[1] I przywołał Jezus swoich dwunastu uczniów, dał im władzę nad duchami nieczystymi, aby je wyganiali i aby uzdrawiali wszelką chorobę i wszelkie niedomaganie.
[2] A oto imiona dwunastu apostołów: pierwszy Szymon zwany Piotr, i jego brat Andrzej, Jakub, syn Zebedeusza, i jego brat Jan,
[3] Filip i Bartłomiej, Tomasz i celnik Mateusz, Jakub, syn Halfeusza i Tadeusz,
[4] Szymon Kananejczyk oraz Judasz Iskariot, ten, który Go wydał.
[5] Tych dwunastu posłał Jezus z takimi poleceniami: Nie udawajcie się w drogę do pogan i nie wchodźcie do miasta Samarytan.
[6] Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela.
[7] Po drodze zaś głoście: Królestwo Niebios jest blisko!
[8] Uzdrawiajcie słabych, przywracajcie życie umarłym, oczyszczajcie trędowatych, wyganiajcie demony — otrzymaliście to w darze i jako dar przekazujcie dalej.
[9] Nie bierzcie ze sobą złota, srebra ani miedzi.
[10] Nie zabierajcie torby, dwóch tunik, sandałów ani laski, gdyż robotnik wart jest swego wyżywienia.
[11] Do któregokolwiek miasta lub wioski wejdziecie, dokładnie się dowiedzcie, kto jest w nim osobą godną, i tam zamieszkujcie do czasu swego wyjścia.
[12] Wchodząc do domu, życzcie mu pokoju.
[13] Jeśli ten dom okaże się godny, niech wasz pokój zstąpi na niego, w przeciwnym razie niech wasz pokój powróci do was.
[14] Jeśli zaś nie zostaniecie gdzieś przyjęci ani nie będą chcieli słuchać waszych słów, wychodząc z takiego domu lub miasta, strząśnijcie proch z waszych stóp.
[15] Zapewniam was, w dniu sądu znośniej będzie ziemi Sodomy i Gomory niż temu miastu.
[16] Posyłam was jak owce między wilki, bądźcie zatem przebiegli jak węże i niewinni jak gołębie.
[17] Strzeżcie się natomiast ludzi, gdyż podawać was będą do sądów i biczować w swoich synagogach.
[18] Z mojego powodu postawią was też przed namiestnikami i królami — na świadectwo dla nich oraz dla narodów.
[19] A gdy was wydadzą, nie martwcie się, jak i co macie mówić. W odpowiedniej chwili zostanie wam to dane,
[20] nie wy bowiem będziecie mówili — przemawiać przez was będzie Duch waszego Ojca.
[21] Wyda zaś na śmierć brat brata i ojciec dziecko. Dzieci powstaną przeciwko rodzicom i doprowadzą do ich śmierci.
[22] Ze względu na moje imię będziecie przez wszystkich znienawidzeni. Kto jednak wytrwa do końca, ten będzie ocalony.
[23] A gdy was będą prześladować w jednym mieście, uciekajcie do drugiego. Zapewniam was, nie zdążycie obejść miast Izraela, a Syn Człowieczy przyjdzie.
[24] Nie ma ucznia nad nauczyciela ani sługi nad własnego pana.
[25] Wystarczy uczniowi, by się stał jak jego nauczyciel, a słudze jak jego pan. Jeśli gospodarza nazwali Beelzebulem, tym bardziej jego domowników!
[26] Nie bójcie się ich zatem! Nie ma bowiem nic tak skrytego, że nie mogłoby być ujawnione, ani nic tak tajnego, że nie mogłoby się wyjaśnić.
[27] To, co wam mówię w ciemności, opowiedzcie przy świetle; a to, o czym słyszycie na ucho, rozgłoście z dachów.
[28] I nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, lecz duszy zabić nie są w stanie. Bójcie się raczej Tego, który może duszę i ciało zgubić w miejscu wiecznej kary.
[29] Czy na dwa wróble nie można zarobić w dwie godziny?9 A przecież bez woli waszego Ojca ani jeden nie spada na ziemię.
[30] Nawet wasze włosy na głowie — każdy jest policzony.
[31] Przestańcie się więc bać! Znaczycie więcej niż całe stado wróbli.
[32] Do każdego zatem, kto się do Mnie przyzna wobec ludzi, i Ja się przyznam wobec mojego Ojca, który jest w niebie.
[33] Tego jednak, kto się Mnie wyprze wobec ludzi, i Ja się wyprę przed moim Ojcem, który jest w niebie.
[34] Nie sądźcie, że przyszedłem przynieść ziemi pokój. Przynoszę nie pokój, ale miecz.
[35] Bo przyszedłem poróżnić syna z ojcem, córkę z matką, a synową z teściową.
[36] I wrogami człowieka będą jego domownicy.
[37] Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie wart. I kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie wart.
[38] Kto nie bierze swojego krzyża i nie idzie za Mną, nie jest Mnie wart.
[39] Kto w pierwszym rzędzie zabiega o swoją duszę, zgubi ją, a kto zgubi swoją duszę ze względu na Mnie, odnajdzie ją.
[40] Kto was przyjmuje, Mnie przyjmuje, a kto Mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który Mnie posłał.
[41] Kto przyjmuje proroka z racji tego, że jest on prorokiem, będzie wynagrodzony jak prorok. Kto przyjmuje sprawiedliwego ze względu na to, że jest on sprawiedliwy, będzie wynagrodzony jak sprawiedliwy.
[42] Również ten, kto napoi jednego z tych małych choćby kubkiem zimnej wody dlatego, że jest on uczniem, zapewniam was, na pewno otrzyma nagrodę. Pytanie Jana Chrzciciela