[1] คนที่ถูกตักเตือนบ่อยๆ แต่ยังหัวรั้น จะถูกทำลายทันทีโดยไม่มีทางแก้ไข
[2] เมื่อคนชอบธรรมทวีขึ้น ประชาชนก็เปรมปรีดิ์ แต่เมื่อคนอธรรมปกครอง ประชาชนก็คร่ำครวญ
[3] คนที่รักปัญญาย่อมทำให้บิดาของตนเปรมปรีดิ์ แต่ผู้ที่คบหาหญิงโสเภณีก็ผลาญทรัพย์จนสิ้น
[4] กษัตริย์ทรงทำให้บ้านเมืองเป็นปึกแผ่นด้วยความยุติธรรม แต่คนที่รับสินบน ทำให้มันย่อยยับ
[5] คนที่ป้อยอเพื่อนบ้านของตน ย่อมกางข่ายไว้ดักเท้าของเขา
[6] คนชั่วติดกับโดยความทรยศของตน แต่คนชอบธรรมร้องเพลงและเปรมปรีดิ์
[7] คนชอบธรรมรู้จักสิทธิของคนจน คนอธรรมไม่เข้าใจความรู้อย่างนี้
[8] คนชอบเยาะเย้ยทำให้บ้านเมืองลุกเป็นไฟ แต่คนมีปัญญาทำให้ความโกรธเกรี้ยวสงบลง
[9] ถ้าคนมีปัญญามีเรื่องโต้เถียงกับคนโง่ คนโง่ก็เดือดดาล ทั้งหัวเราะและไม่มีความสงบ
[10] พวกกระหายเลือดย่อมเกลียดคนดีพร้อม แต่คนซื่อตรงก็แสวงหาชีวิตอย่างเขา
[11] คนโง่ระบายความโกรธออกมาเต็มที่ แต่คนมีปัญญาย่อมยับยั้งไว้เงียบๆ
[12] ถ้าผู้ครอบครองใส่ใจคำพูดเท็จ ข้าราชการทั้งสิ้นของท่านก็พลอยเป็นคนอธรรม
[13] คนยากจนและผู้กดขี่เหมือนกันอยู่อย่างหนึ่ง คือพระยาห์เวห์ประทานความสว่างแก่ดวงตาของคนทั้งสอง
[14] ถ้าพระราชาพิพากษาคนจนด้วยความเที่ยงธรรม พระที่นั่งของพระองค์จะตั้งอยู่เป็นนิตย์
[15] ไม้เรียวและคำตักเตือนให้ปัญญา แต่เด็กที่ถูกปล่อยปละละเลยจะนำความอับอายมาสู่มารดา
[16] เมื่อคนอธรรมทวีอำนาจ การทรยศก็ทวีขึ้น แต่คนชอบธรรมจะเห็นความล่มจมของเขา
[17] จงตีสอนบุตรของเจ้า และเขาจะให้เจ้าสบายใจ เขาจะให้ความปีติยินดีแก่เจ้า
[18] ที่ที่ไม่มีนิมิต ประชาชนก็ปล่อยตัว แต่คนที่รักษาธรรมบัญญัติย่อมเป็นสุข
[19] สักแต่ใช้คำพูดเท่านั้นจะสั่งสอนคนรับใช้ไม่ได้ เพราะแม้เขาจะเข้าใจ แต่เขาก็ไม่เชื่อฟัง
[20] เจ้าเห็นคนปากไวหรือ? ยังมีความหวังในคนโง่มากกว่าเขา
[21] คนที่ตามใจคนรับใช้ของตนตั้งแต่เด็กๆ ในที่สุดจะพบว่าเขานำความยุ่งยากมาให้
[22] คนขี้โมโหเร้าให้เกิดการวิวาท และคนเจ้าอารมณ์ก็ทำให้เกิดการทรยศมากขึ้น
[23] ความหยิ่งของคนนำเขาให้ต่ำลง แต่คนถ่อมตัวจะได้รับเกียรติ
[24] ผู้สมคบกับขโมยย่อมเกลียดชังชีวิตของตน เขาได้ยินคำสาบาน แต่ไม่เปิดเผยอะไรเลย
[25] การกลัวคน ได้วางบ่วงไว้ แต่คนที่วางใจในพระยาห์เวห์ก็ปลอดภัย
[26] คนมากมายแสวงหาความพอใจจากผู้ครอบครอง แต่คนจะได้รับความยุติธรรมจากพระยาห์เวห์
[27] คนอยุติธรรมเป็นที่สะอิดสะเอียนแก่คนชอบธรรม และคนซื่อตรงก็เป็นที่สะอิดสะเอียนแก่คนอธรรม