[1] En Job ging voort zijn spreuk op te heffen, en zeide:
[2] Zo waarachtig als God leeft, Die mijn recht weggenomen heeft, en de Almachtige, Die mijner ziel bitterheid heeft aangedaan!
[3] Zo lang als mijn adem in mij zal zijn, en het geblaas Gods in mijn neus;
[4] Indien mijn lippen onrecht zullen spreken, en indien mijn tong bedrog zal uitspreken!
[5] Het zij verre van mij, dat ik ulieden rechtvaardigen zou; totdat ik den geest zal gegeven hebben, zal ik mijn oprechtigheid van mij niet wegdoen.
[6] Aan mijn gerechtigheid zal ik vasthouden, en zal ze niet laten varen; mijn hart zal die niet versmaden van mijn dagen.
[7] Mijn vijand zij als de goddeloze, en die zich tegen mij opmaakt, als de verkeerde.
[8] Want wat is de verwachting des huichelaars, als hij zal gierig geweest zijn, wanneer God zijn ziel zal uittrekken?
[9] Zal God zijn geroep horen, als benauwdheid over hem komt?
[10] Zal hij zich verlustigen in den Almachtige? Zal hij God aanroepen te aller tijd?
[11] Ik zal ulieden leren van de hand Gods; wat bij den Almachtige is, zal ik niet verhelen.
[12] Ziet, gij zelve allen hebt het gezien; en waarom wordt gij dus door ijdelheid verijdeld?
[13] Dit is het deel des goddelozen mensen bij God, en de erve der tirannen, die zij van den Almachtige ontvangen zullen.
[14] Indien zijn kinderen vermenigvuldigen, het is ten zwaarde; en zijn spruiten zullen van brood niet verzadigd worden.
[15] Zijn overgeblevenen zullen in den dood begraven worden, en zijn weduwen zullen niet wenen.
[16] Zo hij zilver opgehoopt zal hebben als stof, en kleding bereid als leem;
[17] Hij zal ze bereiden, maar de rechtvaardige zal ze aantrekken, en de onschuldige zal het zilver delen.
[18] Hij bouwt zijn huis als een motte, en als een hoeder de hutte maakt.
[19] Rijk ligt hij neder, en wordt niet weggenomen; doet hij zijn ogen open, zo is hij er niet.
[20] Verschrikkingen zullen hem als wateren aangrijpen; des nachts zal hem een wervelwind wegstelen.
[21] De oostenwind zal hem wegvoeren, dat hij henengaat, en zal hem wegstormen uit zijn plaats.
[22] En God zal dit over hem werpen, en niet sparen; van Zijn hand zal hij snellijk vlieden.
[23] Een ieder zal over hem met zijn handen klappen, en over hem fluiten uit zijn plaats.