[1] ชื่อเสียงดีนั้นควรเลือกยิ่งกว่าความมั่งคั่งมากมาย และมีคนนับถือก็ดีกว่ามีเงินมีทอง
[2] คนมั่งคั่งและคนยากจนเหมือนกันอยู่อย่างหนึ่ง คือพระยาห์เวห์ทรงสร้างพวกเขาทั้งสิ้น
[3] คนสุขุมเห็นอันตรายและซ่อนตัวเสีย แต่คนรู้น้อยเดินเรื่อยไปและรับอันตรายนั้น
[4] บำเหน็จของความถ่อมตัวและความยำเกรงพระยาห์เวห์ คือความมั่งคั่ง เกียรติ และชีวิต
[5] หนามและบ่วงอยู่ในทางของคนตลบตะแลง คนที่ระมัดระวังตัวจะอยู่ห่างจากสิ่งเหล่านี้
[6] จงฝึกเด็กในทางที่เขาควรจะเดินไป และเมื่อเขาเติบใหญ่ เขาจะไม่พรากจากทางนั้น
[7] คนมั่งคั่งมีอำนาจเหนือคนยากจน และผู้ขอยืมก็เป็นทาสของผู้ให้ยืม
[8] ผู้หว่านความชั่วจะเก็บเกี่ยวสิ่งเลวร้าย และไม้เรียวแห่งความเกรี้ยวกราดของเขาจะสิ้นไป
[9] คนใจกว้าง จะได้รับพระพร เพราะเขาแบ่งปันอาหารของเขาแก่คนจน
[10] จงไล่คนชอบเยาะเย้ยออกไปเสีย แล้วการวิวาทจะหมดไป การทุ่มเถียงและการสบประมาทก็จะหยุดลง
[11] คนที่บริสุทธิ์ใจและวาจามีเมตตาคุณ จะได้พระราชาเป็นมิตร
[12] พระเนตรของพระยาห์เวห์เฝ้ารักษาความรู้ แต่พระองค์ทรงทำลายถ้อยคำของคนไร้ความเชื่อเสีย
[13] คนเกียจคร้านพูดว่า “มีสิงโตอยู่ข้างนอก ข้าจะถูกฆ่ากลางลานเมือง”
[14] ปากของหญิงแพศยาเป็นหลุมลึก คนที่พระยาห์เวห์กริ้วจะตกลงในนั้น
[15] ความโง่ติดอยู่ในใจเด็ก แต่ไม้เรียวที่ตีสอนจะไล่ให้ห่างจากเขา
[16] คนที่บีบบังคับคนยากจนเพื่อให้ตนมั่งมี และคนที่ให้แก่คนมั่งคั่ง จะมาถึงความขัดสนแน่นอน
[17] จงเอียงหูของเจ้าฟังถ้อยคำของคนมีปัญญา และเอาใจใส่ความรู้ของข้า
[18] เพราะมันน่าชื่นใจ ถ้าเจ้าจดจำสิ่งเหล่านั้นไว้ และพร้อมจะพูดออกมา
[19] เพื่อเจ้าจะวางใจในพระยาห์เวห์ ข้าจึงสอนตัวเจ้าเองในวันนี้
[20] ข้าได้เขียนให้เจ้าสามสิบข้อความ เป็นคำเตือนใจและความรู้แล้วไม่ใช่หรือ?
[21] เพื่อสอนให้เจ้ารู้ถ้อยคำแห่งความจริงที่เชื่อถือได้ เพื่อเจ้าจะได้นำถ้อยคำแห่งความจริงกลับไปบอกผู้ที่ใช้เจ้ามาไม่ใช่หรือ?
[22] อย่าปล้นคนจน เพราะเขาเป็นคนจน และอย่าบีบคั้นคนเข็ญใจที่ประตูเมือง
[23] เพราะพระยาห์เวห์จะทรงว่าความแทนพวกเขา และทรงริบชีวิตของผู้ที่ปล้นพวกเขา
[24] อย่าเป็นเพื่อนกับคนเจ้าโทโส หรือคบหากับคนขี้โมโห
[25] เกรงว่าเจ้าจะเรียนรู้ทางของเขา และเอาตัวเองไปติดกับดัก
[26] อย่าเป็นคนในจำพวกที่ให้คำปฏิญาณ หรือในจำพวกผู้ค้ำประกันหนี้สิน
[27] ถ้าเจ้าไม่มีอะไรชำระหนี้ เขาก็จะมายึดที่นอนไปจากเจ้า
[28] อย่าย้ายหลักเขตเก่าแก่ ซึ่งบรรพบุรุษของเจ้าได้ปักไว้
[29] เจ้าเห็นคนที่มีฝีมือในงานของเขาหรือ? เขาจะยืนอยู่เฉพาะพระพักตร์กษัตริย์ทั้งหลาย ไม่ใช่ยืนต่อหน้าสามัญชน