทรงลุกขึ้นช่วยข้าพระองค์
[3] ขอทรงกวัดแกว่งหอกและขวานศึก สกัดผู้ไล่ล่าข้าพระองค์ ขอตรัสกับจิตใจของข้าพระองค์ว่า “เราเป็นความรอดของเจ้า”
[4] ผู้ที่จ้องเอาชีวิตข้าพระองค์นั้น ขอทรงให้พวกเขาอับอายและขายหน้า ผู้ที่วางแผนทำร้ายข้าพระองค์นั้น ขอทรงให้พวกเขากลับไปและอดสู
[5] ให้เขาทั้งหลายเป็นเหมือนแกลบต่อหน้าลม โดยมีทูตของพระยาห์เวห์ขับไล่เขาไป
[6] ขอให้ทางของพวกเขามืดและลื่น มีทูตของพระยาห์เวห์ไล่ตามเขาไป
[7] เพราะพวกเขาซ่อนตาข่ายดักข้าพระองค์โดยไร้เหตุผล เขาขุดหลุมพรางเอาชีวิตข้าพระองค์โดยไร้เหตุผล
[8] ขอให้ความพินาศมาถึงพวกเขาโดยไม่ทันรู้ตัว และขอให้ตาข่ายที่เขาซ่อนไว้นั้นดักจับเขาเอง และให้เขาติดข่ายถึงความพินาศเอง
[9] แล้วจิตใจของข้าพระองค์จะเปรมปรีดิ์ในพระยาห์เวห์ ปีติยินดีอยู่ในการช่วยกู้ของพระองค์
[10] กระดูกทุกชิ้นของข้าพระองค์จะกล่าวว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์ ผู้ใดเล่าเหมือนพระองค์? พระองค์ผู้ทรงช่วยกู้คนอ่อนแอให้พ้นจากคนที่แข็งแรงกว่าเขา และทรงช่วยกู้คนอ่อนแอและคนขัดสนให้พ้นจากผู้ที่ปล้นเขา”
[11] พวกพยานคิดร้ายลุกขึ้น เขาถามข้าพระองค์ถึงสิ่งที่ข้าพระองค์ไม่ทราบ
[12] พวกเขาตอบแทนความดีของข้าพระองค์ด้วยความชั่ว จิตใจของข้าพระองค์ก็ตรอมตรม
[13] ส่วนข้าพระองค์ เมื่อพวกเขาป่วย ข้าพระองค์สวมผ้ากระสอบ ข้าพระองค์ถ่อมตัวลงด้วยการอดอาหาร ข้าพระองค์ซบหน้าลงที่อก อธิษฐาน
[14] ข้าพระองค์ทุกข์ใจ อย่างกับเขาเป็นเพื่อน หรือเป็นพี่น้องของข้าพระองค์ ข้าพระองค์หมอบราบลงอย่างทุกข์โศก อย่างกับคนไว้ทุกข์ให้มารดา
[15] แต่พอข้าพระองค์สะดุด พวกเขาก็ยินดี เขารวมหัวกันต่อสู้ข้าพระองค์ พวกอันธพาลซึ่งข้าพระองค์ไม่รู้จัก ได้ใส่ร้ายป้ายสี ข้าพระองค์ไม่หยุดหย่อน
[16] พวกเขาเย้ยหยันข้าพระองค์อย่างหยาบคาย ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันใส่ข้าพระองค์
[17] ข้าแต่องค์เจ้านาย พระองค์จะนิ่งทอดพระเนตรอีกนานเท่าใด? ขอทรงช่วยข้าพระองค์จากการปองร้ายของเขา ช่วยชีวิตข้าพระองค์จากเหล่าสิงห์หนุ่ม
[18] แล้วข้าพระองค์จะขอบพระคุณพระองค์ในที่ชุมนุมใหญ่ ข้าพระองค์จะสรรเสริญพระองค์ท่ามกลางคนเป็นอันมาก
[19] ขออย่าให้พวกศัตรูผู้ทรยศยินดีเย้ยข้าพระองค์ และอย่าให้บรรดาผู้ที่เกลียดชังข้าพระองค์อย่างไร้เหตุผล ได้ส่งสายตายิ้มเยาะข้าพระองค์
[20] เพราะเขาไม่พูดจาอย่างเป็นมิตร แต่คิดถ้อยคำหลอกลวง ต่อผู้ที่อยู่อย่างสงบในแผ่นดิน
[21] พวกเขาอ้าปากกว้างใส่ข้าพระองค์ เขากล่าวว่า “ฮะฮ้า ฮะฮ้า เราได้เห็นกับตาแล้ว”
[22] ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระองค์ได้ทอดพระเนตรแล้ว ขออย่าทรงนิ่งเฉย ข้าแต่องค์เจ้านาย ขออย่าสถิตไกลจากข้าพระองค์
[23] ข้าแต่พระเจ้า องค์เจ้านายของข้าพระองค์ ขอทรงลุกขึ้น ขอทรงตื่นขึ้นเพื่อปกป้องสิทธิของข้าพระองค์ เพื่อพิจารณาคดีของข้าพระองค์เถิด
[24] ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอประทานความเป็นธรรมแก่ข้าพระองค์ตามความชอบธรรมของพระองค์ และขออย่าให้พวกเขายินดีเย้ยข้าพระองค์
[25] อย่าให้พวกเขารำพึงในใจว่า “ฮะฮ้า เราได้สมใจแล้ว” อย่าให้เขากล่าวได้ว่า “เราได้กลืนเขาแล้ว”
[26] ขอให้พวกเขาอับอายและอดสูด้วยกัน คือเขาผู้เปรมปรีดิ์ในความหายนะของข้าพระองค์ ขอให้พวกเขาห่มความอับอายและความขายหน้า คือเขาผู้อวดตัวสู้ข้าพระองค์
[27] ขอให้บรรดาผู้ที่เห็นชอบในชัยชนะของข้าพระองค์ โห่ร้องและยินดี และกล่าวเสมอว่า “พระยาห์เวห์นั้นยิ่งใหญ่ พระองค์ผู้พอพระทัยในความสมบูรณ์พูนสุขของผู้รับใช้ของพระองค์”
[28] แล้วลิ้นของข้าพระองค์จะกล่าวถึงความชอบธรรมของพระองค์ และจะสรรเสริญพระองค์วันยังค่ำ