[1] พระยาห์เวห์นั้นยิ่งใหญ่และสมควรจะสรรเสริญอย่างยิ่ง ในนครแห่งพระเจ้าของเรา ภูเขาบริสุทธิ์ของพระองค์
[2] สูงตระหง่านงามตระการตา เป็นความชื่นบานของแผ่นดินโลกทั้งสิ้น คือภูเขาศิโยน ทางเหนือสุด ซึ่งเป็นนครของกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่
[3] ภายในป้อมของนคร พระเจ้าทรงสำแดงพระองค์ ว่าทรงเป็นที่กำบังอันแข็งแกร่ง
[4] เพราะนี่แน่ะ พระราชาชุมนุมกัน แล้วเคลื่อนพลไปข้างหน้าด้วยกัน
[5] พอเห็นนครนั้นก็พากันตกใจ กลัวจนตัวสั่น แล้วก็แตกตื่นหนีไป
[6] ความหวาดผวาครอบงำพวกเขาที่นั่น มีความทุกข์ระทมอย่างหญิงกำลังคลอดบุตร
[7] พระองค์ ทรงทำลายกองเรือกำปั่น แห่งทารชิชด้วยลมตะวันออก
[8] เราได้ยินอย่างไร เราก็ได้เห็นอย่างนั้น ในนครแห่งพระยาห์เวห์จอมทัพ ในนครแห่งพระเจ้าของเรา ซึ่งพระเจ้าทรงสถาปนาไว้เป็นนิตย์เส-ลาห์
[9] ข้าแต่พระเจ้า ข้าพระองค์ทั้งหลายไตร่ตรองถึงความรักมั่นคงของพระองค์ เมื่ออยู่กลางพระวิหารของพระองค์
[10] ข้าแต่พระเจ้า พระนามของพระองค์ไปถึงที่สุดปลายแผ่นดินโลกฉันใด คำสรรเสริญพระองค์ก็ไปถึงฉันนั้น พระหัตถ์ขวาของพระองค์เต็มไปด้วยความชอบธรรม
[11] ขอภูเขาศิโยนจงยินดี ขอธิดาแห่งยูดาห์จงเปรมปรีดิ์ เนื่องจากการพิพากษาของพระองค์
[12] จงเดินรอบศิโยน ไปให้รอบเถิด จงนับหอคอยของศิโยน
[13] จงพิจารณาเชิงเทินของศิโยนให้ดี จงตรวจตราป้อมของศิโยน เพื่อท่านจะได้บอกคนรุ่นหลังว่า
[14] นี่คือพระเจ้า ทรงเป็นพระเจ้าของเราเป็นนิตย์นิรันดร์ พระองค์จะทรงนำเราจนถึงที่สุด