[1] ในเวลานั้น เมโรดัคบาลาดันพระราชโอรสของบาลาดัน พระราชาแห่งบาบิโลน ทรงส่งพระราชสารและเครื่องบรรณาการมายังเฮเซคียาห์ เพราะพระองค์ทรงได้ยินว่าเฮเซคียาห์ประชวร และทรงแข็งแรงดีแล้ว
[2] และเฮเซคียาห์ทรงเปรมปรีดิ์เพราะเขาเหล่านั้น และทรงให้พวกเขาดูคลังทรัพย์ของพระองค์ คือดูเงิน ทองคำ เครื่องเทศ น้ำมันหอม และคลังแสงทั้งหมดของพระองค์ รวมทั้งทุกอย่างที่มีอยู่ในท้องพระคลังของพระองค์ ไม่มีสิ่งใดในพระราชวังหรือในราชอาณาจักรของพระองค์ที่เฮเซคียาห์ไม่ได้ทรงสำแดงแก่เขาทั้งหลาย
[3] แล้วผู้เผยพระวจนะอิสยาห์ก็มาเฝ้ากษัตริย์เฮเซคียาห์และทูลพระองค์ว่า “คนเหล่านี้ทูลอะไรบ้าง? และพวกที่มาเข้าเฝ้าพระองค์นั้นมาจากไหน? ” เฮเซคียาห์ตรัสว่า “พวกเขามาหาเราจากแดนไกล จากกรุงบาบิโลน”
[4] ท่านทูลว่า “พวกเขาเห็นอะไรในพระราชวังของพระองค์บ้าง? ” และเฮเซคียาห์ตรัสตอบว่า “เขาเห็นทุกอย่างในพระราชวังของเรา ไม่มีสิ่งใดในพระคลังของเราซึ่งเราไม่ได้สำแดงแก่พวกเขา”
[5] แล้วอิสยาห์ทูลเฮเซคียาห์ว่า “ขอทรงฟังพระวจนะของพระยาห์เวห์จอมทัพ
[6] ‘ดูสิ วันเวลากำลังจะมาถึง เมื่อทุกสิ่งที่อยู่ในพระราชวังของเจ้า และทุกสิ่งที่บรรพบุรุษของเจ้าได้สะสมมาจนถึงทุกวันนี้จะต้องถูกเอาไปยังบาบิโลน จะไม่มีสิ่งใดเหลือเลย พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
[7] ‘และบุตรทั้งหลายซึ่งจะถือกำเนิดจากเจ้า ซึ่งจะเกิดมาแก่เจ้าจะถูกนำเอาไป และพวกเขาจะเป็นขันทีในพระราชวังของราชาแห่งบาบิโลน ’ ”
[8] แล้วเฮเซคียาห์ตรัสกับอิสยาห์ว่า “พระวจนะของพระยาห์เวห์ซึ่งท่านกล่าวนั้นดี” เพราะพระองค์ทรงดำริว่า “จะมีสวัสดิภาพและความปลอดภัย ในวันเวลาของเรา”