Skip to content
Opens in a new window

[1] ขอ​ให้​ข้าพ‌เจ้า​ร้อง‍เพลง​เพื่อ​สหาย‍รัก ​ของ​ข้าพ‌เจ้า เป็น​เพลง​ของ​สหาย‍รัก​ของ​ข้าพ‌เจ้า​เกี่ยว‍กับ​สวน‍องุ่น​ของ​ท่าน สหาย‍รัก​ของ​ข้าพ‌เจ้า​มี​สวน‍องุ่น​แปลง​หนึ่ง อยู่​บน​เนิน‍เขา​อัน​อุดม​ยิ่ง

[2] ท่าน​ขุด​แล้ว​เก็บ​ก้อน‍หิน​ออก​หมด และ​ปลูก​เถา‍องุ่น​อย่าง‍ดี​ไว้ ท่าน​สร้าง​หอ‍เฝ้า​อยู่​ท่าม‍กลาง และ​สกัด​บ่อ​ย่ำ​องุ่น​ไว้​ใน​สวน​นั้น​ด้วย ท่าน​คาด‍หวัง​ว่า​มัน​จะ​เกิด​ผล​องุ่น​หวาน แต่​มัน​กลับ​เกิด​ผล​เปรี้ยว

[3] บัด‍นี้ ชาว​เย‌รู‌ซา‌เล็ม และ​คน​ยู‌ดาห์​เอ๋ย จง​ตัด‍สิน​ระหว่าง​เรา กับ​สวน‍องุ่น​ของ​เรา

[4] มี​อะไร​ที่​จะ​ทำ​ได้​อีก​เพื่อ​สวน‍องุ่น​ของ​เรา ซึ่ง​เรา​ยัง​ไม่‍ได้​ทำ​ให้ เมื่อ​เรา​คาด‍หวัง​ว่า​มัน​จะ​เกิด​ผล‍องุ่น​หวาน ทำไม​มัน​จึง​เกิด​ผล​เปรี้ยว?

[5] บัด‍นี้​เรา​จะ​บอก​เจ้า​ทั้ง‍หลาย​ว่า เรา​จะ​ทำ​อะไร​กับ​สวน‍องุ่น​ของ​เรา เรา​จะ​รื้อ​รั้ว‍กั้น​ของ​มัน​ออก แล้ว​มัน​ก็​จะ​ถูก​ทำลาย เรา​จะ​พัง​กำ‌แพง​ของ​มัน​ลง แล้ว​มัน​ก็​จะ​ถูก​เหยียบ‍ย่ำ

[6] เรา​จะ​ทำ​ให้​มัน​เป็น​ที่​ร้าง จะ​ไม่‍มี​ใคร​ลิด​แขนง​หรือ​พรวน‍ดิน หนาม​ย่อย​หนาม​ใหญ่​ก็​จะ​งอก​ขึ้น และ​เรา​จะ​บัญ‌ชา​เมฆ ไม่‍ให้​โปรย​ฝน​รด​มัน

[7] เพราะ‍ว่า​สวน‍องุ่น​ของ​พระ‍ยาห์‌เวห์​จอม‍ทัพ คือ​วงศ์วาน​อิส‌รา‌เอล และ​คน‍ยูดาห์ เป็น​ต้น‍ไม้​ที่​พระ‍องค์​ทรง​ชื่น‍ชอบ และ​พระ‍องค์​ทรง‍คาด‍หวัง​ความ​ยุติ‍ธรรม แต่ ดู​ซิ มี​การ‍นอง‍เลือด ทรง​คาด‍หวัง​ความ‍ชอบ‍ธรรม แต่ ดู​ซิ มี​เสียง‍ร้อง​ให้​ช่วย

[8] วิบัติ​แก่​พวก​ที่​เสริม​บ้าน​ด้วย​บ้าน และ​เพิ่ม​นา​ด้วย​นา จน​ไม่​มี​เหลือ​ให้​คน​อื่น​อีก​แล้ว และ​พวกเจ้า​อยู่​เพียง​ลำ‌พัง​ใน​แผ่น‍ดิน​นั้น

[9] พระ‍ยาห์‌เวห์​จอมทัพ​ทรง‍กล่าว​กับ​ข้าพ‌เจ้า “แน่​ที‍เดียว​บ้าน​หลาย​หลัง​จะ​ต้อง​ร้าง‍เปล่า บ้าน‍ใหญ่​และ​บ้าน‍งาม​จะ​ไม่‍มี​คน​อา‌ศัย

[10] เพราะ‍ว่า​สวน‍องุ่น 25 ไร่ ​จะ​ได้​น้ำ​องุ่น​เพียง 8 ลิตร และ​เมล็ด‍พืช 180 ลิตร​จะ​ให้​ผล​ผลิต​เพียง 18 ลิตร”

[11] วิบัติ​แก่​พวก​ที่​ลุก‍ขึ้น​แต่​เช้า​มืด เพื่อ​วิ่ง​หา​เม‌รัย และ​พวก​ที่​อยู่​จน​ดึกดื่น แล้ว​เหล้า‍องุ่น​ทำ​ให้​เขา​เมา​หยำ​เป

[12] งาน​เลี้ยง​ของ​เขา​มี​พิณ‍เขา‍คู่​และ​พิณ‍ใหญ่ รำ‌มะ‌นา ขลุ่ย​และ​เหล้า​องุ่น แต่​พวก​เขา​ไม่‍ได้​สนใจ​พระ‍ราช‍กิจ​ของ​พระ‍ยาห์‌เวห์ หรือ​พิจาร‌ณา​พระ‍หัตถ‌กิจ​ของ​พระ‍องค์

[13] เพราะ​ฉะนั้น​ชน‍ชาติ​ของ​เรา​จึง​ตก​เป็น​เชลย​เพราะ​ขาด​ความ‍รู้ คน​สูงศักดิ์​ของ​เขา​เป็น​คน​หิว‍โหย และ​มวล‍ชน​ของ​เขา​ก็​แห้ง‍ผาก​เพราะ​ความ‍กระ‌หาย

[14] เพราะ​ฉะนั้น​แดน​คน‍ตาย​ก็​ขยาย​คอ​ของ​มัน​ออก และ​อ้า​ปาก​กว้าง​อย่าง​ไม่​จำกัด และ​พวก‍เจ้า‍นาย​ของ​เย‌รู‌ซา‌เล็ม​และ​มวล‍ชน​ของ​เมือง​นั้น​ก็​ลง​ไป พร้อม​ทั้ง​เสียง​อึก‍ทึก​และ​ความ​รื่น‍เริง​ที่​อยู่​ใน​นั้น

[15] มนุษย์​ก็​ถูก​ลด‍ต่ำ​ลง​และ​คน​ก็​ต่ำ‍ต้อย​ลง และ​นัยน์ตา​ของ​ผู้​ผยอง​ก็​ต่ำต้อย​ลง

[16] แต่​พระ‍ยาห์‌เวห์​จอม‍ทัพ​จะ​ได้​รับ​การ‍เทิด​ทูน​ไว้​โดย​ความ‍ยุติ‍ธรรม และ​พระ‍เจ้า​องค์‍บริ‌สุทธิ์​ทรง‍สำ‌แดง​ความ‍บริ‌สุทธิ์​โดย​ความ​ชอบ​ธรรม

[17] แล้ว​ลูก‍แกะ​จะ​หา​กิน​เหมือน​เป็น​ลาน‍หญ้า​ของ​พวก​มัน คน​ต่างด้าว ​จะ​หา​กิน​อยู่​ใน​ที่​ปรัก​หัก‍พัง​ของ​คน​ร่ำรวย

[18] วิบัติ​แก่​พวก​ที่​ลาก​ความ​ผิด​ด้วย​สายเชือก​ของ​ความ​เท็จ และ​ลาก​ความ​บาปเหมือน​กับ​ใช้​เชือก​โยง​เกวียน

[19] คือ​พวก​ที่​กล่าว​ว่า “ให้​พระ‍องค์​รีบ‍เร่ง ให้​พระ‍องค์​เร่ง​งาน​ของ​พระ​องค์ เพื่อ​เรา​จะ​ได้​เห็น ให้​แผนงาน​ของ​องค์​ผู้​บริ‌สุทธิ์​ของ​อิส‌รา‌เอล​สำ‍เร็จ​โดย​เร็ว เพื่อ​เรา​จะ​ได้​รู้”

[20] วิบัติ​แก่​พวก​ที่​เรียก​ความ‍ชั่ว​ว่า​ความ‍ดี และ​เรียก​ความ‍ดี​ว่า​ความ‍ชั่ว พวก​ที่​ถือ​ว่า​ความ‍มืด​คือ​ความ‍สว่าง และ​ความ‍สว่าง​คือ​ความ‍มืด พวก​ที่​ถือ​ว่า​ความ‍ขม​คือ​ความ​หวาน และ​ความ‍หวาน​คือ​ความ‍ขม

[21] วิบัติ​แก่​พวก​คน​ที่​ฉลาด​ใน​สาย​ตา​ของ​ตัว​เอง และ​เฉียบ‍แหลม​ใน​สาย‍ตา​ของ​ตน

[22] วิบัติ​แก่​พวก​ที่​เป็น​วีร‌บุรุษ​ใน​การ‍ดื่ม​เหล้า‍องุ่น และ​เป็น​คน​แกล้ว‌กล้า​ใน​การ​ผสม​เม‌รัย

[23] พวก​ที่​ตัด‍สิน​คน​ชั่ว​ให้​พ้น​ผิด​เพราะ​สินบน และ​เอา​ความ​เป็นธรรม​ไป​จาก​ผู้​ชอบ‍ธรรม

[24] ดัง‍นั้น เปลว‍ไฟ​เผา‍ผลาญ​ตอ‍ข้าว​เช่นไร และ​หญ้า‍แห้ง​ยุบ​ลง​ใน​เปลว​เพลิง​เช่นไร ราก​ของ​พวก​เขา​ก็​จะ​เป็น​เหมือน​ความ​เปื่อย‍เน่า และ​ความ​เบ่ง‍บาน​ของ​เขา​จะ​ฟุ้ง​กระจาย​ไป​เหมือน​ผง‍คลี​เช่น‍นั้น เพราะ​เขา​ทั้ง‍หลาย​ได้​ละทิ้ง​ธรรม‍บัญญัติ​ของ​พระ‍ยาห์‌เวห์​จอมทัพ และ​ดู‍หมิ่น​พระ‍วจนะ​ของ​องค์‍บริ‌สุทธิ์​ของ​อิส‌รา‌เอล

[25] เหตุ‍ฉะนั้น พระ‍พิโรธ​ของ​พระ‍ยาห์‌เวห์​จึง​พลุ่ง​ขึ้น​ต่อ​ชน‍ชาติ​ของ​พระ‍องค์ และ​พระ‍องค์​เหยียด​พระ​หัตถ์​พระ‍องค์​ออก​ต่อ‍ต้าน​เขา​และ​โจม‍ตี​เขา แล้ว​ภูเขา​ทั้ง‍หลาย​ก็​สั่น​สะเทือน และ​ซาก‍ศพ​ของ​พวก​เขา​ก็​เหมือน​กอง​ขยะ อยู่​กลาง​ถนน ถึง​กระ‌นั้น พระ‍พิโรธ​ของ​พระ‍องค์​ก็​ไม่​สร่าง‍ซา และ​พระ‍หัตถ์​ของ​พระ‍องค์​ก็​ยัง​เหยียด​ออก​อยู่

[26] พระ‍องค์​จะ​ทรง‍ให้​สัญ‌ญาณ​แก่​ประ‌ชา‍ชาติ​ที่​อยู่‍ไกล และ​ผิว​พระ‍โอษฐ์​เรียก​เขา​มา​จาก​ที่​สุด​ปลาย​แผ่น‍ดิน​โลก และ​นี่‍แน่ะ เขา​จะ​มา​อย่าง​เร็ว​และ​รีบ‍เร่ง

[27] ไม่‍มี​ใคร​ใน​พวก‍เขา​อ่อน‍เปลี้ย และ​ไม่มี​ใคร​สะดุด​ล้ม ไม่‍มี​ใคร​ง่วงเหงา​หรือ​นอน​หลับ ไม่มี​สาย‍คาด‍เอว​สัก​เส้น​หลุด​อยู่ ไม่มี​สาย‍รัด​รอง‍เท้า​สัก​สาย​ขาด​ไป

[28] ลูก‍ธนู​ทั้งหมด​ของ​เขา​ล้วน​แหลม​คม คัน‍ธนู​ทั้งสิ้น​ของ​เขา​ก็​โก่ง​ไว้ กีบ​ม้า​ทั้ง‍หลาย​ของ​เขา​เหมือน​หิน‍เหล็ก‍ไฟ และ​ล้อ‍รถ​ของ​เขา​เหมือน​พายุ​หมุน

[29] เสียง‍คำ‌ราม​ของ​เขา​เหมือน​สิงโต เขา​คำราม​ดั่ง​สิงโต‍หนุ่ม​ทั้งหลาย เขา​คำ‌รน​ขณะ​ตะครุบ​เหยื่อ แล้ว​เขา​ขน​ไป​โดย​ไม่‍มี​ใคร​ช่วย​กู้​ได้

[30] ใน​วัน‍นั้น​เขา​จะ​คำ‌รน​เหนือ​เหยื่อ​นั้น เหมือน​ดัง​เสียง​คะนอง​ของ​ทะเล และ​ถ้า​ใคร​มอง​ไป​ยัง​แผ่น‍ดิน ดู‍สิ มี​แต่​ความ‍มืด​และ​ความ‍ทุกข์​ใจ แม้​ความ​สว่าง​ก็​ถูก​เมฆ​บด​บัง​เสีย

อิส‌ยาห์ — Chapters