[1] พระเบลก้มต่ำลง พระเนโบก็ค้อมตัวลง รูปเคารพของพระเหล่านี้ อยู่บนสัตว์และบนวัว สิ่งที่พวกเจ้าแบกอยู่ก็หนักหนา เป็นภาระบนสัตว์ที่เหนื่อยอ่อน
[2] พวกมันค้อมตัวลงและก้มต่ำลงด้วยกัน พระเหล่านั้นช่วยกู้ภาระนั้นไม่ได้ พวกมันเองก็ตกไปเป็นเชลย
[3] โอ วงศ์วานของยาโคบเอ๋ย จงฟังเรา และทุกคนที่เหลืออยู่ในวงศ์วานของอิสราเอล ผู้ซึ่งเราอุ้มมาตั้งแต่เกิด แบกมาตั้งแต่อยู่ในครรภ์
[4] จนกระทั่งเจ้าแก่ เราก็คือผู้นั้น เราจะอุ้มชูเจ้าจนเจ้าผมหงอก เราได้สร้าง เราจะแบกไว้ เราจะอุ้มชูและเราจะช่วยกู้
[5] เจ้าจะเปรียบเราเหมือนผู้ใด? และให้เราเท่าเทียมกับใคร? หรือเปรียบเทียบใครเป็นเหมือนเรา?
[6] พวกที่โกยทองคำออกจากถุง และชั่งเงินในตาชั่ง พวกเขาจ้างช่างทองคนหนึ่ง และทำให้เป็นพระ แล้วเขาทั้งหลายก็กราบลง เออ นมัสการเลย
[7] เขาทั้งหลายยกรูปนั้นขึ้นบ่าแล้วแบกไป พวกเขาตั้งมันไว้ประจำที่ และมันก็อยู่ที่นั่น มันไม่สามารถไปจากที่นั้น เมื่อคนมาร้องขอต่อรูปนั้น มันก็ไม่สามารถตอบสนอง และไม่อาจช่วยเขาให้รอดจากความยากลำบากของเขา
[8] จงจำข้อนี้ไว้และตั้งมั่นคง เจ้าพวกคนทรยศ จงคิดคำนึงไว้ในใจ
[9] จงจำสิ่งที่ล่วงเลยมานานแล้ว เพราะเราเป็นพระเจ้า และไม่มีผู้อื่นอีก เราเป็นพระเจ้า และไม่มีใครเป็นเหมือนเรา
[10] ผู้แจ้งตอนจบให้ทราบตั้งแต่เริ่มต้น และแจ้งสิ่งที่ยังไม่ได้ทำนั้นให้ทราบตั้งแต่อดีตกาล ทั้งกล่าวว่า ‘แผนงานของเราจะยั่งยืน และเราจะทำทุกสิ่งตามความประสงค์ของเรา’
[11] เราเรียกเหยี่ยวมาจากตะวันออก คือคนที่ทำตามแผนงานของเราจากแดนไกล เออ เราพูดแล้ว เราจะให้มันเป็นไป เรามุ่งหมายไว้แล้ว และเราจะทำ
[12] จงฟังเรา เจ้าทั้งหลายผู้มีใจดื้อดึง เจ้าผู้ห่างไกลจากความชอบธรรม
[13] เราจะนำความชอบธรรมของเรามาใกล้ มันไม่ไกลเลย และความรอดของเราจะไม่ชักช้า เราจะให้ความรอดในศิโยน และให้ศักดิ์ศรีของเราแก่อิสราเอล