Skip to content
Opens in a new window

[1] พระ‍ทัย​พระ‍รา‌ชา​เหมือน​ธาร‍น้ำ​ใน​พระ‍หัตถ์​พระ‍ยาห์‌เวห์ พระ‍เจ้า​จะ​ทรง​ชักนำ​ไป​ทาง​ไหน​ก็​ตาม​แต่​จะ​โปรด

[2] ทาง​ทุก​สาย​ของ​มนุษย์​ก็​ถูก‍ต้อง​ใน​สาย‍ตา​ของ​เขา​เอง แต่​พระ‍ยาห์‌เวห์​ทรง​ตรวจ​ดูจิต‍ใจ

[3] การ​ประ‍พฤติ​ชอบ‌ธรรม​และ​ยุติ‌ธรรม เป็น​ที่​โปรด‌ปราน​แด่​พระ‍ยาห์‌เวห์​มาก‍กว่า​เครื่อง​บูชา

[4] ดวงตา​ยโส และ​ใจ​ลำ‌พอง ประ‌ทีป​ของ​คน​อธรรม​เป็น​บาป

[5] แผน‍งาน​ของ​คน​ขยัน​นำ​ไป​สู่​กำไร​แน่‍นอน แต่​ทุก​คน​ที่​ผลี‌ผลาม​ก็​มา​สู่​ความ​ขาด‍แคลน​แน่​แท้

[6] การ​ได้​ทรัพย์​มา​ด้วย​ลิ้น​มุสา ก็​คือ​หมอก​ที่​จาง​หาย​และ​กับ‌ดัก​แห่ง​ความ‍ตาย

[7] ความ​ทา‌รุณ​ของ​คน​อธรรมจะ​กวาด​พวก‍เขา​ไป เพราะ​พวก‍เขา​ไม่​ยอม​ทำ​สิ่ง​ที่​ยุติ‌ธรรม

[8] ทาง​ของ​คน​บาป​หนา​นั้น​คด แต่​ความ​ประ‌พฤติ​ของ​คน​บริ‌สุทธิ์​นั้น​เที่ยง‍ตรง

[9] อยู่​ที่​มุม​บน​หลัง‍คา ดี‍กว่า​อยู่​ร่วม​บ้าน​กับ​หญิง​ขี้​ทะ‌เลาะ

[10] คน​อธรรม​ย่อม​ปรารถ‌นา​ความ​ชั่ว เพื่อน‍บ้าน​ของ​เขา​ไม่​ได้​รับ​ความ​เมต‌ตา​จาก​เขา

[11] เมื่อ​คน​ชอบเยาะ‍เย้ย​ถูก​ลง‍โทษ คน​รู้‍น้อย​จึง​มี​ปัญ‌ญา เมื่อ​คน​มี​ปัญ‌ญา​ได้​รับ​การ‍สั่ง‍สอน เขา​ก็​ได้​ความ​รู้

[12] พระเจ้าผู้​ชอบ‌ธรรม​ทรง​พิ‌เคราะห์​ดู​บ้าน​ของ​คน​อธรรม พระองค์ทรงทำ​ให้​บรรดาคน​อธรรม​พิ‌นาศ

[13] คน​ที่​ปิด​หู​ไม่​ฟัง​เสียง‍ร้อง​ทุกข์​ของ​คน​จน ตัว​เขา​เอง​จะ​ร้อง​ตะ‌โกน​แต่​ไม่‍มี​ใคร​ตอบ

[14] ของ​กำ‌นัล​ซึ่ง​ให้​ใน​ที่​ลับ​ตา​ย่อม​ขจัด​โทสะ และ​สิน‍บน​ลับๆ ก็​กำ‌จัด​ความ​โกรธ‍เกรี้ยวได้

[15] เมื่อ​มี​การ​ปฏิ‌บัติ​อย่าง​ยุติ‌ธรรม คน​ชอบ‌ธรรม​ก็​ยินดี แต่​คน​ประ‌พฤติ​ชั่ว​หวาด‍ผวา

[16] มนุษย์​ที่​หลง​ไป​จาก​ทาง​แห่ง​ความ​เข้า‍ใจ จะ​พัก​อยู่​ใน​ที่​ประ‌ชุม​ของ​คน​ตาย

[17] คน​ที่​รัก​ความ​บัน‌เทิง​จะ​เป็น​คน​จน คน​ที่​รัก​เหล้า‍องุ่น​และ​น้ำ​มัน​จะ​ไม่​มั่ง‍คั่ง

[18] คน​ชั่วเป็น​ค่า‍ไถ่​คน​ชอบ‌ธรรม และ​คนอธรรม​เป็น​ค่า‍ไถ่​คน​เที่ยง‍ธรรม

[19] อาศัย​อยู่​ใน​แดน​กัน‌ดาร ดี‍กว่า​อยู่​กับ​หญิง​ขี้​ทะเลาะ​และ​จู้‌จี้​ขี้‍บ่น

[20] คลัง​ทรัพย์​ล้ำ‍ค่า​และ​น้ำ‍มัน​มี​อยู่​ใน​ที่​อา‌ศัย​ของ​คน​มี​ปัญ‌ญา แต่​คน​โง่​ผลาญ​มัน​จน​เกลี้ยง

[21] คน​ที่​ติด‍ตาม​ความ​ชอบ‌ธรรม​และ​ความ​กรุณา จะ​พบ​ชีวิต ความ​ชอบ‌ธรรม และ​เกียรติ‍ยศ

[22] คน​มี​ปัญ‌ญา​ปีน​เข้า​เมือง​ของ​คน​มี​กำ‌ลัง และ​พัง‍ทลาย​ที่​มั่น​ซึ่ง​เขา​ไว้​วาง‍ใจ

[23] คน​ที่​ระ‌วัง​ปาก​และ​ลิ้น​ของ​ตน ก็​ปก‍ป้อง​ตัว​เอง​จาก​ความ​ยุ่ง‍ยาก

[24] “คน​ชอบ​เยาะ‍เย้ย” เป็น​ชื่อ​ของ​คน​เย่อ‍หยิ่ง​จอง‌หอง ผู้​ประ‌พฤติ​ตัว​ด้วย​ความ​โอ‌หัง

[25] ความ​อยาก​ของ​คน​เกียจ‍คร้าน​ฆ่า​ตัว​เขา​เอง เพราะ​มือ​ของ​เขา​ไม่​ยอม​ทำ‍งาน

[26] คน​โลภ​ก็​โลภ​อยู่​วัน‍ยัง‍ค่ำ แต่​คน​ชอบ‌ธรรม​ให้​อย่าง​ไม่​อั้น

[27] เครื่อง​บูชา​ของ​คนอธรรมเป็น​สิ่ง​น่า​เกลียด​น่า​ชัง และ​ยิ่ง​แย่​กว่า​นั้น เมื่อ​เขา​นำ​มา​ด้วย​เจตนา​ชั่ว

[28] พยาน‍เท็จ​จะ​พินาศ แต่​พยาน​ที่​พูด​ตาม​ที่​ได้‍ยิน​จะ​ยืน‍ยง​อยู่​ได้

[29] คน​อธรรม​ทำ​ให้​หน้า​ของ​ตน​ด้าน​ไป แต่​คน​เที่ยง‍ธรรม​พิ‌เคราะห์​ดู​ทาง​ของ​ตน

[30] ปัญ‌ญา​ก็​ดี ความ​เข้า‍ใจ​ก็​ดี คำ​แนะ‍นำ​ก็​ดี จะ​เอา​ชนะ​พระ‍ยาห์‌เวห์​ไม่‍ได้

[31] ม้า​ก็​เตรียม​ไว้​แล้ว​สำ‌หรับ​วัน​ทำศึก แต่​ชัย‍ชนะ ​เป็น​ของ​พระ‍ยาห์‌เวห์

สุภา‌ษิต — Chapters