[1] Waktu eta Herodes raja di Galilea ngadangu warta hal Yesus.
[2] Saurna ka para pajabatna, “Teu sak deui eta teh Yohanes Jurubaptis hirup deui, mana sakitu kawasana oge nyieun mujijat-mujijat.”
[3] Sabab samemeh eta Herodes geus nitah nangkep Yohanes sarta sina dibarogod, tuluy diasupkeun ka panjara, lantaran tina sual Herodias garwa Pilipus saderekna.
[4] Saur Yohanes harita ka Herodes, “Anjeun teu kenging nikah ka Herodias!”
[5] Saenyana harita Herodes hoyongeun maehan ka Yohanes, tapi sieuneun ku urang Yahudi anu nganggap nabi ka Yohanes.
[6] Dina pesta wewedalan Herodes, putra istri Herodias ngibing di payuneunana jeung tamu-tamu.
[7] Ku bawaning suka Herodes sasauran kieu ka eta murangkalih, “Ama sumpah, sapamenta nyai tantu dikabul!”
[8] Kalawan papatah ibuna, eta murangkalih teh kieu unjukanana, “Nyuhunkeun sirah Yohanes Jurubaptis ayeuna keneh, bantun ka dieu dina baki.”
[9] Raja bingung. Tapi ku sabab geus sumpah kasaksian ku para tamu, tuluy nimbalan ngalaksanakeun panuhun eta murangkalih.
[10] Yohanes diteukteuk mastakana di jero panjara.
[11] Mastakana diserenkeun ka eta murangkalih dina baki, tuluy disanggakeun ka ibuna.
[12] Layon Yohanes ku murid-muridna dicokot tuluy dipendem. Kajadianana dipopoyankeun ka Yesus.
[13] Sanggeus ngadangu warta hal Yohanes, Yesus angkat nyalira ka hiji tempat mencil kana parahu. Tapi jelema-jelema ngadarenge beja, tuluy budal nyarusul make jalan darat.
[14] Waktu lungsur tina parahu, ningali jelema sakitu reana manah Yesus mani ngerik hawatoseun. Anu garering ku Anjeunna tuluy dicalageurkeun.
[15] Sanggeus burit murid-murid nyalampeurkeun sarta arunjukan, “Parantos burit, sareng ieu tempat teh mencil. Jalmi-jalmi sina maleser tedaeunana ka kampung-kampung.”
[16] “Ulah disina arindit,” saur Yesus. “Suguh dahar ku maraneh bae saaya-aya!”
[17] “Kumaha da mung aya roti lima siki sareng lauk dua siki,” jawab murid-murid.
[18] “Bawa ka dieu,” saur Yesus.
[19] Jalma rea ku Anjeunna dipiwarang dariuk dina jukut. Anjeunna nyandak roti anu lima siki jeung laukna dua siki, tuluy tanggah muji sukur ka Allah. Rotina disemplekkan tuluy diasongkeun ka murid-murid sina dibagikeun.
[20] Jalma rea dalahar sareubeuheun. Sesa ngadahar ku murid-murid dikumpulkeun meunang dua welas karanjang.
[21] Nu disuguh dahar teh aya lima rebu urang, jaba awewe jeung barudak.
[22] Geus kitu Yesus miwarang murid-murid-Na kana parahu, sina ti hareula meuntas talaga ka peuntas ditu, ari jalma rea dijurung mulang.
[23] Jalma rea arindit. Anjeunna unggah ka pasir rek sembahyang. Sanggeus peuting, Anjeunna nyalira di dinya.
[24] Ari murid-murid geus aya di tengah talaga, parahuna keur digubag-gabig ku ombak lantaran mapag angin.
[25] Antara pukul tilu janari jeung pukul genep isuk, Yesus sumping ka murid-murid, angkatna napak kancang dina cai.
[26] Murid-murid-Na mani ngagarebeg seug tingjarerit, “Jurig!”
[27] Yesus geuwat ngagentra, “Teger! Kami ieu teh, ulah sarieun!”
[28] Ceuk Petrus, “Upami Anjeun leres Yesus, abdi idinan nyampeurkeun, leumpang dina cai!”
[29] “Hiap!” waler Yesus. Petrus turun tina parahu tuluy ngalengkah dina cai nyampeurkeun ka Anjeunna.
[30] Tapi barang aya angin ngahiuk jadi kacida sieuneunana, seug bae tikerelep meh laput. Petrus ngagero, “Gusti, tulungan!”
[31] Ku Yesus buru-buru dikenyang ti jero cai, tuluy dilahiran, “Maneh kurang percaya! Naha asa-asa?”
[32] Tuluy naraek kana parahu, jep angin teh repeh.
[33] Murid-murid nyarembah ka Yesus tuluy arunjukan, “Leres Gusti teh Putra Allah!”
[34] Sanggeus narepi ka peuntas tuluy haranjat di Genesaret.
[35] Urang dinya warawuheun ka Yesus, tuluy nguaran tempat-tempat sakurilingna supaya anu garering dibarawa ka Yesus.
[36] Maranehna nunuhun ka Anjeunna supaya anu garering teh diwidian nyabak kana tungtung jubah-Na bae wungkul. Sakur anu nyabak ka Anjeunna terus cageur.