[1] Maar Job antwoordde en zeide:
[2] Hoe hebt gij geholpen dien, die zonder kracht is, en behouden den arm, die zonder sterkte is?
[3] Hoe hebt gij hem geraden, die geen wijsheid heeft, en de zaak, alzo zij is, ten volle bekend gemaakt?
[4] Aan wien hebt gij die woorden verhaald? En wiens geest is van u uitgegaan?
[5] De doden zullen geboren worden van onder de wateren, en hun inwoners.
[6] De hel is naakt voor Hem, en geen deksel is er voor het verderf.
[7] Hij breidt het noorden uit over het woeste; Hij hangt de aarde aan een niet.
[8] Hij bindt de wateren in Zijn wolken; nochtans scheurt de wolk daaronder niet.
[9] Hij houdt het vlakke Zijns troons vast; Hij spreidt Zijn wolk daarover.
[10] Hij heeft een gezet perk over het vlakke der wateren rondom afgetekend, tot aan de voleinding toe des lichts met de duisternis.
[11] De pilaren des hemels sidderen, en ontzetten zich voor Zijn schelden.
[12] Door Zijn kracht klieft Hij de zee, en door Zijn verstand verslaat Hij haar verheffing.
[13] Door Zijn Geest heeft Hij de hemelen versierd; Zijn hand heeft de langwemelende slang geschapen.
[14] Ziet, dit zijn maar uiterste einden Zijner wegen; en wat een klein stukje der zaak hebben wij van Hem gehoord? Wie zou dan den donder Zijner mogendheden verstaan?