[1] โอ แผ่นดินชายทะเล จงนิ่งเงียบต่อเรา จงให้ชนชาติทั้งหลายฟื้นกำลังขึ้นใหม่ ให้พวกเขาเข้ามาใกล้ แล้วให้เขาพูด ให้เราเข้ามาใกล้ด้วยกันเพื่อการพิพากษา
[2] ใครได้เร้าใจคนหนึ่งมาจากตะวันออก และเรียกท่านด้วยความชอบธรรมมายังพระบาทพระองค์? ทั้งมอบบรรดาประชาชาติให้แก่ท่าน ท่านจึงเหยียบบรรดากษัตริย์ไว้ใต้เท้า ท่านทำให้พวกเขาเหมือนผงคลีด้วยดาบของท่าน และเหมือนตอข้าวที่ถูกลมพัดด้วยคันธนูของท่าน
[3] ท่านไล่ตามพวกเขาและผ่านเขาไปอย่างปลอดภัย ตามทางที่เท้าของท่านไม่เคยเหยียบ
[4] ใครได้ประกอบกิจและทำเช่นนี้ ที่เรียกชาติพันธุ์ทั้งหลายออกมาตั้งแต่ปฐมกาล? คือตัวเรายาห์เวห์ ผู้เป็นเบื้องต้น และเป็นเบื้องปลาย เราคือผู้นั้น
[5] แผ่นดินชายทะเลเห็นแล้วก็กลัว ปลายแผ่นดินโลกก็สั่นเทา เขาทั้งหลายมาใกล้และเข้ามาแล้ว
[6] แต่ละคนช่วยเพื่อนบ้านของตน และพูดกับพี่น้องของตนว่า “จงเข้มแข็ง”
[7] ช่างฝีมือก็หนุนใจช่างทอง ผู้ใช้ค้อนทุบให้เรียบก็หนุนใจผู้ตีทั่ง พูดเรื่องการบัดกรี ว่า “ดีแล้ว” และเขาก็ทำให้มันมั่นคงด้วยตะปูเพื่อไม่ให้มันเลื่อน
[8] แต่เจ้า อิสราเอล ผู้รับใช้ของเรา ยาโคบผู้ซึ่งเราเลือกไว้ เชื้อสายของอับราฮัมสหายของเรา
[9] เจ้าผู้ที่เรานำมาจากปลายแผ่นดินโลก และเรียกมาจากที่ไกลสุดของโลก แล้วพูดกับเจ้าว่า “เจ้าเป็นผู้รับใช้ของเรา เราได้เลือกเจ้าและไม่ปฏิเสธเจ้า”
[10] อย่ากลัวเลย เพราะเราอยู่กับเจ้า อย่าขยาด เพราะเราเป็นพระเจ้าของเจ้า เราจะเสริมกำลังเจ้า เราจะช่วยเจ้า เราจะชูเจ้าด้วยมือขวาอันชอบธรรมของเรา
[11] นี่แน่ะ ทุกคนที่โกรธเคืองเจ้า จะต้องอายและอดสู คนทั้งหลายที่ต่อสู้กับเจ้า จะกลายเป็นศูนย์และพินาศไป
[12] เจ้าจะค้นคนที่ต่อสู้กับเจ้า แต่เจ้าจะไม่พบเขา ผู้ทำสงครามกับเจ้า จะกลายเป็นศูนย์และไม่เหลืออยู่
[13] เพราะเราคือยาห์เวห์ พระเจ้าของเจ้า เราฉวยมือขวาของเจ้าไว้ คือเราที่พูดกับเจ้าว่า “อย่ากลัวเลย เราเองจะช่วยเจ้า”
[14] พระยาห์เวห์ตรัสว่า “อย่ากลัวเลย เจ้าหนอนยาโคบ เจ้าอิสราเอลผู้เล็กน้อย เราเองจะช่วยเจ้า ผู้ไถ่ของเจ้าคือองค์บริสุทธิ์ของอิสราเอล
[15] ดูสิ เราจะทำเจ้าให้เป็นเลื่อนนวดข้าว ทั้งใหม่ ทั้งคม และมีฟันหลายๆ อัน เจ้าจะนวดและบดภูเขา และเจ้าจะทำให้เนินเขาเป็นเหมือนแกลบ
[16] เจ้าจะฝัดร่อนพวกมัน แล้วลมจะพัดมันไปเสีย และพายุจะกระจายพวกมัน เจ้าจะเปรมปรีดิ์ในพระยาห์เวห์ เจ้าจะอวดอ้างในองค์บริสุทธิ์ของอิสราเอล
[17] คนจนและคนขัดสนแสวงหาน้ำ แต่ไม่พบ และลิ้นของเขาก็แห้งผากด้วยความกระหาย เรา ยาห์เวห์ จะตอบพวกเขาเอง เรา พระเจ้าของอิสราเอลจะไม่ทอดทิ้งเขา
[18] เราจะเปิดแม่น้ำบนที่สูงโล้นทั้งหลาย และน้ำพุท่ามกลางหุบเขาทั้งปวง เราจะทำถิ่นทุรกันดารให้เป็นสระน้ำ และแผ่นดินแห้งแล้งเป็นน้ำพุ
[19] เราจะใส่ต้นสนสีดาร์ไว้ในถิ่นทุรกันดาร ทั้งต้นกระถินเทศ ต้นน้ำมันเขียวและต้นมะกอก เราจะวางต้นสนสามใบไว้ในที่ราบแห้งแล้ง ด้วยกันกับต้นสนเขาและต้นช้องรำพัน
[20] เพื่อคนทั้งหลายจะเห็นและรับรู้ เขาจะใคร่ครวญและเข้าใจด้วยกัน ว่าพระหัตถ์ของพระยาห์เวห์ทรงทำการนี้ องค์บริสุทธิ์ของอิสราเอลได้สร้างสิ่งนี้
[21] พระยาห์เวห์ตรัสว่า จงนำคดีของเจ้ามา กษัตริย์ของยาโคบตรัสว่า จงเอาข้อพิสูจน์ของเจ้ามา
[22] ให้พวกเขาเอามา และบอกพวกเราว่า จะเกิดอะไรขึ้น จงบอกว่าสิ่งที่ล่วงเลยมาแล้วมีอะไรบ้าง เพื่อเราจะพิจารณาสิ่งเหล่านั้น แล้วทราบถึงผลที่ตามมาของสิ่งเหล่านั้น หรือพูดให้พวกเราฟังถึงสิ่งที่จะบังเกิดมา
[23] จงบอกถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้ เพื่อพวกเราจะรู้ว่าพวกเจ้าเป็นพระ เออ จงให้สิ่งดีหรือสิ่งร้าย เพื่อพวกเราจะจ้องและมองดูพร้อมกัน
[24] นี่แน่ะ เจ้าเป็นเหมือนความว่างเปล่า และการงานของเจ้าก็ว่างเปล่า ผู้เลือกเจ้าก็เป็นที่น่าเกลียดน่าชัง
[25] เราได้เร้าใจผู้หนึ่งจากทิศเหนือและเขามาแล้ว จากที่ดวงอาทิตย์ขึ้น เขาจะออกนามของเรา เขาจะมาเหนือผู้ครอบครองเหมือนเหยียบปูน เหมือนช่างปั้นหม้อย่ำดินเหนียว
[26] ใครบอกไว้ตั้งแต่เริ่มแรก เพื่อเราจะทราบ หรือบอกล่วงหน้าเพื่อเราจะพูดว่า “ถูกแล้ว”? เออ ไม่มีใครบอก ไม่มีใครประกาศ เออ ไม่มีใครได้ยินถ้อยคำของเจ้า
[27] เราเป็นผู้แรกที่กล่าวกับศิโยนว่า “จงดูเถิด จงดูพวกเขา” และให้ผู้นำข่าวไปยังเยรูซาเล็ม
[28] แต่เมื่อเรามองดูก็ไม่พบใคร ไม่มีที่ปรึกษาในหมู่คนพวกนี้ คือคนที่ให้คำตอบได้เมื่อเราถาม
[29] นี่แน่ะ พระทั้งหมดล้วนเป็นศูนย์ กิจการของพวกมันก็ไม่มีอยู่ รูปเคารพหล่อของพวกมันก็เป็นแต่ลมและความว่างเปล่า